792 - ได้มีการเล่าว่า ชายยากจนคนหนึ่งจากกลุ่มอัศ-ศุฟฟะฮ์ ได้นำถ้วยที่เต็มไปด้วยองุ่นมามอบเป็นของขวัญแด่ท่านร่อซูลุลลอฮฺ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ท่านร่อซูลุลลอฮฺก็รับถ้วยนั้นไปและเริ่มกินองุ่น ท่านกินเม็ดแรกแล้วก็ยิ้ม จากนั้นกินเม็ดที่สองแล้วก็ยิ้ม ชายยากจนผู้นั้นแทบจะบินได้ด้วยความดีใจ ส่วนบรรดาศอฮาบะฮฺก็มองดูอยู่ และพวกเขาเคยชินที่ท่านร่อซูลุลลอฮฺจะแบ่งปันทุกสิ่งที่ได้รับเป็นของขวัญให้แก่พวกเขา และท่านร่อซูลุลลอฮฺก็กินองุ่นทีละเม็ดและยิ้ม จนกระทั่งท่านกินองุ่นหมดถ้วย, ขอชีวิตบิดามารดาของข้าพเจ้าจงพลีเพื่อท่าน! บรรดาศอฮาบะฮฺต่างประหลาดใจ! ชายยากจนผู้นั้นก็ดีใจอย่างมากแล้วก็จากไป ศอฮาบะฮฺคนหนึ่งจึงถามท่านว่า "โอ้ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ทำไมท่านจึงไม่แบ่งให้พวกเราบ้าง?!" ท่านร่อซูลุลลอฮฺ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ก็ยิ้มและกล่าวว่า: "พวกท่านเห็นความดีใจของเขาที่มีต่อถ้วยนี้แล้ว และเมื่อฉันได้ชิมมัน ฉันพบว่ามันมีรสขม ฉันจึงเกรงว่า หากฉันแบ่งให้พวกท่านกินด้วย จะมีคนใดคนหนึ่งแสดงอาการบางอย่างที่ทำลายความดีใจของชายผู้นั้น"