1140 - إنَّ عُمرَ بنَ الخطَّابِ رضي الله عنه أراد أنْ يكتُبَ السُّننَ، فاستفتَى أصحابَ النَّبيِّ صلَّى الله عليه وسلَّم في ذلك، فأشاروا عليه بأنْ يَكْتُبَها، فطَفِقَ عُمرُ لِيَستخيرَ اللهَ فيها شهرًا، ثمَّ أصبح يومًا، وقد عزَمَ اللهُ له، فقال: إنِّي كنتُ أُريدُ أنْ أكتُبَ السُّننَ، وإنِّي ذكرْتُ قومًا كانوا قبلَكُم كتبُوا كُتُبًا فأَكَبُّوا عليها، وتركوا كتابَ اللهِ، وإنِّي واللهِ لا أَشُوبُ، وفي رواية: لا أُنْسِي كتابَ اللهِ بشيْءٍ أبدًا.
คำแปลภาษาไทย
1140 - อุมัรฺ อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ ต้องการที่จะเขียนสุนนะฮ์ต่างๆ จึงได้ขอคำปรึกษาจากบรรดาสหายของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ในเรื่องนั้น พวกเขาก็ชี้แนะให้เขาเขียนมัน อุมัรฺจึงเริ่มต้นขอทางนำจากอัลลอฮ์ในเรื่องนั้นเป็นเวลาหนึ่งเดือน หลังจากนั้น เขาก็ถึงวันหนึ่งที่อัลลอฮ์ทรงตัดสินใจให้เขาแล้ว เขาก็กล่าวว่า: "แท้จริงฉันเคยต้องการที่จะเขียนสุนนะฮ์ต่างๆ และแท้จริงฉันได้นึกถึงกลุ่มชนที่เคยมีมาก่อนพวกเจ้า พวกเขาเขียนคัมภีร์ต่างๆ แล้วพวกเขาก็มุ่งมั่นกับมัน และละทิ้งคัมภีร์ของอัลลอฮ์ และแท้จริงฉัน ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ ฉันจะไม่เจือปน" และในอีกสำนวนรายงานหนึ่ง (กล่าวว่า): "ฉันจะไม่ทำให้คัมภีร์ของอัลลอฮ์ถูกลืมเลือนด้วยสิ่งใดๆ เป็นอันขาด"
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้