وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنۡ حَقَّتۡ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ
และบรรดาผู้ปฏิเสธจะถูกไล่ต้อนไปสู่ (นรก) ญะฮันนัมเป็นกลุ่ม ๆ จนเมื่อพวกเขามาถึงมัน ประตูทั้งหลายของมันก็ถูกเปิดออก และเหล่าผู้คุม (นรก) ญะฮันนัมก็กล่าวแก่พวกเขาว่า ไม่ได้มีศาสนทูตคนใดจากพวกเจ้ามายังพวกเจ้า ที่พวกเขาอ่านโองการต่าง ๆ ของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า และเตือนพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้าหรือ? พวกเขากล่าวว่า มีสิ แต่พจนารถแห่งการลงโทษได้สมจริงแก่บรรดาผู้ปฏิเสธแล้ว