คลังตรวจสอบฮะดีษ

daasee.com · 1 รายการ · ดาวน์โหลดเมื่อ 25/10/2026 01:21

#66ยังไม่ระบุสถานะليس له وجود في كتب الحديث، وهو موجود في كتب الرافضة
161 - حديث: عن جابر بن عبدالله الأنصاري قال: ((حججت مع رسول الله صلى الله عليه وسلم حجة الوداع، فلما قضى النبي صلى الله عليه وسلم ما افترض عليه من الحجِّ أتى مودع الكعبة، فلزم حلقة الباب ونادى برفيع صوته: أيها الناس، فاجتمع أهل المسجد وأهل السوق، فقال: اسمعوا إني قائل ما هو بعدي كائن، فليبلغ شاهدكم غائبكم، ثم بكى رسول الله صلى الله عليه وسلم، حتى بكى لبكائه الناس أجمعون، فلما سكت من بكائه، قال: اعلموا رحمكم الله أنَّ مَثلكم في هذا اليوم كمَثل ورق لا شوك فيه إلى أربعين ومئة سنة، ثم يأتي من بعد ذلك شوك وورق إلى مئتي سنة، ثم يأتي من بعد ذلك شوك لا ورق فيه، حتى لا يُرى فيه إلا سلطان جائر، أو غني بخيل، أو عالم راغب في المال، أو فقير كذاب، أو شيخ فاجر، أو صبي وقح، أو امرأة رعناء، ثم بكى رسول الله صلى الله عليه وآله، فقام إليه سلمان الفارسي وقال: يا رسول الله، أخبرنا متى يكون ذلك؟ فقال صلى الله عليه وسلم: إذا قلَّت علماؤكم، وذهبت قراؤكم، وقطعتم زكاتكم، وأظهرتم منكراتِكم، وعلَت أصواتكم في مساجدكم، وجعلتم الدنيا فوق رؤوسكم، والعلم تحت أقدامكم، والكذب حديثكم، والغيبة فاكهتكم، والحرام غنيمتكم، ولا يرحم كبيركم صغيركم، ولا يوقر صغيركم كبيركم، فعند ذلك تنزل اللعنة عليكم، ويجعل بأسكم بينكم، وبقي الدين بينكم لفظًا بألسنتكم، فإذا أوتيتم هذه الخصال توقعوا الرِّيح الحمراء، أو مسخًا، أو قذفًا بالحجارة، وتصديق ذلك في كتاب الله عز وجل قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ [الأنعام: 65]، فقام إليه جماعة من الصحابة، فقالوا: يا رسول الله، أخبرنا متى يكون ذلك؟ فقال صلى الله عليه وآله: عند تأخير الصلاة، واتباع الشهوات، وشُرب القهوات، وشَتم الآباء والأمهات، حتى ترون الحرام مغنمًا، والزكاة مغرمًا، وأطاع الرجل زوجته، وجفا جاره، وقطع رحمه، وذهبت رحمة الأكابر، وقلَّ حياء الأصاغر، وشيَّدوا البنيان، وظلموا العبيد والإماء، وشهدوا بالهوى، وحكموا بالجَور، ويسبُّ الرجل أباه، ويحسد الرجل أخاه، ويعامل الشركاء بالخيانة، وقلَّ الوفاء، وشاع الزنا، وتزين الرجال بثياب النساء، وسلب عنهن قناع الحياء، ودب الكبر في القلوب كدبيب السُّمِّ في الأبدان، وقل المعروف، وظهرت الجرائم، وهُوِّنت العظائم، وطلبوا المدح بالمال، وأنفقوا المال للغناء، وشُغلوا بالدنيا عن الآخرة، وقل الورع، وكثر الطمع، والهرج، والمرج، وأصبح المؤمن ذليلًا، والمنافق عزيزًا، مساجدهم معمورة بالأذان، وقلوبهم خالية من الإيمان، واستخفوا بالقرآن، وبلغ المؤمن عنهم كل هوان، فعند ذلك ترى وجوههم وجوه الآدميين، وقلوبهم قلوب الشياطين، كلامهم أحلى من العسل، وقلوبهم أمرُّ من الحنظل، فهم ذئاب وعليهم ثياب، ما من يوم إلا يقول الله تبارك وتعالى: أفبي تغترون؟ أم علي تجترئون أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ [المؤمنون: 115]، فوعزتي وجلالي لولا من يعبدني مخلصًا، ما أمهلت من يَعصيني طرْفة عين، ولولا ورع الورعين من عبادي، لما أنزلت من السماء قطرة، ولا أنبتُّ ورقة خضراء، فوا عجبًا لقوم آلهتهم أموالهم، وطالت آمالهم، وقصُرت آجالهم، وهم يطمعون في مجاورة مولاهم، ولا يصِلون إلى ذلك إلا بالعمل، ولا يتمُّ العمل إلا بالعقل)).

คำแปลภาษาไทย

จาก จาบิร บิน อับดุลลอฮฺ อัล-อันซอรีย์ กล่าวว่า: "ฉันทำฮัจญ์กับท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ในฮัจญ์อำลา ครั้นเมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ปฏิบัติสิ่งที่ถูกบัญญัติไว้สำหรับการทำฮัจญ์แล้ว ท่านก็มาอำลาอัล-กะอฺบะฮฺ และได้จับห่วงประตู และกล่าวเรียกด้วยเสียงอันดังว่า: "โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย!" ผู้คนในมัสยิดและในตลาดก็มารวมตัวกัน ท่านกล่าวว่า: "จงฟังให้ดี แท้จริงฉันกำลังจะกล่าวถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากฉัน ให้ผู้ที่อยู่ตรงนี้แจ้งแก่ผู้ที่ไม่อยู่" หลังจากนั้นท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ร้องไห้ จนกระทั่งผู้คนทั้งหมดร้องไห้ตามท่าน ครั้นเมื่อท่านหยุดร้องไห้ ท่านกล่าวว่า: "จงรู้เถิด ขออัลลอฮฺทรงเมตตาพวกท่าน แท้จริงตัวอย่างของพวกท่านในวันนี้เป็นเช่นใบไม้ที่ไม่มีหนามเป็นเวลาหนึ่งร้อยสี่สิบปี หลังจากนั้นก็จะมีหนามและใบไม้เป็นเวลาสองร้อยปี หลังจากนั้นก็จะมีแต่หนามที่ไม่มีใบไม้ จนกระทั่งไม่เห็นสิ่งใดนอกจากผู้ปกครองที่อธรรม หรือคนรวยที่ขี้เหนียว หรือปราชญ์ที่ปรารถนาในทรัพย์สิน หรือคนยากจนที่โกหก หรือคนแก่ที่ชั่วช้า หรือเด็กที่อวดดี หรือสตรีที่บ้าคลั่ง" หลังจากนั้นท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ร้องไห้อีก

สะลมาน อัล-ฟาริสีย์ จึงลุกขึ้นไปหาท่านและกล่าวว่า: "โอ้ เราะซูลุลลอฮฺ ขอท่านบอกแก่พวกเราเถิดว่าเมื่อใดสิ่งนั้นจะเกิดขึ้น?" ท่าน ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า: "เมื่อบรรดานักปราชญ์ของพวกท่านลดน้อยลง และบรรดาผู้อ่านอัล-กุรอานของพวกท่านจากไป และพวกท่านงดจ่ายซะกาตของพวกท่าน และพวกท่านเปิดเผยความชั่วของพวกท่าน และเสียงของพวกท่านดังขึ้นในมัสยิดของพวกท่าน และพวกท่านให้ความสำคัญกับโลกดุนยาเหนือสิ่งอื่นใด และให้ความรู้ไว้ใต้เท้าของพวกท่าน และคำโกหกเป็นคำพูดของพวกท่าน และการนินทาเป็นการละเล่นของพวกท่าน และสิ่งฮะรอมคือผลกำไรของพวกท่าน และผู้ใหญ่ของพวกท่านไม่เมตตาผู้น้อยของพวกท่าน และผู้น้อยของพวกท่านไม่ให้ความเคารพผู้ใหญ่ของพวกท่าน ณ เวลานั้นคำสาปแช่งจะลงมายังพวกท่าน และความรุนแรงจะเกิดขึ้นระหว่างพวกท่าน และศาสนาจะคงอยู่แค่เพียงคำพูดบนลิ้นของพวกท่านเท่านั้น ครั้นเมื่อพวกท่านมีคุณสมบัติเหล่านี้แล้ว จงคาดการณ์ลมแดง หรือการแปลงร่าง หรือการถูกปว้างด้วยก้อนหิน และการยืนยันเรื่องนั้นมีอยู่ในคัมภีร์ของอัลลอฮฺผู้ทรงเกียรติและผู้ทรงสูงส่ง ที่ว่า: `จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ว่า พระองค์คือผู้ทรงสามารถที่จะส่งการลงโทษมายังพวกเจ้าจากเบื้องบนของพวกเจ้า หรือจากใต้เท้าของพวกเจ้า หรือจะให้พวกเจ้าสับสนเป็นพวกเป็นฝ่ายกัน และให้บางส่วนของพวกเจ้าลิ้มรสความรุนแรงของบางส่วนของพวกเจ้า จงมองดูเถิดว่าเราได้แจกแจงสัญญาณต่างๆ อย่างไร เพื่อที่พวกเขาจะได้เข้าใจ` [อัล-อันอาม: 65]"

ผู้คนกลุ่มหนึ่งจากเศาะฮาบะฮฺ จึงลุกขึ้นไปหาท่านและกล่าวว่า: "โอ้ เราะซูลุลลอฮฺ ขอท่านบอกแก่พวกเราเถิดว่าเมื่อใดสิ่งนั้นจะเกิดขึ้น?" ท่าน ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า: "เมื่อละเลยการละหมาด และปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำ และดื่มเครื่องดื่มมึนเมา และด่าทอบิดาและมารดา จนกระทั่งพวกท่านเห็นว่าสิ่งฮะรอมเป็นผลกำไร และซะกาตเป็นภาระ และผู้ชายเชื่อฟังภรรยาของเขา และห่างเหินจากเพื่อนบ้านของเขา และตัดความสัมพันธ์ทางเครือญาติ และความเมตตาของผู้ใหญ่ได้หายไป และความละอายของผู้น้อยได้ลดลง และพวกเขาก่อสร้างอาคารสูงใหญ่ และอธรรมต่อบ่าวและทาสี และเป็นพยานด้วยอารมณ์ใฝ่ต่ำ และตัดสินด้วยความอยุติธรรม และผู้ชายด่าบิดาของเขา และผู้ชายอิจฉาพี่น้องของเขา และปฏิบัติต่อหุ้นส่วนด้วยการฉ้อโกง และความซื่อสัตย์ลดน้อยลง และการผิดประเวณีแพร่หลาย และผู้ชายแต่งกายด้วยเสื้อผ้าของผู้หญิง และถอดผ้าคลุมความละอายออกจากพวกนาง และความเย่อหยิ่งได้คืบคลานเข้าสู่จิตใจเช่นเดียวกับการคืบคลานของพิษในร่างกาย และความดีลดน้อยลง และอาชญากรรมปรากฏขึ้น และเรื่องใหญ่ถูกมองว่าเป็นเรื่องเล็ก และพวกเขาต้องการคำยกย่องด้วยทรัพย์สิน และใช้จ่ายทรัพย์สินเพื่อการขับร้อง และมัวหมกอยู่กับโลกดุนยามากกว่าอาคิเราะฮฺ และความสำรวมลดน้อยลง และความโลภ ความวุ่นวาย และความปั่นป่วนมีมากขึ้น และผู้ศรัทธากลายเป็นผู้อ่อนแอ และผู้กลับกลอกกลายเป็นผู้ทรงเกียรติ มัสยิดของพวกเขาสวยงามด้วยอะซาน แต่หัวใจของพวกเขาว่างเปล่าจากการศรัทธา และพวกเขามองข้ามอัล-กุรอาน และผู้ศรัทธาได้รับความต่ำต้อยทุกรูปแบบจากพวกเขา ณ เวลานั้นพวกท่านจะเห็นใบหน้าของพวกเขาเหมือนใบหน้าของมนุษย์ แต่หัวใจของพวกเขาเป็นหัวใจของชัยฏอน คำพูดของพวกเขาหวานยิ่งกว่าน้ำผึ้ง แต่หัวใจของพวกเขาขมยิ่งกว่าหันเซาะลฺ พวกเขาคือหมาป่าที่สวมเสื้อผ้า ไม่มีวันใดที่อัลลอฮฺผู้ทรงจำเริญและผู้ทรงสูงส่งจะไม่กล่าวว่า: `พวกเจ้าหลงผิดเพราะฉันอย่างนั้นหรือ? หรือพวกเจ้ากล้าหาญต่อฉันอย่างนั้นหรือ? พวกเจ้าคิดกระนั้นหรือว่าแท้จริงเราได้สร้างพวกเจ้ามาอย่างไร้สาระ และแท้จริงพวกเจ้าจะไม่ถูกนำกลับไปยังเรา?` [อัล-มุอฺมินูน: 115] ขอสาบานด้วยเกียรติและความยิ่งใหญ่ของฉัน หากไม่มีผู้ที่เคารพภักดีฉันอย่างบริสุทธิ์ใจ ฉันจะไม่ผ่อนผันผู้ที่ฝ่าฝืนฉันแม้เพียงชั่วพริบตา และหากไม่มีความสำรวมของผู้สำรวมจากบ่าวของฉัน ฉันจะไม่ให้น้ำฝนตกลงมาจากฟากฟ้าแม้เพียงหยดเดียว และจะไม่ให้ใบไม้สีเขียวงอกขึ้นมา โอ้ ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนักสำหรับชนกลุ่มหนึ่งที่ทรัพย์สินของพวกเขาคือพระเจ้าของพวกเขา และความหวังของพวกเขายาวไกล และอายุขัยของพวกเขาสั้น และพวกเขาก็ยังโลภปรารถนาที่จะอยู่ใกล้กับผู้เป็นนายของพวกเขา และพวกเขาจะไม่บรรลุสิ่งนั้นได้เลย เว้นแต่ด้วยการกระทำ และการกระทำก็จะไม่สมบูรณ์ เว้นแต่ด้วยสติปัญญา"

คำตัดสินโดยสรุป

ไม่พบในตำราฮะดีษ แต่พบอยู่ในตำราของพวกรอฟิเฎาะฮ์ (ชีอะฮ์)