899 - لما أهبطَ اللهُ آدمَ إلى الأرضِ بكى على الجنةِ مائةَ خريفٍ ثم نظرَ إلى سعةِ الأرضِ فقال أيْ ربِّ أمَا لأرْضِكَ عامِرٌ يَسْكُنُها غيرِي فأَوْحَى اللهُ إليه أنْ بَلَى فإنَّها سَتُرْفَعُ بيوتٌ يُذْكَرُ فيها اسمي وسَأُبَوِّئُكَ منها بيتًا أختصُّه بكرامَتِي وأُحْلِلْهُ عَظَمَتِي وأُسَمِّيهِ بيتِي وأُنْطِقُهُ بِعَظَمَتِي ولستُ أَسْكُنُهُ وليس ينبغِي لي أنْ أسْكنَ البيوتَ ولا يَسَعُنِي ولكن على عَرْشِي وكرْسِيِّ عظمتِي وليس يَنْبَغِي لشيءٍ مما خلقتُ أن يخرجَ من قَبْضَتِي ولا من قُدْرَتِي وتعمرُهُ يا آدمُ ما كنتَ حيًّا ثمَّ تعمرُهُ القرونَ من بعدِكَ أمَّةً بعدَ أمةٍ قرْنًا بعدَ قرنٍ حتى ينتهِيَ إلى ولَدٍ من أولادِكَ يقالُ له إبراهيمُ أجعلُهُ من عُمَّارِهِ وسُكَّانِهِ.
คำแปลภาษาไทย
899 - เมื่ออัลลอฮฺทรงนำอาดัมลงมายังโลก เขาก็ร้องไห้ถึงสวนสวรรค์เป็นเวลาหนึ่งร้อยฤดูใบไม้ร่วง แล้วเขาก็มองดูความกว้างใหญ่ของโลก แล้วเขากล่าวว่า โอ้พระเจ้าของฉัน แผ่นดินของพระองค์ไม่มีผู้ที่อยู่อาศัยอื่นนอกจากฉันเลยหรือ? แล้วอัลลอฮฺก็ทรงวะหฺย์แก่เขาว่า ใช่ แท้จริงแล้ว ที่นั่นจะมีการยกขึ้นซึ่งบ้านหลายหลังที่พระนามของฉันจะถูกกล่าวรำลึกถึงในนั้น และฉันจะจัดเตรียมบ้านหลังหนึ่งในนั้นให้แก่เจ้า ซึ่งฉันจะให้ความพิเศษแก่บ้านหลังนั้นด้วยเกียรติของฉัน และฉันจะให้ความยิ่งใหญ่ของฉันสถิตอยู่ในนั้น และฉันจะเรียกมันว่า "บ้านของฉัน" และฉันจะทำให้มันพูดด้วยความยิ่งใหญ่ของฉัน แต่ฉันไม่ได้อยู่อาศัยในนั้น และไม่สมควรที่ฉันจะอยู่อาศัยในบ้านหลายหลัง และมันก็ไม่เพียงพอสำหรับฉัน แต่ฉันอยู่บนบัลลังก์ของฉันและเก้าอี้แห่งความยิ่งใหญ่ของฉัน และไม่มีสิ่งใดจากสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นที่สมควรจะหลุดพ้นจากอำนาจควบคุมของฉัน หรือจากความสามารถของฉัน และเจ้าจะทำให้มันเจริญรุ่งเรือง โอ้ อาดัม ตราบเท่าที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ แล้วชนรุ่นหลังจากเจ้าจะทำให้มันเจริญรุ่งเรือง ประชาชาติแล้วประชาชาติ ชั่วอายุแล้วชั่วอายุ จนกระทั่งมันไปถึงลูกหลานคนหนึ่งจากลูกหลานของเจ้าที่ถูกเรียกว่า อิบรอฮีม ฉันจะทำให้เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ทำให้มันเจริญรุ่งเรืองและผู้อยู่อาศัยในนั้น
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้