คลังตรวจสอบฮะดีษ

คำแปลภาษาไทย

470 – ((ว่าชายคนหนึ่งเป็นชาวนรก เขามีบาป ความผิด และบาปใหญ่ที่ทำให้เขาสมควรได้รับการลงโทษจากอัลลอฮฺ หลังจากที่อัลลอฮฺผู้ทรงเกียรติและสูงส่งได้นำการงานของเขาไปวางบนตาชั่งแห่งความดีและความชั่ว เพื่อตัดสินชะตากรรมของเขา – ก็ปรากฏว่าเขาจะต้องเข้าและสมควรได้รับญะฮันนัม (นรก) และอัลลอฮฺผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง ได้มีบัญชาต่อมะลาอิกะฮฺของพระองค์ให้นำเขาไปนรก จึงตรัสว่า: “จงนำเขาไปนรก!” แล้วชายผู้นั้นก็อยู่กับมะลาอิกะฮฺ เขากลับมองซ้ายมองขวาด้วยความแปลกใจและตื่นตะลึงกับความตกใจในคำสั่งนั้น อัลลอฮฺจึงตรัสกับมะลาอิกะฮฺของพระองค์ว่า: “จงนำเขากลับมา!” อัลลอฮฺผู้ทรงบริสุทธิ์และสูงส่งจึงตรัสแก่เขาว่า: “บ่าวของข้า เจ้ามีความดีใดที่เจ้าไม่พบหรือ?” ชายผู้นั้นกล่าวว่า: “ไม่มีครับ โอ้องค์อภิบาลของข้าฯ” อัลลอฮฺจึงตรัสว่า: “เจ้าเห็นความชั่วใดที่เจ้าไม่ได้ทำหรือ?” ชายผู้นั้นกล่าวว่า: “ไม่มีครับ โอ้องค์อภิบาลของข้าฯ” องค์อภิบาลผู้ทรงเกียรติจึงตรัสว่า: “แล้วเหตุใดเจ้าจึงมองไปรอบๆ เช่นนั้นเล่า?” ชายผู้นั้นกล่าวว่า: “โอ้องค์อภิบาลของข้าฯ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าฯ คาดหวังในพระองค์เลย” อัลลอฮฺผู้ทรงยิ่งใหญ่และสูงส่งจึงตรัสกับมะลาอิกะฮฺของพระองค์ว่า: “จงให้เขาเข้าสวรรค์”))

คำตัดสินโดยสรุป

ไม่ใช่ฮะดีษ และเป็นการกุขึ้นโดยพวกนักเล่าเรื่อง