รายงานจาก อัล-หะสัน อิบนุ อะลีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า: ฉันถามท่านลุงของฉัน ฮินด์ อิบนุ อะบี ฮาละฮ์ ถึงรูปร่างลักษณะของท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม – และท่านลุงเป็นผู้ที่บรรยายได้ละเอียด – และฉันหวังว่าท่านจะบรรยายสิ่งใดสิ่งหนึ่งให้ฉันได้ยึดมั่น ท่านกล่าวว่า:

ท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นผู้ยิ่งใหญ่ สง่างาม ใบหน้าของท่านเปล่งประกายดั่งดวงจันทร์ในคืนเพ็ญ สูงกว่าคนร่างปานกลาง และเตี้ยกว่าคนรูปร่างชะลูด ศีรษะใหญ่ ผมหยิก หากแสกผมก็แสก แต่ถ้าไม่แสก ผมของท่านก็ไม่เกินติ่งหูเมื่อปล่อยยาว ผิวพรรณผ่องใส หน้าผากกว้าง คิ้วโก่งและดกดำโดยไม่ติดกัน ระหว่างคิ้วมีเส้นเลือดที่พุ่งขึ้นยามโกรธ จมูกโด่ง มีรัศมีปกคลุม ผู้ที่มองไม่ละเอียดอาจคิดว่าท่านจมูกงุ้ม เคราดกดำ ดวงตาดำขลับ โหนกแก้มเรียบ ปากกว้าง ฟันขาวสะอาดและมีช่องว่างเล็กน้อย เส้นขนกลางอกละเอียด คอของท่านดุจคอตุ๊กตาในความบริสุทธิ์ของเงิน รูปร่างสมส่วน อวบแน่น กระชับ ท้องและอกเสมอกัน อกกว้าง หัวไหล่กว้าง กระดูกข้อต่อใหญ่ เนื้อตัวที่เปลือยเปล่าผ่องใส มีเส้นขนเชื่อมระหว่างไหปลาร้าและสะดือเป็นเส้นตรง หน้าอกและท้องส่วนอื่นไม่มีขน มีขนที่แขน หัวไหล่ และส่วนบนของหน้าอก แขนยาว ฝ่ามือกว้าง อุ้งมือและเท้าใหญ่ ปลายนิ้วเรียว เอ็นไม่แข็ง ส้นเท้าเว้าเล็กน้อย ฝ่าเท้าเรียบ น้ำไหลไม่ติด เมื่อเคลื่อนไหวจะก้าวยกเท้าขึ้น เดินเฉียงเล็กน้อย เดินอย่างช้าๆ ก้าวเดินกว้าง เมื่อเดินประหนึ่งว่าท่านกำลังลงจากที่ลาดชัน เมื่อหันไปจะหันไปทั้งตัว สายตาต่ำลง มองพื้นนานกว่ามองฟ้า ส่วนใหญ่ท่านมองด้วยการสังเกต ท่านนำหน้าบรรดาสหายของท่าน และเริ่มต้นทักทายกับผู้ที่พบเห็นด้วยการให้สลาม

ฉันกล่าวว่า: โปรดบรรยายคำพูดของท่านให้ฉันฟัง ท่านกล่าวว่า:
ท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เป็นผู้ที่ความเศร้าเชื่อมโยงกันอยู่เสมอ ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา ไม่มีช่วงเวลาพักผ่อน ไม่พูดในสิ่งที่ไม่จำเป็น เงียบเป็นเวลานาน เริ่มต้นและปิดท้ายการพูดด้วยส่วนหน้าของปาก และพูดด้วยถ้อยคำที่ครอบคลุม สรุปความ ไม่ฟุ่มเฟือยและไม่ขาดตกบกพร่อง สุภาพ ไม่หยาบคายและไม่ดูถูก ให้ความสำคัญกับความโปรดปรานแม้จะเล็กน้อย ไม่ตำหนิสิ่งใด เว้นแต่ท่านไม่เคยตำหนิหรือชมรสชาติอาหาร และท่านจะไม่ลุกขึ้นด้วยความโกรธเมื่อมีสิ่งใดเข้ามาเกี่ยวข้องกับความจริง จนกว่าจะได้รับการยืนยัน ท่านไม่โกรธเพื่อตัวเองและไม่แก้แค้นเพื่อตัวเอง เมื่อท่านชี้ ท่านจะชี้ด้วยฝ่ามือทั้งหมด เมื่อท่านประหลาดใจ ท่านจะพลิกฝ่ามือ เมื่อท่านพูด ท่านจะใช้มือประกอบ โดยเอานิ้วหัวแม่มือขวาเคาะฝ่ามือซ้าย เมื่อท่านโกรธ ท่านจะหันหน้าหนีและหลบตา เมื่อท่านมีความสุข ท่านจะก้มหน้าลง การหัวเราะส่วนใหญ่ของท่านคือการยิ้ม และท่านจะเผยยิ้มที่ขาวสะอาดดุจก้อนเมฆ (ลูกเห็บ) ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม

อัล-หะสัน เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ฉันเก็บเรื่องนี้จาก อัล-หุสัยน์ อิบนุ อะลีย์ เป็นเวลานาน จากนั้นฉันก็เล่าให้เขาฟัง แต่ฉันพบว่าเขาได้ล่วงหน้าฉันไปแล้ว โดยที่เขาได้ถามบิดาของเขาเกี่ยวกับการเข้าและออกของท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม และการนั่งและการแต่งกายของท่าน และท่านก็ไม่ได้ละเว้นสิ่งใดเลย

อัล-หุสัยน์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ฉันถามบิดาของฉันเกี่ยวกับการเข้าออกของท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ท่านกล่าวว่า: การเข้าออกของท่านเป็นเรื่องส่วนตัว โดยได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้น และเมื่อท่านกลับถึงบ้าน ท่านจะแบ่งเวลาการเข้าออกเป็นสามส่วน: ส่วนหนึ่งสำหรับอัลลอฮฺ อัซซะวะญัลล์ ส่วนหนึ่งสำหรับครอบครัวของท่าน และส่วนหนึ่งสำหรับตัวท่านเอง จากนั้นท่านก็แบ่งส่วนของท่านระหว่างท่านกับผู้คน โดยที่ท่านจะมอบส่วนนั้นให้กับคนทั่วไปโดยผ่านคนพิเศษ และท่านจะไม่ปิดบังสิ่งใดจากพวกเขา ดังนั้นส่วนหนึ่งของแนวทางของท่านในส่วนของประชาชาติคือ: การให้ความสำคัญแก่ผู้มีคุณธรรมด้วยการอนุญาตของท่าน และการแบ่งส่วนตามคุณธรรมของพวกเขาในศาสนา บางคนมีความจำเป็นอย่างหนึ่ง บางคนมีความจำเป็นสองอย่าง และบางคนมีความจำเป็นหลายอย่าง ท่านจะดูแลพวกเขาและให้พวกเขาดูแลสิ่งที่ปรับปรุงแก้ไขพวกเขาและประชาชาติ โดยการถามพวกเขา และแจ้งพวกเขาถึงสิ่งที่เหมาะสมสำหรับพวกเขา และท่านจะกล่าวว่า: ผู้ที่อยู่ด้วยในหมู่พวกท่านจงแจ้งให้ผู้ที่ไม่อยู่ทราบ และจงแจ้งให้ฉันทราบถึงความจำเป็นของผู้ที่ไม่สามารถแจ้งความจำเป็นของเขามายังฉันได้ เพราะแท้จริงแล้ว ผู้ใดที่แจ้งความจำเป็นของผู้ที่ไม่สามารถแจ้งมายังผู้นำได้ อัลลอฮฺจะทำให้เท้าของเขามั่นคงในวันกิยามะฮ์ ท่านจะไม่กล่าวถึงสิ่งอื่นใดนอกจากเรื่องนั้น และไม่ยอมรับสิ่งใดจากผู้ใดนอกจากเรื่องนั้น