438 - حديث: ((عن ابن عباس رضي الله عنه قال: مرَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم بحسان بن ثابت وقد رش فناء أُطمه ومعه أصحابه سماطين، وجارية لهم يُقال لها: سرين معها مزهرها، تختلف بين السماطين بين القوم وهي تغنيهم، فلما مرَّ النبي صلى الله عليه وسلم ولم يأمرهم ولم ينههم، فانتهى إليها وهي تقول في غنائها: هل عليَّ ويحكما * إنْ لهوتُ من حرَج. فتبسَّم رسول الله صلى الله عليه وسلم، وقال: ((لا حرج إن شاء الله)).! وفي لفظ: ((أن النبي صلى الله عليه وسلم سمِع امرأة تقول في غنائها: هل عليَّ ويحكمُ * إن لهوتُ من حرج؟ فضحك، وقال: لا حرج إن شاء الله)).
คำแปลภาษาไทย
จาก อิบนุ อับบาส ขออัลลอฮฺทรงพอพระทัยเขา กล่าวว่า เราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ผ่านไปที่ ฮัสซาน บิน ซาบิต และเขาได้พรมน้ำที่ลานบ้านอุฏมะฮ์ของเขา โดยมีสหายของเขาจัดแถวเป็นสองฝั่ง และมีสาวใช้ของพวกเขาที่ชื่อว่า ซีรีน กำลังถือมิซฮัรฺฮาของนาง นางเดินไปมาอยู่ระหว่างสองแถวท่ามกลางผู้คนและขับขานบทเพลงให้พวกเขาฟัง เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เดินผ่านไป และไม่ได้สั่งใช้หรือห้ามพวกเขา ท่านก็มาถึงนางในขณะที่นางกำลังขับขานบทเพลงของนางว่า: “จะมีอะไรผิดบ้างเล่าท่านทั้งสอง? หากฉันรื่นเริงไปบ้างก็ไม่มีข้อห้าม” เราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ยิ้ม และกล่าวว่า: “ไม่มีข้อห้าม อินชาอัลลอฮฺ” และในอีกสำนวนหนึ่ง: ((ว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ยินหญิงคนหนึ่งกล่าวในบทเพลงของนางว่า: จะมีอะไรผิดบ้างเล่าท่าน? หากฉันรื่นเริงไปบ้างก็ไม่มีข้อห้าม? ท่านก็หัวเราะ และกล่าวว่า: ไม่มีข้อห้าม อินชาอัลลอฮฺ))
คำตัดสินโดยสรุป
ถูกกุขึ้น