คลังตรวจสอบฮะดีษ · daasee.com ดาวน์โหลดเมื่อ 25/10/2026 03:37 ======================================================== [#1377] สถานะ: ฮะดีษปลอม حكم الحديث: لا أصل لهذه القصة وهي من قصص الوعاظ 1335 - يا أبا دُجانةَ، أليس لك عندَ اللهِ حاجةٌ؟ قال أبو دُجانةَ: بلى يا رسولَ اللهِ، ولا أستَغني عنه طَرفةَ عَينٍ، فقال النَّبيُّ: إذن لماذا لا تنتظرُ حتَّى تختِمَ الصَّلاةَ معَنا، وتدعوَ اللهَ بما تُريدُ؟ قال أبو دُجانةَ: السَّببُ في ذلك أنَّ لي جارًا مِن اليَهودِ، له نخلةٌ فُروعُها في صحنِ بَيتي، فإذا ما هبَّت الرِّيحُ ليلًا أسقطَت رُطبَها عندي، فتراني أخرُجُ مِن المسجدِ مُسرعًا لأجمعَ ذلك الرُّطبِ، وأرُدَّه إلى صاحبِه قَبلَ أن يستيقظَ أطفالي، فيأكلونَ منه وهُم جِياعٌ، وأُقسمُ لك يا رسولَ اللهِ إنَّني رأيْتُ أحدَ أولادي يمضغُ تمرةً مِن هذا الرُّطبِ فأدخلْتُ أصبُعي في حَلقِه، وأخرجْتُها قَبلَ أن يبتلِعَها، ولمَّا بكى ولدي قلْتُ له: أما تستَحي مِن وُقوفي أمامَ اللهِ سارقًا؟ ولمَّا سمِع أبو بكرٍ ما قاله أبو دُجانةَ ذهَب إلى اليَهوديِّ، واشترى منه النَّخلةَ، ووهَبها لأبي دُجانةَ وأولادِه، وعندَما علِم اليَهوديُّ بحقيقةِ الأمرِ أسرَع بجَمعِ أولادِه وأهلِه، وتوجَّه بهم إلى النَّبيِّ مُعلنًا دخولَهم الإسلامَ. คำแปล: ผู้รายงานฮะดีษ: อะบู ดุญา นะฮ์ (ท่านนบีมุฮัมมัด) กล่าวว่า “โอ้ อะบู ดุญา นะฮ์ ท่านไม่มีความต้องการใด ๆ ณ ที่อัลลอฮ์ หรอกหรือ?” อะบู ดุญา นะฮ์ กล่าวว่า “มีสิ โอ้ท่านร่อ ซูลุลลอฮ์ และฉันไม่เคยปราศจากพระองค์แม้ชั่วพริบตาเดียว” (ท่านนบีมุฮัมมัด) จึงกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำไมท่านจึงไม่รอจนกว่าจะสิ้นสุดการละหมาดพร้อมกับพวกเรา และวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่ท่านต้องการ?” อะบู ดุญา นะฮ์ กล่าวว่า “สาเหตุนั้นก็คือ ฉันมีเพื่อนบ้านเป็นชาวยิว เขามีต้นอินทผลัมที่กิ่งก้านของมันยื่นเข้ามาในลานบ้านของฉัน เมื่อใดที่ลมพัดในเวลากลางคืน อินทผลัมสุกก็จะร่วงหล่นลงมาในบ้านฉัน ฉันจึงต้องรีบออกจากมัสยิดเพื่อเก็บอินทผลัมสุกเหล่านั้น และนำมันไปคืนเจ้าของก่อนที่ลูก ๆ ของฉันจะตื่นนอน แล้วพวกเขาก็กินมันทั้งที่พวกเขากำลังหิว และฉันขอสาบานต่อท่าน โอ้ท่านร่อ ซูลุลลอฮ์ ว่าฉันเคยเห็นลูกคนหนึ่งของฉันเคี้ยวอินทผลัมลูกหนึ่งจากอินทผลัมสุกเหล่านี้ ฉันจึงสอดนิ้วเข้าไปในลำคอของเขา และนำมันออกมาได้ก่อนที่เขาจะกลืนมันลงไป และเมื่อลูกของฉันร้องไห้ ฉันก็บอกเขาว่า “เจ้าไม่อายหรอกหรือที่จะต้องยืนอยู่ต่อหน้าอัลลอฮ์ในฐานะขโมย?” และเมื่ออะบู บักรฺ ได้ยินสิ่งที่อะบู ดุญา นะฮ์ กล่าว ก็ได้ไปยังชาวยิวคนนั้น และซื้อต้นอินทผลัมจากเขา แล้วมอบมันแก่อะบู ดุญา นะฮ์ และลูก ๆ ของเขา และเมื่อชาวยิวรู้ความจริงของเรื่องนี้ เขาก็รีบรวมลูก ๆ และครอบครัวของเขา และมุ่งหน้าไปหา (ท่านนบีมุฮัมมัด) โดยประกาศการเข้ารับอิสลามของพวกเขา คำตัดสิน: เรื่องราวนี้ไม่มีที่มา และเป็นหนึ่งในเรื่องเล่าของพวกนักเทศน์ ลิงก์: https://daasee.com/hadith/fakehadith/view.php?id=1377 --------------------------------------------------------