คลังตรวจสอบฮะดีษ

daasee.com · 1 รายการ · ดาวน์โหลดเมื่อ 25/10/2026 01:28

#1264ฮะดีษอ่อนمنكر
1222 - يُروًى عن أبي مُصعبٍ المكِّيِّ، قال: أدركْتُ زيدَ بنَ أرقَمَ، والمُغيرةَ بنَ شُعبةَ، وأنسَ بن مالكٍ رضي الله عنهم، يَذكُرونَ أنَّ النَّبيَّ صلَّى الله عليه وسلَّم ليلةَ الغارِ أمَرَ اللهُ عزَّ وجلَّ شجرةً فخرجَتْ في وجْهِ النَّبيِّ صلَّى الله عليه وسلَّم تَستُرُهُ، وأنَّ الله عزَّ وجلَّ بعَثَ العَنكبوتَ فنَسَجَتْ ما بينهما، فسَترَتْ وجْهَ النَّبيِّ صلَّى الله عليه وسلَّم، وأمَرَ اللهُ حمامتيْنِ وحْشِيَّتيْنِ فأقبَلَتا تَدُفَّانِ حتَّى وقعَتا بيْن العَنكبوتِ وبيْن الشَّجرةِ، فأَقبَلَ فِتيانُ قُرَيشٍ مِن كلِّ بطْنٍ رجُلٌ، معَهُمْ عِصيُّهمْ وقِسيُّهُمْ وهِراواتُهُمْ، حتَّى إذا كانوا مِنَ النَّبيِّ صلَّى الله عليه وسلَّم على قدْرِ مِئَتَيْ ذِراعٍ، قال الدَّليلُ سُراقَةُ بنُ مالكٍ المُدْلِجيُّ: انظُروا هذا الحَجَرَ، ثمَّ لا أدرِي أينَ وضَعَ رِجلَهُ رسولُ اللهِ صلَّى الله عليه وسلَّم، فقال الفِتْيانُ: إنَّكَ لم تُخطئْ منذُ اللَّيلةِ أثرَهُ حتَّى إذا أصبَحْنا، قال: انظُروا في الغار، فاستقدَمَ القومُ، حتَّى إذا كانوا على خمسينَ ذِراعًا، نظَرَ أوَّلُهمْ فإذا الحماماتُ، فرجَعَ، قالوا: ما رَدَّكَ أنْ تَنظُرَ في الغارِ؟ قال: رأيْتُ حمامتيْنِ وحْشيَّتيْنِ بفَمِ الغارِ؛ فعرَفْتُ أنْ ليس فيهِ أحَدٌ، فسمِعَها النَّبيُّ صلَّى الله عليه وسلَّم، فعرَفَ أنَّ اللهَ عزَّ وجلَّ قدْ دَرَأَ عنهُما بهِما، فسمَّتَ عليهِما – أيْ: برَّكَ عليهما -، فأحْرَزَهُما اللهُ تعالى بالحَرَمِ، فأفرَخَا كلَّ ما تَرَوْنَ.

คำแปลภาษาไทย

1222 - มีรายงานจาก อบู มุสอับ อัล-มักกี กล่าวว่า: ฉันได้พบกับ ซัยด์ อิบนุ อัรกอม, อัล-มุฆีเราะฮ์ อิบนุ ชุอฺบะฮ์ และ อะนัส อิบนุ มาลิก เราะฎิยัลลอฮุ อะฮฺนุม พวกเขากล่าวว่า ในคืนที่อยู่ในถ้ำนั้น ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม อัลลอฮฺ อัซซะ วะจัล ได้มีบัญชาให้ต้นไม้ต้นหนึ่ง จึงงอกออกมาตรงหน้าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เพื่อปกปิดท่าน และแท้จริง อัลลอฮฺ อัซซะ วะจัล ได้ส่งแมงมุมตัวหนึ่งมา แล้วมันก็ชักใยระหว่างทั้งสอง (ท่านนบีและต้นไม้) จึงปกปิดหน้าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และอัลลอฮฺได้มีบัญชาให้นกพิราบป่าสองตัว แล้วพวกมันก็พากันมาอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งตกลงระหว่างใยแมงมุมกับต้นไม้ ครั้นแล้วชายหนุ่มจากกุเรชซึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่งจากทุกเผ่า โดยมีไม้เท้า คันธนู และกระบองของพวกเขามาด้วย จนกระทั่งเมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ประมาณสองร้อยศอก ผู้นำทางชื่อ สุรอกะฮ์ อิบนุ มาลิก อัล-มุดลิญีย์ กล่าวว่า: พวกท่านจงดูหินก้อนนี้เถิด แล้วฉันก็ไม่รู้ว่าท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้วางเท้าของท่านไว้ที่ใด แล้วบรรดาชายหนุ่มก็กล่าวว่า: ท่านไม่เคยตามรอยพลาดเลยตั้งแต่เมื่อคืน จนกระทั่งเราได้เช้า ท่านผู้นำทางกล่าวว่า: จงดูในถ้ำสิ แล้วพวกเขาก็เดินหน้าไป จนกระทั่งเมื่อพวกเขาอยู่ห่างห้าสิบศอก ผู้นำคนแรกของพวกเขามองไป แล้วพบว่ามีนกพิราบอยู่ จึงหันหลังกลับ พวกเขากล่าวว่า: อะไรที่ทำให้ท่านไม่มองเข้าไปในถ้ำเล่า? เขากล่าวว่า: ฉันเห็นนกพิราบป่าสองตัวที่ปากถ้ำ ฉันจึงรู้ว่าไม่มีใครอยู่ในนั้น แล้วท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ยิน จึงรู้ว่าแท้จริงอัลลอฮฺ อัซซะ วะจัล ได้ปกป้องท่านทั้งสอง (ท่านนบีและอบูบักร์) ด้วยนกทั้งสองนั้น ท่านจึงให้พรแก่นกทั้งสอง – คือ อวยพรให้พวกมัน – แล้วอัลลอฮฺตะอาลา ได้ปกป้องพวกมันไว้ในแผ่นดินหะรอม แล้วพวกมันก็ได้ออกลูกหลานมาทั้งหมดที่พวกท่านเห็น

คำตัดสินโดยสรุป

เป็นมุงกัร (อ่อนแล้วยังขัดแย้งกับหลักฐานที่มั่นคงกว่า)