464 - حديث: ((كل يوم تقول الأرض: دعْني يا ربِّ، أبتلع ابن آدم؛ إنه أكَل من رزقك ولم يشكرك، وتقول البحار: ياربِّ، دعني أُغرق ابن أدم؛ إنه أكل من رزقك ولم يشكرك، وتقول الجبال: يا ربِّ، دعني أُطبق على ابن آدم؛ إنه أكل من رزقك ولم يشكرك، وتقول السماء: يا ربِّ، دعني أنزل كسفًا على ابن آدم؛ إنه أكل من رزقك ولم يشكرك، فيقول الله عز وجل لهم: يا مخلوقاتي، أأنتم خلقتموهم؟ يقولون: لا يا ربَّنا، قال الله: لو خلقتموهم لرحمتموهم. دعوني وعبادي، مَن تاب إلي منهم فأنا حبيبهم، ومَن لم يتب فأنا طبيبهم، وأنا إليهم أرحم من الأمِّ بأولادها، فمن جاءني منهم تائبًا، تلقيته من بعيد مرحبًا بالتائبين، ومَن ذهب منهم عاصيًا، ناديتُه من قريب: إلى أين تذهب؟! أوجدت ربًّا غيري؟! أم وجدت رحيمًا سواي؟!)).
คำแปลภาษาไทย
ทุกวัน โลกกล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะกลืนกินลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
และบรรดาทะเลกล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะจมลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
และบรรดาภูเขากล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะบดขยี้ลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
และชั้นฟ้ากล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะโปรยหินก้อนลงมายังลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
แล้วอัลลอฮฺ (ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง) ตรัสแก่พวกมันว่า: "โอ้บรรดาสิ่งถูกสร้างของฉัน พวกเจ้าเป็นผู้สร้างพวกเขาหรือ?"
พวกมันกล่าวว่า: "ไม่เลย โอ้พระผู้อภิบาลของเรา"
อัลลอฮฺกล่าวว่า: "หากพวกเจ้าสร้างพวกเขา แน่นอนพวกเจ้าก็จะเมตตาพวกเขา ปล่อยฉันกับบ่าวของฉันเถิด ผู้ใดที่กลับตัว (เตาบะฮ์) มาหาฉันจากพวกเขา ฉันคือผู้เป็นที่รักของพวกเขา และผู้ใดที่มิได้กลับตัว ฉันคือแพทย์ของพวกเขา และฉันเมตตาพวกเขามากกว่ามารดาที่มีต่อบุตรของนาง ดังนั้น ผู้ใดที่มาหาฉันในสภาพผู้กลับตัว ฉันจะพบเขาจากที่ไกลๆ พร้อมกล่าวต้อนรับบรรดาผู้กลับตัว และผู้ใดที่จากไปในสภาพผู้ฝ่าฝืน ฉันจะเรียกเขาจากที่ใกล้ๆ ว่า: เจ้าจะไปที่ไหน?! เจ้าพบพระผู้อภิบาลอื่นนอกจากฉันกระนั้นหรือ?! หรือเจ้าพบผู้ทรงเมตตาอื่นนอกจากฉันกระนั้นหรือ?!"
และบรรดาทะเลกล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะจมลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
และบรรดาภูเขากล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะบดขยี้ลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
และชั้นฟ้ากล่าวว่า: "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดปล่อยฉันเถิด ฉันจะโปรยหินก้อนลงมายังลูกหลานอาดัม แท้จริงเขาได้กินริซกีของพระองค์ แต่เขามิได้ขอบคุณพระองค์"
แล้วอัลลอฮฺ (ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง) ตรัสแก่พวกมันว่า: "โอ้บรรดาสิ่งถูกสร้างของฉัน พวกเจ้าเป็นผู้สร้างพวกเขาหรือ?"
พวกมันกล่าวว่า: "ไม่เลย โอ้พระผู้อภิบาลของเรา"
อัลลอฮฺกล่าวว่า: "หากพวกเจ้าสร้างพวกเขา แน่นอนพวกเจ้าก็จะเมตตาพวกเขา ปล่อยฉันกับบ่าวของฉันเถิด ผู้ใดที่กลับตัว (เตาบะฮ์) มาหาฉันจากพวกเขา ฉันคือผู้เป็นที่รักของพวกเขา และผู้ใดที่มิได้กลับตัว ฉันคือแพทย์ของพวกเขา และฉันเมตตาพวกเขามากกว่ามารดาที่มีต่อบุตรของนาง ดังนั้น ผู้ใดที่มาหาฉันในสภาพผู้กลับตัว ฉันจะพบเขาจากที่ไกลๆ พร้อมกล่าวต้อนรับบรรดาผู้กลับตัว และผู้ใดที่จากไปในสภาพผู้ฝ่าฝืน ฉันจะเรียกเขาจากที่ใกล้ๆ ว่า: เจ้าจะไปที่ไหน?! เจ้าพบพระผู้อภิบาลอื่นนอกจากฉันกระนั้นหรือ?! หรือเจ้าพบผู้ทรงเมตตาอื่นนอกจากฉันกระนั้นหรือ?!"
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่ใช่ฮะดีษ