يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ شَهَٰدَةُ بَيۡنِكُمۡ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلۡمَوۡتُ حِينَ ٱلۡوَصِيَّةِ ٱثۡنَانِ ذَوَا عَدۡلٖ مِّنكُمۡ أَوۡ ءَاخَرَانِ مِنۡ غَيۡرِكُمۡ إِنۡ أَنتُمۡ ضَرَبۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَأَصَٰبَتۡكُم مُّصِيبَةُ ٱلۡمَوۡتِۚ تَحۡبِسُونَهُمَا مِنۢ بَعۡدِ ٱلصَّلَوٰةِ فَيُقۡسِمَانِ بِٱللَّهِ إِنِ ٱرۡتَبۡتُمۡ لَا نَشۡتَرِي بِهِۦ ثَمَنٗا وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰ وَلَا نَكۡتُمُ شَهَٰدَةَ ٱللَّهِ إِنَّآ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡأٓثِمِينَ
โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย การเป็นพยานระหว่างพวกเจ้า เมื่อ (อาการ) ความตายมายังคนหนึ่งคนใดของพวกเจ้า ในขณะทำพินัยกรรม คือผู้เที่ยงธรรมสองคน จากในหมู่พวกเจ้า หรือสองคนจากหมู่อื่น (ที่ไม่ใช่มุสลิม) ถ้าพวกเจ้าเดินทางในแผ่นดิน แล้วทุกข์ภัยแห่งความตายมาประสบแก่พวกเจ้า โดยให้พวกเจ้ากักทั้งสองไว้หลังการละหมาด แล้วให้ทั้งสองสาบานต่ออัลลอฮ์ ถ้าพวกเจ้าสงสัย ว่าเราจะไม่เอามันไปแลกซื้อราคาใด และแม้ว่าจะเป็นญาติใกล้ชิดก็ตาม และเราจะไม่ปกปิดการเป็นพยานของอัลลอฮ์ มิเช่นนั้นแล้วเราจะกลายเป็นคนบาป