คลังตรวจสอบฮะดีษ

คำแปลภาษาไทย

252 - ((บทสนทนาการตะชะฮฺฮุด: ฉากเริ่มต้นขึ้นด้วยท่านเราะซูลุลลอฮฺ กำลังเดินไปพร้อมกับท่านญิบรีล ในเส้นทางของทั้งสองสู่สิดเราะตุล-มุนตะฮา ในการเดินทางอิสเราะอ์และมิอฺรอจญ์ ณ ที่แห่งหนึ่ง ท่านญิบรีล อะลัยฮิสสลาม ก็หยุดยืน ท่านมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม จึงกล่าวแก่ท่านว่า: "ที่นี่หรือที่ผู้เป็นมิตรสนิทจะทิ้งมิตรสนิทของตน?" ท่านญิบรีลกล่าวว่า: "สำหรับพวกเราแต่ละคนมีสถานะที่เป็นที่รู้กันแล้ว โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮฺเอ๋ย หากท่านก้าวหน้าไป ท่านก็จะทะลุผ่านไปได้ แต่หากฉันก้าวหน้าไป ฉันก็จะมอดไหม้" ท่านญิบรีลจึงกลายเป็นเสมือนผ้าปูเก่า ๆ ที่ขาดวิ่นเพราะความยำเกรงต่ออัลลอฮฺ ท่านมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม จึงก้าวหน้าไปยังสิดเราะตุล-มุนตะฮา และเข้าใกล้ต้นไม้นั้น แล้วท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็กล่าวว่า: "อัต-ตะฮียาตฺ ลิลลาฮฺ วัศ-เศาะละวาตฺ อัฏ-ฏ็อยยิบาตฺ" องค์พระผู้อภิบาลผู้ทรงเกียรติจึงตอบกลับท่านว่า: "อัส-สลามุ อะลัยกะ อัยยุฮัน-นะบีย์ วะเราะฮฺมะตุลลอฮฺ วะบะเราะกาตุฮฺ" ท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า: "อัส-สลามุ อะลัยนา วะอะลา อิบาดิลลาฮิ ศ-ศอลิฮีน" ท่านญิบรีลและบรรดามะลาอิกะฮฺผู้ใกล้ชิดจึงกล่าวว่า: "อัชฮะดุ อัลลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮฺ วะอัชฮะดุ อันนะ มุฮัมมะดัน เราะซูลุลลอฮฺ"))

คำตัดสินโดยสรุป

เป็นเรื่องกุที่ถูกโกหกขึ้น และแพร่หลายอยู่ในหมู่พวกศูฟีย์