คำแปลภาษาไทย
223 - ฮะดีษ: อัลลอฮฺกล่าวว่า: โอ้! แท้จริงความปรารถนาของผู้ทำความดีที่จะพบฉันนั้นยาวนานแล้ว, และแท้จริงฉันมีความปรารถนาในพวกเขาอย่างยิ่งกว่า.
โอ้! ผู้ใดที่แสวงหาฉัน เขาก็จะพบฉัน, และผู้ใดที่แสวงหาสิ่งอื่นจากฉัน เขาก็จะไม่พบฉัน.
มีใครบ้างที่หันมาหาฉันแล้วฉันไม่ตอบรับเขา?
มีใครบ้างที่เคาะประตูฉันแล้วฉันไม่เปิดให้?
มีใครบ้างที่มอบหมายตนเองต่อฉันแล้วฉันไม่ให้ความพอเพียงแก่เขา?
มีใครบ้างที่วิงวอนขอต่อฉันแล้วฉันไม่ตอบรับเขา?
มีใครบ้างที่ร้องขอฉันแล้วฉันไม่ประทานให้เขา?
ผู้รำลึกถึงฉันคือผู้ร่วมสนทนากับฉัน,
ผู้ขอบคุณฉันคือผู้ที่ฉันเพิ่มพูนให้,
ผู้เชื่อฟังฉันคือผู้ที่ฉันให้เกียรติ,
และผู้ฝ่าฝืนฉัน ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาหมดหวังจากความเมตตาของฉันเลย;
หากพวกเขาสำนึกผิด ฉันคือที่รักของพวกเขา,
และหากพวกเขาไม่สำนึกผิด ฉันคือหมอของพวกเขา,
ฉันจะทดสอบพวกเขาด้วยภัยพิบัติ; เพื่อชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์จากความบกพร่อง.
ผู้ใดที่หันมาหาฉัน ฉันจะตอบรับเขาจากที่ไกล,
และผู้ใดที่หันหลังให้ฉัน ฉันจะเรียกเขาจากที่ใกล้,
และผู้ใดที่มอบผลบุญของเขาไว้กับฉัน, ฉันจะประทานให้เขาเพิ่มพูนยิ่งขึ้น,
และผู้ใดที่ปรารถนาความพึงพอใจของฉัน ฉันก็จะปรารถนาในสิ่งที่เขาต้องการ,
และผู้ใดที่กระทำโดยพละกำลังและความสามารถของฉัน ฉันจะทำให้เหล็กอ่อนลงแก่เขา,
ผู้ใดที่บริสุทธิ์ใจกับฉัน ฉันก็จะบริสุทธิ์ใจกับเขา,
ผู้ใดที่พึ่งพิงฉัน ฉันก็จะให้ที่พึ่งแก่เขา,
ผู้ใดที่มอบหมายกิจการของเขาแก่ฉัน ฉันก็จะให้พอเพียงแก่เขา,
ผู้ใดที่ขายชีวิตของเขาให้แก่ฉัน ฉันก็จะซื้อเขา, และฉันจะทำให้สวนสวรรค์ของฉันและความพึงพอใจของฉันเป็นราคา;
นี่คือสัญญาที่สัตย์จริง, และพันธสัญญาที่มีมาแต่เดิม,
และใครเล่าจะรักษาพันธสัญญาได้ดีกว่าอัลลอฮฺ?!
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ และเป็นคำพูดของพวกนักเทศน์