คำแปลภาษาไทย
จากอับดุรฺเราะหฺมาน บิน อะบี ลัยลา จากบิดาของเขา อะบี ลัยลา กล่าวว่า: ฉันกำลังนั่งอยู่กับท่านนบี ทันใดนั้นก็มีชาวชนบทคนหนึ่งมาหาท่าน แล้วเขาก็กล่าวว่า: "แท้จริงฉันมีน้องชายที่ป่วย" ท่าน (นบี) กล่าวว่า: "น้องชายของท่านป่วยเป็นอะไร?" เขา (ชาวชนบท) กล่าวว่า: "เป็นลัมัม" ท่าน (นบี) กล่าวว่า: "ไปพาน้องชายของท่านมาให้ฉัน" เขากล่าวว่า: แล้วเขาก็ไปและพาน้องชายมา ท่าน (นบี) ก็ให้นั่งอยู่ตรงหน้าท่าน ฉันได้ยินท่าน (นบี) อ่านรูยะฮฺด้วยฟาติหะตุล-กิตาบ และสี่โองการจากตอนต้นของซูเราะฮฺอัล-บะเกาะเราะฮฺ และสองโองการจากตอนกลางของซูเราะฮฺนั้น ได้แก่ "และพระเจ้าของพวกท่านนั้นคือพระเจ้าองค์เดียว ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ผู้ทรงกรุณาปรานี ผู้ทรงเมตตายิ่งเสมอ" [อัล-บะเกาะเราะฮฺ: 163] และอายะตุล-กุรฺซีย์ และสามโองการจากตอนท้ายของซูเราะฮฺนั้น และหนึ่งโองการจากซูเราะฮฺอัล-มุอฺมินูน ได้แก่ "และผู้ใดที่วิงวอนขอต่อพระเจ้าอื่นพร้อมกับอัลลอฮฺ ซึ่งไม่มีหลักฐานสำหรับเขาในการนั้น แท้จริงการชำระบัญชีของเขาอยู่ที่พระเจ้าของเขา แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่ประสบความสำเร็จ" [อัล-มุอฺมินูน: 117] และหนึ่งโองการจากซูเราะฮฺอัล-ญิน ได้แก่ "และแท้จริง พระเกียรติของพระเจ้าของเรานั้นสูงส่งยิ่ง พระองค์มิได้ทรงยึดเอาคู่ครองและบุตร" [อัล-ญิน: 3] และสิบโองการจากตอนต้นของซูเราะฮฺอัศ-ศอฟฟาต และสามโองการจากตอนท้ายของซูเราะฮฺอัล-หัชรฺ และ "กุล ฮุวัลลอฮุ อะหัด" และอัล-มุอะวฺวิซะตัยนฺ แล้วชาวชนบทคนนั้นก็ลุกขึ้นโดยหายดีแล้ว ไม่มีอะไรกับเขาแล้ว
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นมุงกัร (อ่อนแล้วยังขัดแย้งกับหลักฐานที่มั่นคงกว่า)