คำแปลภาษาไทย
1219 - จาก คอลิด บิน ดินาร (خالد بن دينار) กล่าวว่า: อะบู อัล-อาลิยะฮ์ (أبو العالية) เล่าให้เราฟังว่า: เมื่อเราพิชิตเมืองตุซตะรฺ (تُسْتَرَ) เราพบในคลังสมบัติของอัล-ฮุรฺมุซาน (الهُرْمُزان) มีเตียงหนึ่งอยู่ และบนนั้นมีชายคนหนึ่งเสียชีวิตแล้ว ที่ศีรษะของเขามีมุศฮัฟ (คัมภีร์) ของเขาอยู่ ดังนั้นเราจึงหยิบมุศฮัฟนั้น และนำมันไปให้อุมัรฺ บิน อัล-ค็อฏฏอบ (عُمرَ بنِ الخطَّابِ) ขออัลลอฮ์ทรงพึงพอพระทัยในตัวเขา ท่านจึงเรียกกะอฺบ์ (كَعبًا) มาให้เขาคัดลอกมันเป็นภาษาอาหรับ ฉันเป็นคนแรกในหมู่ชาวอาหรับที่ได้อ่านมัน ฉันอ่านมันเหมือนกับที่ฉันอ่านอัล-กุรอานนี้ จึงมีคนถามอะบู อัล-อาลิยะฮ์ว่า: ในนั้นมีอะไรบ้าง? เขาตอบว่า: ประวัติพวกท่าน เรื่องราวของพวกท่าน ศาสนาของพวกท่าน สำเนียงการพูดของพวกท่าน และสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ ฉันถามว่า: แล้วพวกท่านทำอย่างไรกับชายผู้นั้น? เขาตอบว่า: ในเวลากลางวันเราขุดหลุมศพสิบสามหลุมที่แยกจากกัน เมื่อถึงเวลากลางคืนเราก็ฝังเขา และเราปรับระดับหลุมศพทั้งหมด เพื่อให้ผู้คนสับสนและไม่ขุดศพของเขาขึ้นมา ฉันถามว่า: แล้วพวกท่านหวังอะไรจากเขา? เขาตอบว่า: ท้องฟ้าเคยถูกกักไว้ไม่ให้ฝนตกแก่พวกเขา พวกเขาก็จะนำเตียงของเขาออกมา แล้วฝนก็จะตก ฉันถามว่า: พวกท่านคิดว่าชายผู้นั้นคือใคร? เขาตอบว่า: ชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า ดานิยาล (دانْيالُ) ฉันถามว่า: พวกท่านพบว่าเขาเสียชีวิตมานานแค่ไหนแล้ว? เขาตอบว่า: ตั้งแต่สามร้อยปีที่แล้ว ฉันถามว่า: ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากตัวเขาเลยหรือ? เขาตอบว่า: ไม่มี ยกเว้นเส้นผมเล็กน้อยที่ท้ายทอยของเขา แท้จริงเนื้อของบรรดานบีนั้น แผ่นดินจะไม่ทำให้มันเน่าเปื่อย และสัตว์ป่าก็จะไม่กินมัน
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ และมีเนื้อหา (มะตัน) ที่มุงกัร