69 - ฮะดีษ: ((ขณะที่ท่านนบีกำลังฏอวาฟอยู่นั้น ได้ยินชาวอาหรับคนหนึ่งกล่าวว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ท่านนบีจึงกล่าวตามหลังเขาว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ชาวอาหรับคนนั้นจึงเดินต่อไปทางมิซาบและกล่าวว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ท่านนบีจึงกล่าวตามหลังเขาว่า “โอ้ ผู้ทรงเมตตา!” ชาวอาหรับคนนั้นจึงหันไปหาท่านนบีและกล่าวว่า “โอ้ ผู้มีใบหน้าอันผ่องใส! โอ้ ผู้มีรูปร่างสง่างาม! ท่านล้อเลียนฉันหรือ เพราะฉันเป็นชาวอาหรับ? ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ หากไม่มีใบหน้าอันผ่องใสและรูปร่างอันสง่างามของท่านแล้ว ฉันจะไปฟ้องท่านมุฮัมมัดผู้เป็นที่รักของฉัน” ท่านนบีจึงยิ้มและกล่าวว่า “ท่านไม่รู้จักนบีของท่านหรือ โอ้ พี่น้องชาวอาหรับ?” ชาวอาหรับกล่าวว่า “ไม่รู้จัก” ท่านนบีกล่าวว่า “ศรัทธาของท่านที่มีต่อเขาเป็นเช่นไร?” เขากล่าวว่า “ฉันศรัทธาในการเป็นนบีของเขาโดยที่ฉันไม่เคยเห็นเขา และฉันเชื่อในสาส์นของเขาโดยที่ฉันไม่เคยพบเขา” ท่านนบีกล่าวว่า “โอ้ ชาวอาหรับ! จงรู้ไว้เถิดว่า ฉันคือนบีของท่านในโลกดุนยา และผู้ช่วยเหลือท่านในอาคิเราะฮฺ” ชาวอาหรับจึงเข้ามาจูบมือของท่านนบี ท่านนบีกล่าวว่า “ช้าก่อน โอ้ พี่น้องชาวอาหรับ! อย่าปฏิบัติต่อฉันเหมือนที่ชาวต่างชาติปฏิบัติต่อกษัตริย์ของพวกเขาเลย แท้จริงแล้ว อัลลอฮฺ ผู้ทรงบริสุทธิ์และผู้ทรงสูงส่ง ได้ส่งฉันมาไม่ใช่เพื่อเป็นผู้เย่อหยิ่งหรือผู้กดขี่ แต่พระองค์ส่งฉันมาด้วยสัจธรรม ในฐานะผู้แจ้งข่าวดีและผู้เตือน” ญิบรีลจึงลงมาหาท่านนบีและกล่าวแก่ท่านว่า “โอ้ มุฮัมมัด! อัส-สะลาม ขอส่งความสันติมายังท่าน และขอเจาะจงการทักทายและเกียรติยศแก่ท่าน และพระองค์ตรัสแก่ท่านว่า ‘จงบอกชาวอาหรับว่า อย่าให้ความอดทนและการให้เกียรติของเราหลอกลวงเขา เพราะพรุ่งนี้เราจะสอบสวนเขาในเรื่องเล็กและเรื่องใหญ่ ทั้งด้ายเส้นเล็กและเปลือกเมล็ดอินทผลัม’” ชาวอาหรับกล่าวว่า “โอ้ ท่านร่อซูลุลลอฮฺ! พระเจ้าของฉันจะสอบสวนฉันหรือ?” ท่านกล่าวว่า “ใช่ พระองค์จะสอบสวนท่าน หากพระองค์ทรงประสงค์” ชาวอาหรับกล่าวว่า “ด้วยความสูงส่งและยิ่งใหญ่ของพระองค์ หากพระองค์สอบสวนฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์เช่นกัน” ท่านนบีกล่าวว่า “ท่านจะสอบสวนพระเจ้าของท่านด้วยเรื่องอะไรหรือ โอ้ พี่น้องชาวอาหรับ?!” ชาวอาหรับกล่าวว่า “หากพระเจ้าของฉันสอบสวนฉันถึงบาปของฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์ถึงการให้อภัยของพระองค์ และหากพระองค์สอบสวนฉันถึงการฝ่าฝืนของฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์ถึงการอภัยโทษของพระองค์ และหากพระองค์สอบสวนฉันถึงความตระหนี่ของฉัน ฉันก็จะสอบสวนพระองค์ถึงความเมตตาของพระองค์” ท่านนบีจึงร้องไห้จนเคราของท่านเปียกชุ่ม ญิบรีลจึงลงมาหาท่านนบีและกล่าวว่า “โอ้ มุฮัมมัด! อัส-สะลาม ขอส่งความสันติมายังท่าน และพระองค์ตรัสแก่ท่านว่า ‘โอ้ มุฮัมมัด! จงลดการร้องไห้ของท่านเถิด เพราะท่านทำให้บรรดาผู้แบกบัลลังก์ละเลยจากการแซ่ซ้องสรรเสริญ และจงบอกพี่น้องชาวอาหรับของท่านว่า เขาจะไม่สอบสวนเรา และเราก็จะไม่สอบสวนเขา เพราะเขาคือเพื่อนร่วมทางของท่านในสรวงสวรรค์’))