870 - لا يحقرُ أحدُكم نفسَه، قالوا: يا رسولَ اللَّهِ كيفَ يحقرُ أحدُنا نفسَه قالَ يرَى أمرًا للَّهِ عليهِ فيهِ مَقالٌ ثمَّ لا يقولُ فيهِ فيقولُ اللَّهُ عزَّ وجلَّ لَه يومَ القيامةِ ما منعَك أن تقولَ في كذا وَكذا فيقولُ خشيةُ النَّاسِ فيقولُ فإيَّايَ كنتَ أحقَّ أن تخشَى.
คำแปลภาษาไทย
870 - ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกท่านจะดูหมิ่นตัวเอง
พวกเขาถามว่า: โอ้ ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ พวกเราจะดูหมิ่นตัวเองได้อย่างไร?
ท่านบอกว่า: (คือ) เขาเห็นเรื่องหนึ่งที่เขามีถ้อยคำพึงกล่าวเพื่ออัลลอฮ์ แล้วเขากลับไม่พูดถึงเรื่องนั้น
แล้วอัลลอฮ์ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่งยิ่งก็จะตรัสแก่เขาในวันแห่งการฟื้นคืนชีพว่า: "อะไรที่ห้ามเจ้าจากการพูดในเรื่องนั้นและเรื่องนี้?"
เขาก็จะตอบว่า: "ความเกรงกลัวผู้คน"
พระองค์ก็จะตรัสว่า: "ความจริงแล้วคือเราต่างหากที่เจ้าสมควรจะเกรงกลัวยิ่งกว่า"
พวกเขาถามว่า: โอ้ ท่านศาสนทูตของอัลลอฮ์ พวกเราจะดูหมิ่นตัวเองได้อย่างไร?
ท่านบอกว่า: (คือ) เขาเห็นเรื่องหนึ่งที่เขามีถ้อยคำพึงกล่าวเพื่ออัลลอฮ์ แล้วเขากลับไม่พูดถึงเรื่องนั้น
แล้วอัลลอฮ์ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่งยิ่งก็จะตรัสแก่เขาในวันแห่งการฟื้นคืนชีพว่า: "อะไรที่ห้ามเจ้าจากการพูดในเรื่องนั้นและเรื่องนี้?"
เขาก็จะตอบว่า: "ความเกรงกลัวผู้คน"
พระองค์ก็จะตรัสว่า: "ความจริงแล้วคือเราต่างหากที่เจ้าสมควรจะเกรงกลัวยิ่งกว่า"
คำตัดสินโดยสรุป
อ่อน (เฎาะอีฟ)