241 - ((الدعاء المعجزة: أتت امرأةٌ إلى سيدنا موسى، وقالت له: ادعُ لي ربك أن يرزقني بالذرية، فكان سيدنا موسى عليه الصلاة والسلام يسأل الله بأن يرزقها الذرية، وبما أن سيدنا موسى عليه الصلاة والسلام كليم الله، كان ربُّ العزة تبارك وتعالى يقول له: يا موسى، إني كتبتها عقيمًا، فحينما أتت إليه المرأة قال لها سيدنا موسى: لقد سألت الله لك، فقال ربي لي: يا موسي إني كتبتها عقيمًا، وبعد سنة أتت إليه المرأة تطلبه مرة أخرى أن يسأل الله أن يرزقها الذرية، فعاد سيدنا موسى، وسأل الله لها الذرية مرة أخرى، فقال الله له كما قال في المرة الأولى: يا موسى، إني كتبتها عقيمًا، فأخبرها سيدنا موسى بما قاله الله له في المرة الأولى، وبعد فترة من الزمن أتت المرأة إلى سيدنا موسى، وهي تحمل طفلًا، فسألها سيدنا موسى: طفل مَن هذا الذي معك؟ فقالت: إنه طفلي، رزقني الله به، فكلم سيدنا موسى ربه، وقال: يا رب، لقد كتبتها عقيمًا، فقال الله عز وجل وعلا: يا موسى، كلما كتبتها عقيمًا، قالت: يا رحيم، كلما كتبتها عقيمًا، قالت: يا رحيم، فسبقت رحمتي قُدرتي)).
คำแปลภาษาไทย
241 - ((การวิงวอนอันน่าอัศจรรย์: มีหญิงคนหนึ่งมาหาท่านศาสดามูซา และกล่าวกับท่านว่า: "โปรดวิงวอนต่อพระเจ้าของท่านให้ประทานลูกหลานแก่ฉันด้วยเถิด"
ท่านศาสดามูซา (ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน) ก็วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานลูกหลานแก่นาง และเนื่องจากท่านศาสดามูซา (ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน) เป็นผู้ที่อัลลอฮ์ตรัสด้วยโดยตรง พระเจ้าแห่งความเกรียงไกร (ความจำเริญและสูงส่งจงมีแด่พระองค์) กล่าวกับท่านว่า: "โอ้มูซาเอ๋ย! แท้จริงเราได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว"
ครั้นเมื่อหญิงคนนั้นมาหาท่าน ท่านศาสดามูซากล่าวกับนางว่า: "ฉันได้วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้แก่เธอแล้ว และพระเจ้าของฉันได้กล่าวกับฉันว่า: 'โอ้มูซาเอ๋ย! แท้จริงเราได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว'"
หลังจากหนึ่งปี หญิงคนนั้นก็มาหาท่านอีกครั้งเพื่อขอให้ท่านวิงวอนต่ออัลลอฮ์ให้ประทานลูกหลานแก่นาง ท่านศาสดามูซาก็กลับไปวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานลูกหลานแก่นางอีกครั้ง อัลลอฮ์ก็ตรัสกับท่านเช่นเดียวกับที่ตรัสในครั้งแรกว่า: "โอ้มูซาเอ๋ย! แท้จริงเราได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว"
ท่านศาสดามูซาจึงบอกนางในสิ่งที่อัลลอฮ์ตรัสกับท่านในครั้งแรก หลังจากผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง หญิงคนนั้นก็มาหาท่านศาสดามูซาโดยอุ้มทารกคนหนึ่งมาด้วย ท่านศาสดามูซาจึงถามนางว่า: "เด็กคนนี้ที่อยู่กับเธอเป็นลูกของใคร?" นางตอบว่า: "เขาคือลูกของฉันเอง อัลลอฮ์ประทานให้ฉัน"
ท่านศาสดามูซาจึงคุยกับพระเจ้าของท่านและกล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาล! แท้จริงพระองค์ได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว" อัลลอฮ์ (ผู้ทรงเกรียงไกรและสูงส่งยิ่ง) ตรัสว่า: "โอ้มูซาเอ๋ย! ทุกครั้งที่เรากำหนดให้นางเป็นหมัน นางก็กล่าวว่า: 'โอ้ผู้ทรงเมตตา!' ทุกครั้งที่เรากำหนดให้นางเป็นหมัน นางก็กล่าวว่า: 'โอ้ผู้ทรงเมตตา!' ดังนั้นความเมตตาของเราจึงอยู่เหนือการกำหนดของเรา"))
ท่านศาสดามูซา (ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน) ก็วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานลูกหลานแก่นาง และเนื่องจากท่านศาสดามูซา (ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน) เป็นผู้ที่อัลลอฮ์ตรัสด้วยโดยตรง พระเจ้าแห่งความเกรียงไกร (ความจำเริญและสูงส่งจงมีแด่พระองค์) กล่าวกับท่านว่า: "โอ้มูซาเอ๋ย! แท้จริงเราได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว"
ครั้นเมื่อหญิงคนนั้นมาหาท่าน ท่านศาสดามูซากล่าวกับนางว่า: "ฉันได้วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้แก่เธอแล้ว และพระเจ้าของฉันได้กล่าวกับฉันว่า: 'โอ้มูซาเอ๋ย! แท้จริงเราได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว'"
หลังจากหนึ่งปี หญิงคนนั้นก็มาหาท่านอีกครั้งเพื่อขอให้ท่านวิงวอนต่ออัลลอฮ์ให้ประทานลูกหลานแก่นาง ท่านศาสดามูซาก็กลับไปวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ให้ประทานลูกหลานแก่นางอีกครั้ง อัลลอฮ์ก็ตรัสกับท่านเช่นเดียวกับที่ตรัสในครั้งแรกว่า: "โอ้มูซาเอ๋ย! แท้จริงเราได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว"
ท่านศาสดามูซาจึงบอกนางในสิ่งที่อัลลอฮ์ตรัสกับท่านในครั้งแรก หลังจากผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง หญิงคนนั้นก็มาหาท่านศาสดามูซาโดยอุ้มทารกคนหนึ่งมาด้วย ท่านศาสดามูซาจึงถามนางว่า: "เด็กคนนี้ที่อยู่กับเธอเป็นลูกของใคร?" นางตอบว่า: "เขาคือลูกของฉันเอง อัลลอฮ์ประทานให้ฉัน"
ท่านศาสดามูซาจึงคุยกับพระเจ้าของท่านและกล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาล! แท้จริงพระองค์ได้กำหนดให้นางเป็นหมันแล้ว" อัลลอฮ์ (ผู้ทรงเกรียงไกรและสูงส่งยิ่ง) ตรัสว่า: "โอ้มูซาเอ๋ย! ทุกครั้งที่เรากำหนดให้นางเป็นหมัน นางก็กล่าวว่า: 'โอ้ผู้ทรงเมตตา!' ทุกครั้งที่เรากำหนดให้นางเป็นหมัน นางก็กล่าวว่า: 'โอ้ผู้ทรงเมตตา!' ดังนั้นความเมตตาของเราจึงอยู่เหนือการกำหนดของเรา"))
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องโกหกที่ใช้ไม่ได้ ซึ่งกุขึ้นโดยพวกศูฟีย์และนักเล่าเรื่องบางกลุ่ม