อัลลอฮ์ตะบาร่อกะวะตะอาลาได้กล่าวในหะดีษกุดซีว่า: "ฉัน มนุษย์ และญิน อยู่ในข่าวคราวอันยิ่งใหญ่: ฉันสร้าง แต่ผู้อื่นกลับถูกเคารพภักดี, ฉันให้ปัจจัยยังชีพ แต่ผู้อื่นกลับถูกขอบคุณ, ความดีงามของฉันลงไปสู่บ่าวทั้งหลาย และความชั่วร้ายของพวกเขากำลังขึ้นมายังฉัน, ฉันแสดงความรักต่อพวกเขาด้วยความเมตตาของฉัน ทั้งที่ฉันไม่พึ่งพาพวกเขา, และพวกเขากลับแสดงความเป็นปรปักษ์ต่อฉันด้วยการทำบาป ทั้งที่พวกเขาคือผู้ที่ยากจนที่สุดเท่าที่พวกเขาจะเป็นได้ต่อฉัน, ผู้รำลึกถึงฉันคือผู้ที่อยู่ในวงสนทนาของฉัน ดังนั้น ผู้ใดประสงค์จะสนทนากับฉัน เขาก็จงรำลึกถึงฉันเถิด, ผู้เชื่อฟังฉันคือผู้ที่ฉันรัก, ผู้ฝ่าฝืนฉัน ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาสิ้นหวังจากความเมตตาของฉัน หากพวกเขาสำนึกผิดกลับมายังฉัน ฉันก็คือผู้เป็นที่รักของพวกเขา และหากพวกเขาปฏิเสธ ฉันก็คือแพทย์ของพวกเขา, ฉันทดสอบพวกเขาด้วยภัยพิบัติ เพื่อฉันจะได้ชำระพวกเขาจากความบกพร่อง, ความดี ณ ที่ฉันเท่ากับสิบเท่าของมัน และฉันจะเพิ่มให้อีก, และความชั่ว ณ ที่ฉันเท่ากับหนึ่งเท่าของมัน และฉันจะอภัยให้, ขอสาบานด้วยเกียรติและความยิ่งใหญ่ของฉัน หากพวกเขาวิงวอนขออภัยโทษจากฉันสำหรับมัน แน่นอนฉันจะอภัยโทษให้พวกเขา, ผู้ใดจากพวกเขามาหาฉันในสภาพสำนึกผิด ฉันจะต้อนรับเขาจากที่ไกล, และผู้ใดหันเหออกจากฉัน ฉันจะเรียกเขาจากที่ใกล้, ฉันจะบอกเขาว่า: 'เจ้าจะไปไหน?! เจ้ามีพระเจ้าอื่นนอกจากฉันกระนั้นหรือ?! เจ้ามีพระเจ้าอื่นนอกจากฉันกระนั้นหรือ?!'"