1108 - إنَّ اللهَ خَلقَ آدَمَ رجُلًا طُوالًا كثيرَ شَعَرِ الرأْسِ كأنَّهُ نخلةٌ سَحُوقٌ، فلمَّا ذاقَ الشَّجرةَ سَقطَ عنهُ لِباسُهُ، فأوَّلُ ما بدا منه عوْرتهُ،ُ فلمَّا نظرَ إلى عوْرتِهِ جَعلَ يَشتَدُّ في الجَنَّةِ، فأَخذَتْ شَعَرَهُ شجرةٌ، فنازَعَها، فناداهُ الرَّحمنُ عزَّ وجلَّ: يا آدَمُ، مِنِّي تَفِرُّ؟ فلمَّا سمِعَ كلامَ الرَّحمنِ، قال: يا ربِّ، لا؛ ولكِنِ اسْتِحياءً.
คำแปลภาษาไทย
แท้จริงอัลลอฮฺสร้างอาดัมเป็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ ผมดกหนา ราวกับต้นอินทผลัมที่สูงตระหง่าน เมื่อเขาได้ลิ้มรสต้นไม้ เสื้อผ้าของเขาก็หลุดร่วงไปจากตัว แล้วสิ่งแรกที่ปรากฏออกมาจากเขาคืออวัยวะพึงปกปิดของเขา เมื่อเขามองเห็นอวัยวะพึงปกปิดของเขา เขาก็เริ่มวิ่งหนีอย่างรวดเร็วในสวนสวรรค์ แล้วต้นไม้ต้นหนึ่งก็ยึดผมของเขาไว้ เขาก็ต่อสู้กับมัน แล้วผู้ทรงเมตตาปรานี ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง ก็เรียกเขาว่า: "โอ้ อาดัมเอ๋ย เจ้าหนีไปจากเราหรือ?" เมื่อเขาได้ยินพระดำรัสของผู้ทรงเมตตาปรานี เขาก็กล่าวว่า: "โอ้ พระเจ้าของฉัน ไม่ใช่ครับ แต่เป็นเพราะความละอาย"
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นมุงกัร (อ่อนแล้วยังขัดแย้งกับหลักฐานที่มั่นคงกว่า)