คำแปลภาษาไทย
700 - ฮะดีษ: ((เมื่อนบี (ขอความสันติและพระพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ถูกนำขึ้นสู่ฟากฟ้าในค่ำคืนอัล-อิสรออ์และอัล-มิอฺรอจญ์ และจากสิ่งที่ท่าน (ขอความสันติและพระพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้เห็นในค่ำคืนนั้น ท่านกล่าวว่า: ฉันเห็นมะลักองค์หนึ่งซึ่งมีรูปร่างและทัศนียภาพที่ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก เท้าของเขาหยั่งถึงขอบเขตพื้นพิภพชั้นที่เจ็ด และศีรษะของเขาอยู่ใต้บัลลังก์อารชฺ เขาผู้ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ทำจากแสง และมลาอิกะฮ์อยู่ต่อหน้าเขา ทางขวามือของเขา และทางซ้ายมือของเขา พวกเขากำลังรอคำสั่งของอัลลอฮฺ ผู้ทรงเกรียงไกรและสูงส่งยิ่ง ทางขวามือของเขามีแผ่นจารึก และทางซ้ายมือของเขามีต้นไม้ขนาดใหญ่ ทว่าเขาไม่เคยหัวเราะเลยแม้แต่น้อย
ฉันจึงกล่าวว่า: โอ้พี่ชายของฉัน โอ้ญิบรีล นี่คือใคร? ญิบรีลกล่าวว่า: นี่คือผู้ทำลายความสุข ผู้แยกจากหมู่คณะ ผู้ทำลายบ้านเรือนและที่พักอาศัย ผู้สร้างสุสานให้สมบูรณ์ ผู้ทำให้เด็กกำพร้า ผู้ทำให้ผู้หญิงเป็นแม่หม้าย ผู้สร้างความโศกเศร้าแก่ผู้เป็นที่รัก ผู้ปิดประตู ผู้ทำให้ธรณีประตูมืดมิด และผู้พรากความเยาว์วัยไป นี่คือมะลักแห่งความตาย อะซฺรออีล เขากับมาลิก ผู้ดูแลนรก จะไม่หัวเราะเลยแม้แต่น้อย จงเข้าไปใกล้เขาและทักทายเขา ฉันจึงเข้าไปใกล้เขาและทักทายเขา แต่เขาไม่ตอบรับการทักทายนั้น (ญิบรีล) จึงกล่าวแก่เขาว่า: เหตุใดท่านจึงไม่ตอบรับการทักทายต่อผู้นำแห่งมวลมนุษย์และผู้เป็นที่รักยิ่งแห่งสัจธรรม? เมื่อเขาได้ยินคำพูดของญิบรีล เขาก็ลุกขึ้นยืนในทันทีและตอบรับการทักทาย พร้อมทั้งแสดงความยินดีต่อฉันด้วยเกียรติที่ได้รับจากพระเจ้าของฉัน และกล่าวว่า: จงยินดีเถิด โอ้ มุฮัมมัด แท้จริงความดีงามนั้นมีอยู่ในตัวท่านและในประชาชาติของท่านจนกระทั่งวันกิยามะฮ์
ฉันจึงกล่าวว่า: โอ้พี่ชายของฉัน โอ้ อะซฺรออีล นี่คือตำแหน่งของท่านใช่ไหม? เขาตอบว่า: ใช่ ตั้งแต่พระเจ้าของฉันสร้างฉันจนถึงการมาถึงของวันกิยามะฮ์ ฉันจึงกล่าวว่า: ท่านจะรับดวงวิญญาณได้อย่างไรในเมื่อท่านอยู่ในตำแหน่งนี้? เขาตอบว่า: แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงทำให้ฉันสามารถทำสิ่งนั้นได้ และทรงมอบมลาอิกะฮ์จำนวนห้าพันองค์ให้ฉัน ซึ่งฉันจะส่งพวกเขาไปทั่วโลก เมื่อบ่าวคนหนึ่งบรรลุวาระแห่งชีวิตของเขา ได้รับริซกีครบถ้วน และวาระชีวิตของเขาสิ้นสุดลง ฉันจะส่งมลาอิกะฮ์สี่สิบองค์ไปจัดการกับวิญญาณของเขา พวกเขาจะดึงวิญญาณออกจากเส้นเลือด เส้นประสาท เนื้อ และเลือด และพวกเขาจะยึดวิญญาณจากปลายเล็บเท้าจนกระทั่งถึงหัวเข่า จากนั้นพวกเขาจะให้ผู้ตายได้พักชั่วขณะหนึ่ง แล้วจึงดึงวิญญาณขึ้นไปที่สะดือ แล้วให้เขาพักชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นจึงดึงมันขึ้นไปที่ลำคอ แล้วมันก็จะติดอยู่ที่ลำคอ (ในภาวะสำลัก) ฉันก็จะคว้ามันและดึงมันออกมาราวกับดึงเส้นผมออกจากแป้ง เมื่อมันแยกออกจากร่าง ดวงตาทั้งสองก็จะแข็งค้างและจ้องมอง เพราะดวงตาทั้งสองจะติดตามวิญญาณ ฉันก็จะรับวิญญาณนั้นด้วยหอกเล่มใดเล่มหนึ่งจากสองเล่มนี้ และในมือของเขามีหอกแห่งแสงหนึ่งเล่ม และหอกแห่งความพิโรธหนึ่งเล่ม วิญญาณที่ดีจะถูกรับด้วยหอกแห่งแสงและส่งไปยังอิลลียีน ส่วนวิญญาณที่ชั่วร้ายจะถูกรับด้วยหอกแห่งความพิโรธและส่งไปยังซิญญีน ซึ่งเป็นหินสีดำทมึนอยู่ใต้พื้นพิภพชั้นที่เจ็ดเบื้องล่างสุด ที่ซึ่งวิญญาณของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและบรรดาผู้ทำชั่วอยู่รวมกัน
ฉันกล่าวว่า: และท่านรู้ได้อย่างไรว่าวาระแห่งชีวิตของบ่าวคนหนึ่งได้มาถึงแล้วหรือไม่? เขาตอบว่า: โอ้ มุฮัมมัด ไม่มีบ่าวคนใดเว้นแต่เขามีสองประตูบนฟากฟ้า: ประตูหนึ่งที่ริซกีของเขาถูกนำลงมา และอีกประตูหนึ่งที่การงานของเขาถูกยกขึ้นไป และต้นไม้ที่อยู่ทางซ้ายมือของฉันนี้ ไม่มีใบบนต้นไม้เว้นแต่จะมีชื่อของบุตรอาดัมคนหนึ่งทั้งชายและหญิงเขียนอยู่บนนั้น เมื่อวาระแห่งชีวิตของบุคคลหนึ่งใกล้เข้ามา ใบไม้ที่เขียนชื่อของเขาไว้ก็จะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและร่วงลงสู่ประตูที่ริซกีของเขาถูกนำลงมา และชื่อของเขาจะกลายเป็นสีดำในแผ่นจารึก ฉันก็จะรู้ว่าเขาจะถูกรับวิญญาณแล้ว ฉันก็จะมองเขาด้วยสายตาที่ทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน และหัวใจของเขาก็จะเจ็บปวดจากความน่าเกรงขามของฉัน แล้วเขาก็จะล้มป่วยลงบนเตียงนอน ฉันก็จะส่งมลาอิกะฮ์สี่สิบองค์ไปจัดการกับวิญญาณของเขา และนั่นคือพระดำรัสของอัลลอฮฺ ผู้ทรงสูงส่งที่ว่า: “จนกระทั่งเมื่อความตายได้มายังคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้า บรรดาทูตของเราก็จะเอาชีวิตของเขาไป โดยที่พวกเขาจะไม่บกพร่อง” [อัล-อันอาม: 61]
ฉันกล่าวว่า: โอ้พี่ชายของฉัน โอ้ อะซฺรออีล ได้โปรดแสดงรูปลักษณ์ที่อัลลอฮฺได้ทรงสร้างท่านมาและที่ท่านใช้รับดวงวิญญาณให้ฉันเห็นด้วยเถิด เขากล่าวว่า: โอ้ที่รักของฉัน ท่านไม่สามารถมองดูมันได้ ฉันจึงกล่าวว่า: ฉันขอสาบานด้วยอัลลอฮฺว่าท่านจะต้องทำ! และแล้วก็มีเสียงเรียกจากผู้ทรงสูงส่งยิ่งว่า: อย่าได้ขัดคำสั่งที่รักของฉัน มุฮัมมัด! เมื่อนั้นมะลักแห่งความตายจึงปรากฏกายในรูปลักษณ์ที่เขาใช้รับดวงวิญญาณ นบี (ขอความสันติและพระพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า: เมื่อมะลักแห่งความตายมองมาที่ฉัน ฉันพบว่าโลกดุนยาอยู่ในมือของเขาราวกับเหรียญดีรฺฮัมในมือของคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกท่านที่เขาพลิกกลับไปมาได้ตามต้องการ หัวใจของฉันก็สั่นสะท้านและหวาดกลัวเขา ญิบรีลจึงวางมือของเขาบนหน้าอกของฉัน แล้วจิตวิญญาณและสติของฉันก็กลับคืนมา ญิบรีลจึงกล่าวว่า: โอ้ มุฮัมมัด ไม่มีสิ่งใดหลังหลุมฝังศพเว้นแต่ความมืดมิดและความน่าสะพรึงกลัวของหลุมฝังศพ และการสอบสวนของมุนกัรฺและนะกีรฺ นบี (ขอความสันติและพระพรจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า: ฉันจึงอำลาจากเขา))
คำตัดสินโดยสรุป
ถูกกุขึ้น