1186 - ويُروَى عن عُمرَ رضي الله عنه، أنه كان لهُ ابنانِ، يقال لأحدِهِما: عبدُ اللهِ، والآخَر: عُبَيدُ اللهِ، وكان يُكْنَى أبا شَحْمةَ، وكان أبو شَحْمةَ أشبَهَ النَّاسِ برسولِ اللهِ صلَّى الله عليه وسلَّم تلاوةً للقُرآنِ، وإنَّهُ مرِضَ مرَضًا، فجعلَ أُمَّهاتُ المؤمنينَ يَعُدْنَهُ، فبيْنا هُنَّ في عيادتِهِ قلْنَ لعُمرَ رضي الله عنه: لو نذَرْتَ على ولدِكَ كما نذَرَ عليُّ بنُ أبي طالبٍ على ولديْهِ الحسَنِ والحُسينِ فألبَسَهُما اللهُ العافيةَ؟ فقال عُمرُ رضي الله عنه: عليَّ نذْرٌ واجبٌ لئِنْ ألبَسَ اللهُ عزَّ وجلَّ ابني العافيةَ أَنْ أصومَ ثلاثةَ أيَّامٍ، وقالتْ والدتُهُ مثْلَ ذلِكَ، فلمَّا أنْ قامَ مِن مرَضهِ أضافَهُ نسيكةُ اليهوديُّ، فأتَوْهُ بنَبيذِ التِّمْرِ، فشرِبَ منهُ، فلما طابتْ نفْسُهُ خرَجَ يُريدُ منزلَهُ، فدخلَ حائطًا لبَني النَّجَّارِ، فإذا هو بامرأةٍ راقدةٍ، فكابَدَها وجامَعَها، فلمَّا قامَ عنها شتمَتْهُ وخرَّقَتْ ثيابَهُ وانصرفَتْ إلى منزِلِها ... وذكرَ الحديثَ بطُولِهِ.
คำแปลภาษาไทย
และถูกรายงานจากอุมัร (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาเขา) ว่า เขามีลูกชายสองคน คนหนึ่งถูกเรียกว่า อับดุลลอฮฺ ส่วนอีกคน อุบัยดุลลอฮฺ และเขา (อุบัยดุลลอฮฺ) ถูกขานฉายาว่า อะบู ชะห์มะฮ์ และอะบู ชะห์มะฮ์ เป็นคนที่ละม้ายคล้ายคลึงผู้คนที่สุดกับท่านเราะซูลุลลอฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงประสาทพรและความสันติแก่เขา) ในการอ่านอัลกุรอาน และแท้จริง เขาป่วยหนัก ดังนั้นบรรดามารดาของผู้ศรัทธาจึงพากันไปเยี่ยมเขา ขณะที่พวกเธอไปเยี่ยมเขา พวกเธอกล่าวแก่อุมัร (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาเขา) ว่า: "หากท่านบนบานต่ออัลลอฮฺสำหรับลูกชายของท่าน เหมือนกับที่อะลี บิน อะบี ฏอลิบ ได้บนบานสำหรับลูกชายทั้งสองของเขาคือ อัล-ฮะซัน และอัล-ฮุซัยน์ แล้วอัลลอฮฺก็ประทานการมีสุขภาพดีแก่ทั้งสองคนเล่า?" อุมัร (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาเขา) จึงกล่าวว่า: "ฉันมีคำบนบานที่ต้องปฏิบัติตาม หากอัลลอฮฺ (ผู้ทรงเกียรติและสูงส่ง) ประทานการมีสุขภาพดีแก่ลูกชายของฉัน ฉันจะถือศีลอดสามวัน" และมารดาของเขาก็กล่าวเช่นนั้นเช่นกัน เมื่อเขาหายจากอาการป่วย เนซีเกาะฮ์ ชาวยิว ก็เป็นเจ้าภาพเลี้ยงเขา พวกเขาจึงนำนบีซจากอินทผลัมมาให้เขา เขาก็ดื่มจากมัน เมื่อจิตใจเขาเบิกบาน เขาก็ออกไปเพื่อกลับบ้านของเขา แล้วเขาก็เข้าไปในสวนของบะนู อัน-นัจญ์ญารฺ และเขาก็พบผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่ เขาก็ทำร้ายเธอและร่วมหลับนอนกับเธอ เมื่อเขาออกห่างจากเธอ เธอก็ด่าว่าเขาและฉีกเสื้อผ้าของเขา แล้วเธอก็กลับไปบ้านของเธอ... และได้กล่าวถึงฮะดีษทั้งหมด
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องกุที่ถูกโกหกขึ้น