101 - حديث: ((لما اقترف آدم الخطيئة، قال: يا ربِّ، أسألك بحق محمَّد لَمَا غفرتَ لي، فقال الله: يا آدم، وكيف عرفت محمدًا ولم أخلقْه؟ قال: يا رب، لأنَّك لما خلقتني بيدك، ونفخت فيَّ من رُوحك، رفعت رأسي، فرأيت على قوائم العرش مكتوبًا: لا إله إلا الله، محمد رسول الله، فعلمت أنك لم تضِفْ إلى اسمك إلا أحبَّ الخلق إليك، فقال الله: صدقتَ يا آدم، إنه لأحب الخلق إلي، ادعني بحقِّه، فقد غفرت لك، ولولا محمَّد ما خلقتك)).
คำแปลภาษาไทย
เมื่ออาดัมกระทำความผิด เขากล่าวว่า โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันขอจากพระองค์ด้วยสิทธิของมุฮัมมัด โปรดอภัยโทษให้ฉันด้วยเถิด อัลลอฮฺจึงกล่าวว่า โอ้ อาดัม เจ้าจะรู้จักมุฮัมมัดได้อย่างไร ในเมื่อฉันยังไม่ได้สร้างเขา เขากล่าวว่า โอ้พระผู้อภิบาล เพราะเมื่อพระองค์สร้างฉันด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ และเป่าวิญญาณของพระองค์ลงในฉัน ฉันได้เงยศีรษะขึ้น และฉันได้เห็นบนเสาบัลลังก์มีเขียนไว้ว่า "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ มุฮัมมัดคือศาสนทูตของอัลลอฮฺ" ฉันจึงรู้ว่าพระองค์ไม่เคยนำมาพ่วงกับพระนามของพระองค์ เว้นแต่ผู้ที่พระองค์รักมากที่สุดในหมู่สรรพสิ่ง อัลลอฮฺจึงกล่าวว่า เจ้าพูดจริง โอ้ อาดัม แท้จริงเขาคือผู้ที่ฉันรักมากที่สุดในหมู่สรรพสิ่ง จงวิงวอนขอต่อฉันด้วยสิทธิของเขา ฉันได้อภัยโทษให้เจ้าแล้ว และหากไม่มีมุฮัมมัด ฉันก็คงไม่สร้างเจ้า
คำตัดสินโดยสรุป
ถูกกุขึ้น