ฉันจะไม่บอกพวกท่านหรือถึงผู้ที่ได้อยู่ชั้นต่ำสุดในสวรรค์? พวกเขาตอบว่า: "แน่นอนครับ ท่านร่อซูลุลลอฮฺ!" เขากล่าวว่า: "ชายคนหนึ่งจะเข้าสู่ประตูสวรรค์ บรรดาเด็กรับใช้ของเขาจะออกมาต้อนรับเขาแล้วกล่าวว่า: 'ยินดีต้อนรับท่านนายของเรา บัดนี้ได้เวลาแล้วที่ท่านจะมาเยี่ยมพวกเรา' เขากล่าวว่า: 'แล้วพรมจะถูกปูให้เขาสี่สิบปี จากนั้นเขาก็จะมองไปทางขวาและซ้ายของเขา แล้วเห็นสวนสวรรค์ เขากล่าวว่า: 'สิ่งเหล่านี้เป็นของใคร?' ก็จะมีผู้กล่าวว่า: 'เป็นของท่าน' จนกระทั่งเมื่อเขาสุดปลายทาง ก็จะมีทับทิมสีแดง หรือมรกตสีเขียว ถูกยกขึ้นให้เขา ซึ่งมีเจ็ดสิบกิ่งก้าน แต่ละกิ่งก้านมีเจ็ดสิบห้อง แต่ละห้องมีเจ็ดสิบประตู ก็จะมีผู้กล่าวว่า: 'จงอ่านแล้วปีนขึ้นไป' เขาก็จะปีนขึ้นไปจนกระทั่งเมื่อเขาสุดปลายทางถึงบัลลังก์แห่งอาณาจักรของเขา เขาก็จะพิงบนนั้น ซึ่งมีขนาดกว้างหนึ่งไมล์คูณหนึ่งไมล์ มีปราสาทอยู่มากมายในนั้น แล้วเจ็ดสิบถาดทองคำก็จะถูกนำมาให้เขา ไม่มีถาดใดเลยที่มีสีเหมือนถาดอื่น เขาก็จะพบความเอร็ดอร่อยของถาดสุดท้ายเหมือนกับที่เขาพบความเอร็ดอร่อยของถาดแรก จากนั้นเครื่องดื่มหลากหลายสีสันก็จะถูกนำมาให้เขา เขาก็จะดื่มจากมันตามที่เขาปรารถนา แล้วบรรดาเด็กรับใช้ก็กล่าวว่า: 'จงปล่อยให้เขากับภรรยาของเขาอยู่ตามลำพัง' บรรดาเด็กรับใช้ก็จากไป จากนั้นเขาก็มองไป แล้วเห็นนางฮูรฺผู้มีนัยน์ตาคมกริบ (ฮูรุลอีน) คนหนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์แห่งอาณาจักรของนาง มีเจ็ดสิบอาภรณ์บนร่างของนาง ไม่มีอาภรณ์ใดเลยที่มีสีเหมือนอาภรณ์อื่น เขาก็จะมองเห็นไขกระดูกขาของนางจากด้านหลังเนื้อ เลือด กระดูก และอาภรณ์ที่คลุมอยู่เหนือสิ่งเหล่านั้น เขาก็มองไปที่นางแล้วกล่าวว่า: 'ท่านคือใคร?' นางก็ตอบว่า: 'ฉันคือนางฮูรฺผู้มีนัยน์ตาคมกริบ (ฮูรุลอีน) หนึ่งในนางที่ถูกซ่อนไว้เพื่อท่าน' เขาก็มองไปที่นางเป็นเวลาสี่สิบปีโดยไม่ละสายตาไปจากนาง จากนั้นเขาก็ยกสายตาขึ้นไปยังห้อง แล้วเห็นนางอีกคนหนึ่งที่สวยงามกว่านางคนแรก เขากล่าวว่า: 'ยังไม่ถึงเวลาหรือที่ท่านจะมีส่วนกับพวกเรา?' เขาก็ปีนขึ้นไปหานางเป็นเวลาสี่สิบปีโดยไม่ละสายตาไปจากนาง จากนั้นเมื่อพวกเขาทั้งหมดได้รับความสุขถึงขีดสุด และพวกเขาคิดว่าจะไม่มีความสุขใดดีกว่านี้อีกแล้ว พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงจำเริญนามของพระองค์ก็จะปรากฏแก่พวกเขา พวกเขาก็จะมองไปยังพระพักตร์ของอัล-เราะห์มาน แล้วพระองค์ก็กล่าวว่า: 'โอ้ชาวสวรรค์เอ๋ย! จงกล่าวคำ “ลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮฺ” แก่เราเถิด!' แล้วพวกเขาก็จะกล่าวคำ “ลา อิลาฮะ อิลลัลลอฮฺ” ตอบสนองอัล-เราะห์มาน จากนั้นพระองค์ก็กล่าวว่า: 'โอ้ดาวูดเอ๋ย! จงยืนขึ้นแล้วสรรเสริญเรา เหมือนกับที่เจ้าเคยสรรเสริญเราในโลกดุนยา' เขากล่าวว่า: 'แล้วดาวูดก็สรรเสริญพระผู้เป็นเจ้าของเขา ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง'"