1398 - عندما وصَل الرَّسولُ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم إلى العَرشِ ليلةَ المِعراجِ أراد أن يخلَعَ نَعلَيه، فناداه ربُّ العِزَّة: لماذا تخلَعُ نَعلَيك؟ فقال الرَّسولُ الكريمُ: إلهي، خَشِيتُ عاقبةَ الطَّردِ ومرارةَ الرَّدِّ! وأن يقالَ لي كما قيل لأخي موسى، فناداه ربُّ العِزَّةِ: يا محمَّدُ، إن كان موسى أراد فأنت المرادُ، وإن كان موسى أحبَّ فأنت المحبوبُ، وإن كان موسى طلَب فأنت المطلوبُ، وأنت القريبُ، وأنت الحبيبُ؛ فسَلْني ما تحِبُّ فإنِّي سميعٌ مجيبٌ، فقال الرَّسولُ الكريمُ: اللَّهمُّ إنِّي لا أسألُك آمِنةَ التي ولدَتْني ولا حليمةَ التي أرضعَتْني، ولا فاطِمةَ ابنَتي، وإنَّما أسالُك أُمَّتي! فقال له رَبُّ العِزَّةِ سُبحانَه: يا نبيَّ الرَّحمةِ، ما أشفَقَك على هذه الأمَّةِ، أُمَّتُك خَلقٌ ضعيفٌ، وأنا رَبٌّ لطيفٌ، وأنت نبيٌّ شريفٌ، ولا يضيعُ الضَّعيفُ بينَ اللَّطيفِ والشَّريفِ! فوعِزَّتي وجَلالي لأقسِمَنَّ القيامةَ بَيني وبينَك شَطرَينِ! أنت تقولُ: أمَّتي أمَّتي، وأنا أقولُ: رَحمتي رَحمتي!
คำแปลภาษาไทย
เมื่อศาสนทูตมาถึงบัลลังก์ในค่ำคืนมิอฺรอจญ์ ท่านต้องการจะถอดรองเท้าของท่าน แล้วพระเจ้าแห่งอำนาจอันเกรียงไกรทรงเรียกท่านว่า: ทำไมเจ้าถึงถอดรองเท้าของเจ้า? ศาสนทูตผู้ทรงเกียรติกล่าวว่า: พระเจ้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์เกรงกลัวผลลัพธ์ของการถูกขับไล่และความขมขื่นของการถูกปฏิเสธ! และว่าจะถูกกล่าวแก่ข้าพระองค์ดังเช่นที่เคยถูกกล่าวแก่พี่น้องของข้าพระองค์คือมูซา แล้วพระเจ้าแห่งอำนาจอันเกรียงไกรทรงเรียกท่านว่า: โอ้ มุฮัมมัด หากมูซาต้องการ เจ้าก็คือผู้ที่ถูกต้องการ และหากมูซารัก เจ้าก็คือผู้เป็นที่รัก และหากมูซาขอ เจ้าก็คือผู้ที่ถูกขอ และเจ้าคือผู้ใกล้ชิด และเจ้าคือผู้เป็นที่รัก ดังนั้นจงขอจากข้าถึงสิ่งที่เจ้ารัก เพราะแท้จริงข้าคือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงตอบรับ ศาสนทูตผู้ทรงเกียรติกล่าวว่า: โอ้ อัลลอฮ์ แท้จริงข้าพระองค์ไม่ขอจากพระองค์ซึ่งอามินะฮ์ผู้ที่ให้กำเนิดข้าพระองค์ และไม่ขอฮาลิมะฮ์ผู้ที่ให้นมข้าพระองค์ และไม่ขอฟาติมะฮ์ลูกสาวของข้าพระองค์ แต่แท้จริงข้าพระองค์ขอจากพระองค์ซึ่งประชาชาติของข้าพระองค์! แล้วพระเจ้าแห่งอำนาจอันเกรียงไกรผู้ทรงบริสุทธิ์ยิ่งกล่าวแก่ท่านว่า: โอ้ นบีแห่งความเมตตาเอ๋ย ช่างเมตตาต่อประชาชาตินี้เหลือเกิน! ประชาชาติของเจ้าคือสิ่งถูกสร้างที่อ่อนแอ และข้าคือพระเจ้าผู้ทรงอ่อนโยน และเจ้าคือนบีผู้ทรงเกียรติ ผู้ที่อ่อนแอจะไม่สูญเสียไประหว่างผู้ทรงอ่อนโยนและผู้ทรงเกียรติหรอก! ด้วยอำนาจอันเกรียงไกรและความยิ่งใหญ่ของข้า ข้าจะแบ่งวันกิยามะฮ์ระหว่างข้ากับเจ้าออกเป็นสองส่วน! เจ้าจะกล่าวว่า: ประชาชาติของข้า ประชาชาติของข้า และข้าจะกล่าวว่า: ความเมตตาของข้า ความเมตตาของข้า!
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่พบในตำราสุนนะฮ์ และเป็นสิ่งที่พวกศูฟีย์นำมาเผยแพร่