671 - حديث: ((يقول الله عز وجل: عبدي أَذكرك وتنساني؛ أَسترك ولا ترعاني، وعِزتي وجلالي، لو أمرتُ الأرض لابتلعتك في بطنها، ولو أمرتُ البحار لأغرقتك في معينها، ولكن أجَّلتك لوقت قد وقَّتُّه، وأجَلٍ قد حددتُه؛ فلا بد من الورود عليَّ، والوقوف بين يديَّ؛ أُحصي لك أعمالك، وأذكر لك أفعالك، حتى إذا أيقنت بالبوار، وظننت أنك من أهل النَّار، قلت لك: عبدي، لا تحزن؛ إني لأجلك سميت نفسي الغفار)).
คำแปลภาษาไทย
671 - ฮะดีษ: ((อัลลอฮฺ ผู้ทรงเกียรติและยิ่งใหญ่ กล่าวว่า: บ่าวของข้าเอ๋ย ข้าได้รำลึกถึงเจ้า แต่เจ้ากลับลืมข้า; ข้าได้ปกปิดความผิดของเจ้า แต่เจ้ากลับไม่ดูแลข้า ขอสาบานด้วยเกียรติและความยิ่งใหญ่ของข้า หากข้าได้สั่งแผ่นดิน มันก็จะกลืนเจ้าลงไปในท้องของมัน และหากข้าได้สั่งท้องทะเล มันก็จะจมเจ้าลงไปในห้วงลึกของมัน แต่ข้าได้ผ่อนผันเจ้าไว้ จนกว่าจะถึงเวลาที่ข้าได้กำหนดไว้ และถึงวาระที่ข้าได้ระบุไว้ ดังนั้นเจ้าจะต้องกลับมาหาข้าอย่างแน่นอน และต้องยืนอยู่เบื้องหน้าข้า ข้าจะนับบันทึกการงานของเจ้า และจะเตือนความจำถึงการกระทำของเจ้า จนกระทั่งเมื่อเจ้าแน่ใจว่าได้พินาศแล้ว และคิดว่าเจ้าเป็นชาวนรก ข้าก็จะบอกเจ้าว่า: บ่าวของข้าเอ๋ย เจ้าอย่าเศร้าเสียใจเลย แท้จริงเพื่อเจ้า ข้าได้ตั้งพระนามของข้าว่า อัล-ฆ็อฟฟารฺ))
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่พบอยู่ในตำราสุนนะฮ์