1226 - كانتْ أوَّلُ خُطبةٍ خطبها رسولُ اللهِ صلَّى الله عليه وسلَّم بالمدينةِ: أنْ قام فيها، فحمِدَ اللهَ، وأثنَى عليهِ بما هو أهْلُهُ، ثمَّ قال: أمَّا بعدُ، أيُّها النَّاسُ، فقدِّموا لأنفُسِكُم، تعلَمُنَّ واللهِ ليُصْعَقَنَّ أحدُكُم، ثمَّ ليَدَعَنَّ غنَمَهُ ليس لها راعٍ، ثمَّ ليقولَنَّ لهُ ربُّهُ، ليس لهُ تُرْجُمانٌ ولا حاجبٌ يَحجُبُهُ دُونَهُ: ألم يأْتِكَ رسولي فبلَّغكَ؟ وآتيْتُكَ مالًا وأفضَلْتُ عليكَ؟ فمَا قدَّمْتَ لنفْسِكَ؟ ... الحديثَ.
คำแปลภาษาไทย
1226 - คุตบะฮ์แรกที่ศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงประทานความโปรดปรานและความสันติแก่ท่าน) กล่าวที่มะดีนะฮ์ คือ: ท่านได้ยืนขึ้นในนั้น แล้วสรรเสริญอัลลอฮฺและกล่าวชมเชยพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ทรงสมควรได้รับ จากนั้นกล่าวว่า: ส่วนหลังจากนี้ โอ้มนุษย์เอ๋ย จงเตรียมสิ่งที่ดีไว้สำหรับตัวพวกท่านเอง พวกท่านจะรู้ และขอสาบานด้วยอัลลอฮฺว่า คนใดคนหนึ่งในหมู่พวกท่านจะต้องถูกทำให้ล้มลง แล้วเขาจะทิ้งฝูงแกะของเขาโดยที่ไม่มีผู้เลี้ยงให้มัน แล้วพระผู้อภิบาลของเขาจะกล่าวแก่เขา โดยที่เขาไม่มีล่าม และไม่มีผู้ปิดกั้นที่คอยปิดกั้นเขามิให้เข้าเฝ้าพระองค์: ศาสนทูตของฉันไม่ได้มาหาเจ้าแล้วแจ้งแก่เจ้าหรือ? และฉันไม่ได้มอบทรัพย์สินให้เจ้าและไม่ได้ให้ความโปรดปรานแก่เจ้าหรือ? แล้วเจ้าได้เตรียมสิ่งใดไว้สำหรับตัวเจ้าเอง? ...จนจบฮะดีษ
คำตัดสินโดยสรุป
อ่อน (เฎาะอีฟ)