827 - إنَّ أهلَ الجنةِ إذا دخلُوها ؛ نزلُوا فيها بفضلِ أعمالهِمْ، ثمَّ يُؤذَنُ لهمْ في مقدارِ يومِ الجمعةِ منْ أيامِ الدنيا، فيزورونَ ربَّهُم، ويُبرِزُ لهمْ عرشَهُ، ويتبدَّي لهمْ في روضةٍ من رياضِ الجنةِ، فيوضعُ لهمْ منابرُ من نورٍ، ومنابرُ من لؤلؤٍ، ومنابرُ منْ ياقوتٍ، ومنابرُ منْ زَبرجدٍ، ومنابرُ من ذهبٍ، ومنابرُ منْ فضةٍ، ويجلسُ أدناهُم - وما فيهم من دنٍّي –على كُثبانِ المسكِ والكافورِ، وما يرونَ بأنَّ أصحابَ الكراسيِّ بأفضلَ منهُم مجلسًا، قال أبو هريرةَ –رضي الله عنه -: قلتُ: يا رسول اللهِ! وهل نرى ربَّنا؟ قال: نعَمْ، وهلْ تتمارَونَ في رؤيةِ الشمسِ والقمرِ ليلةَ البدرِ؟!، قلنا: لا، قال: كذلك لا تتمارَونَ في رؤيةِ ربِّكمْ، ولا يبقَى في ذلكَ المجلسِ رجلٌ ؛ إلا حاضَرهُ اللهُ محاضرةً، حتى يقولَ للرجلِ منهمْ: يا فلانُ بنُ فُلانٍ! أتذكرُ يومَ قلتَ كذا وكذا؟ فيذَكِّرُهُ ببعضِ غدَراتهِ في الدنيا، فيقول: يا ربِّ! أفلمْ تغفرْ لي؟! فيقولُ: بلى، فبسعةِ مغفرتي بلغتَ منزلتَكَ هذه، فبينما همْ على ذلك ؛ غشيتهُم سحابةٌ مِنْ فوقِهِمْ، فأمطرَتْ عليهم طيِبًا لم يجدُوا مثلَ ريحِ شيئًا قطُّ، ويقول ربُّنا: قوموا إلى ما أعددتُ لكمْ من الكرامةِ، فخُذوا ما اشتهيتُم، فنأتي سوقًا قد حَفَّت به الملائكةُ ؛ ما لمْ تنظرِ العيونُ إلى مثلهِ، ولمْ تسمعِ الآذانُ، ولم يخطُرْ على القلوبِ، فيُحملُ لنا ما اشتهَينا، ليس يباعُ فيها ولا يُشترى، وفي ذلك السوقِ يلقى أهلُ الجنةِ بعضُهم بعضًا، قال: فيقبلُ الرجلُ ذو المنزلةِ المرتفعةِ، فيلقَى من هو دونَهُ - وما فيهم دنيٌّ -، فيروعهُ ما يرى ما عليهِ من اللباسِ، فما ينقضي آخرُ حديثهِ، حتى يتخيلَ عليه ما هو أحسنُ منهُ، وذلك أنهُ لا ينبغي لأحدٍ أن يحزنَ فيها، ثم ننصرفُ إلى منازلِنا، فيتلقَّانا أزاوجُنا، فيقُلْنَ: مرحبًا، وأهلًا! لقد جئتَ وإنَّ بك َمن الجمالِ أفضلَ مما فارقتنا عليهِ! فيقول: إنا جالسنا اليومَ ربَّنا الجبارَ، ويحقنُّا أن ننقلبَ بمثلِ ما انقلبْنَا.
คำแปลภาษาไทย
อับดุรเราะฮ์มาน บิน ศ็อคร์ อัด-เดาซีย์ (อบู ฮุร็อยเราะฮ์) กล่าวว่า:
แท้จริงบรรดาชาวสวรรค์เมื่อได้เข้าสวรรค์ พวกเขาจะลงอยู่ในสวรรค์ด้วยความประเสริฐของการงานของพวกเขา จากนั้นจะได้รับอนุญาตให้ไปในเวลาที่เท่ากับวันศุกร์จากวันต่างๆ ในโลกดุนยา พวกเขาจะได้ไปเยี่ยมพระเจ้าของพวกเขา และพระองค์จะเปิดเผยบัลลังก์ของพระองค์แก่พวกเขา และพระองค์จะปรากฏแก่พวกเขาในสวนหนึ่งจากบรรดาสวนสวรรค์ และจะถูกจัดวางสำหรับพวกเขาซึ่งแท่นบรรยายที่ทำจากรัศมี และแท่นบรรยายที่ทำจากไข่มุก และแท่นบรรยายที่ทำจากทับทิม และแท่นบรรยายที่ทำจากมรกต และแท่นบรรยายที่ทำจากทองคำ และแท่นบรรยายที่ทำจากเงิน และผู้ที่ต่ำต้อยที่สุดในหมู่พวกเขา – และไม่มีคนต่ำต้อยในหมู่พวกเขา – จะนั่งบนเนินเขาที่ทำจากชะมดและกะพ้อ และพวกเขาจะไม่เห็นว่าบรรดาเจ้าของเก้าอี้มีความประเสริฐกว่าพวกเขาในการนั่ง
อบู ฮุร็อยเราะฮ์ – ขออัลลอฮฺทรงพึงพอใจต่อเขา – กล่าวว่า: ฉันถามว่า: โอ้ท่านเราะซูลของอัลลอฮฺ! พวกเราจะเห็นพระเจ้าของเราหรือ? ท่านกล่าวว่า: ใช่ แล้วพวกท่านสงสัยในการเห็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ในคืนจันทร์เต็มดวงหรือ? พวกเรากล่าวว่า: ไม่ ท่านกล่าวว่า: เช่นเดียวกันพวกท่านจะไม่สงสัยในการเห็นพระเจ้าของพวกท่าน และจะไม่มีชายใดในที่ประชุมนั้น เว้นแต่อัลลอฮฺจะทรงตรัสกับเขาเป็นการส่วนตัว จนกระทั่งพระองค์จะตรัสกับชายคนหนึ่งจากพวกเขาว่า: โอ้ฟูลาน บุตรของฟูลาน! เจ้าจำวันที่เจ้ากล่าวอย่างนั้นอย่างนี้ได้หรือไม่? พระองค์จะทรงเตือนเขาถึงการทรยศบางอย่างของเขาในโลกดุนยา เขากล่าวว่า: โอ้พระเจ้าของฉัน! พระองค์ยังไม่ทรงอภัยให้ฉันอีกหรือ? พระองค์กล่าวว่า: แน่นอน ด้วยความกว้างขวางในการอภัยของฉัน เจ้าจึงบรรลุตำแหน่งนี้
ขณะที่พวกเขากำลังเป็นเช่นนั้น เมฆก้อนหนึ่งก็ปกคลุมพวกเขาจากเบื้องบน แล้วมันก็โปรยฝนที่เป็นของหอมลงมาบนพวกเขา ซึ่งพวกเขาไม่เคยพบกลิ่นหอมเช่นนั้นมาก่อนเลย และพระเจ้าของเรากล่าวว่า: จงลุกขึ้นไปสู่เกียรติที่ฉันได้เตรียมไว้สำหรับพวกท่าน จงเอาสิ่งที่พวกท่านปรารถนา พวกเราก็จะไปที่ตลาดที่ถูกล้อมรอบด้วยมะลาอิกะฮฺ ซึ่งดวงตาไม่เคยเห็นสิ่งใดที่เหมือนกับมัน และหูไม่เคยได้ยิน และไม่เคยนึกขึ้นในหัวใจ มันจะถูกนำมาให้เราตามที่เราปรารถนา ไม่มีการซื้อขายในนั้น และในตลาดนั้น ชาวสวรรค์ก็จะพบกันเอง เขากล่าวว่า: แล้วชายผู้มีตำแหน่งสูงก็จะมา พบกับผู้ที่ต่ำต้อยกว่าเขา – และไม่มีคนต่ำต้อยในหมู่พวกเขา – แล้วเขาก็จะตกใจกับสิ่งที่เขาเห็นจากเครื่องแต่งกายของเขา และก่อนที่คำพูดสุดท้ายของเขาจะจบลง มันก็จะเปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่สวยงามกว่านั้น เพราะว่าไม่มีใครควรจะเศร้าโศกในนั้น จากนั้นพวกเราก็จะกลับไปยังที่พักของพวกเรา แล้วบรรดาคู่ครองของพวกเราก็จะออกมาต้อนรับเรา แล้วพวกเธอก็จะกล่าวว่า: ยินดีต้อนรับ! แท้จริงท่านมาแล้ว และความงามในตัวท่านนั้นประเสริฐกว่าตอนที่ท่านจากเราไป! เขากล่าวว่า: แท้จริงวันนี้พวกเราได้นั่งอยู่กับพระเจ้าผู้ทรงอำนาจของเรา และพวกเราสมควรที่จะกลับไปด้วยสิ่งที่เรากลับมา.
แท้จริงบรรดาชาวสวรรค์เมื่อได้เข้าสวรรค์ พวกเขาจะลงอยู่ในสวรรค์ด้วยความประเสริฐของการงานของพวกเขา จากนั้นจะได้รับอนุญาตให้ไปในเวลาที่เท่ากับวันศุกร์จากวันต่างๆ ในโลกดุนยา พวกเขาจะได้ไปเยี่ยมพระเจ้าของพวกเขา และพระองค์จะเปิดเผยบัลลังก์ของพระองค์แก่พวกเขา และพระองค์จะปรากฏแก่พวกเขาในสวนหนึ่งจากบรรดาสวนสวรรค์ และจะถูกจัดวางสำหรับพวกเขาซึ่งแท่นบรรยายที่ทำจากรัศมี และแท่นบรรยายที่ทำจากไข่มุก และแท่นบรรยายที่ทำจากทับทิม และแท่นบรรยายที่ทำจากมรกต และแท่นบรรยายที่ทำจากทองคำ และแท่นบรรยายที่ทำจากเงิน และผู้ที่ต่ำต้อยที่สุดในหมู่พวกเขา – และไม่มีคนต่ำต้อยในหมู่พวกเขา – จะนั่งบนเนินเขาที่ทำจากชะมดและกะพ้อ และพวกเขาจะไม่เห็นว่าบรรดาเจ้าของเก้าอี้มีความประเสริฐกว่าพวกเขาในการนั่ง
อบู ฮุร็อยเราะฮ์ – ขออัลลอฮฺทรงพึงพอใจต่อเขา – กล่าวว่า: ฉันถามว่า: โอ้ท่านเราะซูลของอัลลอฮฺ! พวกเราจะเห็นพระเจ้าของเราหรือ? ท่านกล่าวว่า: ใช่ แล้วพวกท่านสงสัยในการเห็นดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ในคืนจันทร์เต็มดวงหรือ? พวกเรากล่าวว่า: ไม่ ท่านกล่าวว่า: เช่นเดียวกันพวกท่านจะไม่สงสัยในการเห็นพระเจ้าของพวกท่าน และจะไม่มีชายใดในที่ประชุมนั้น เว้นแต่อัลลอฮฺจะทรงตรัสกับเขาเป็นการส่วนตัว จนกระทั่งพระองค์จะตรัสกับชายคนหนึ่งจากพวกเขาว่า: โอ้ฟูลาน บุตรของฟูลาน! เจ้าจำวันที่เจ้ากล่าวอย่างนั้นอย่างนี้ได้หรือไม่? พระองค์จะทรงเตือนเขาถึงการทรยศบางอย่างของเขาในโลกดุนยา เขากล่าวว่า: โอ้พระเจ้าของฉัน! พระองค์ยังไม่ทรงอภัยให้ฉันอีกหรือ? พระองค์กล่าวว่า: แน่นอน ด้วยความกว้างขวางในการอภัยของฉัน เจ้าจึงบรรลุตำแหน่งนี้
ขณะที่พวกเขากำลังเป็นเช่นนั้น เมฆก้อนหนึ่งก็ปกคลุมพวกเขาจากเบื้องบน แล้วมันก็โปรยฝนที่เป็นของหอมลงมาบนพวกเขา ซึ่งพวกเขาไม่เคยพบกลิ่นหอมเช่นนั้นมาก่อนเลย และพระเจ้าของเรากล่าวว่า: จงลุกขึ้นไปสู่เกียรติที่ฉันได้เตรียมไว้สำหรับพวกท่าน จงเอาสิ่งที่พวกท่านปรารถนา พวกเราก็จะไปที่ตลาดที่ถูกล้อมรอบด้วยมะลาอิกะฮฺ ซึ่งดวงตาไม่เคยเห็นสิ่งใดที่เหมือนกับมัน และหูไม่เคยได้ยิน และไม่เคยนึกขึ้นในหัวใจ มันจะถูกนำมาให้เราตามที่เราปรารถนา ไม่มีการซื้อขายในนั้น และในตลาดนั้น ชาวสวรรค์ก็จะพบกันเอง เขากล่าวว่า: แล้วชายผู้มีตำแหน่งสูงก็จะมา พบกับผู้ที่ต่ำต้อยกว่าเขา – และไม่มีคนต่ำต้อยในหมู่พวกเขา – แล้วเขาก็จะตกใจกับสิ่งที่เขาเห็นจากเครื่องแต่งกายของเขา และก่อนที่คำพูดสุดท้ายของเขาจะจบลง มันก็จะเปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่สวยงามกว่านั้น เพราะว่าไม่มีใครควรจะเศร้าโศกในนั้น จากนั้นพวกเราก็จะกลับไปยังที่พักของพวกเรา แล้วบรรดาคู่ครองของพวกเราก็จะออกมาต้อนรับเรา แล้วพวกเธอก็จะกล่าวว่า: ยินดีต้อนรับ! แท้จริงท่านมาแล้ว และความงามในตัวท่านนั้นประเสริฐกว่าตอนที่ท่านจากเราไป! เขากล่าวว่า: แท้จริงวันนี้พวกเราได้นั่งอยู่กับพระเจ้าผู้ทรงอำนาจของเรา และพวกเราสมควรที่จะกลับไปด้วยสิ่งที่เรากลับมา.
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ทั้งหมด แต่บางส่วนในนั้นถูกต้อง