229 - حديث: ((أنَّ الله عز وجل أرسل ملَك الموت ليقبض رُوح امرأة من الناس، فلما أتاها ملك الموت ليقبض رُوحها وجدها وحيدةً مع رضيعٍ لها ترضعه، وهما في صحراء قاحلة ليس حولهما أحد، عندما رأى ملَك الموت مشهدها ومعها رضيعها، وليس حولهما أحد، وهو قد أتى لقبْض رُوحها، هنا لم يتمالك نفسه، فدمعت عيناه من ذلك المشهد؛ رحمةً بذلك الرضيع، غير أنه مأمور للمضيِّ لِمَا أرسل له، فقبض رُوح الأم ومضى، كما أمره ربه: لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ [التحريم: 6]، بعد هذا الموقف - لملَك الموت - بسنوات طويلة أرسله الله ليقبض رُوح رجل من الناس، فلما أتى ملك الموت إلى الرجل المأمور بقبْض رُوحه وجده شيخًا طاعنًا في السنِّ، متوكئًا على عصاه عند حداد، ويطلب من الحداد أن يصنع له قاعدةً من الحديد يضعها في أسفل العصا حتى لا تنحته الأرض، ويوصي الحداد بأن تكون قوية؛ لتبقى عصاه سنين طويلة، عند ذلك لم يتمالكْ ملك الموت نفسه ضاحكًا ومتعجبًا من شدَّة تمسُّك وحرص هذا الشيخ وطول أمله بالعيش بعد هذا العمر المديد، ولم يعلم بأنه لم يتبقَّ من عمره إلاَّ لحظات، فأوحى الله إلى ملك الموت قائلًا: فبعزتي وجلالي إنَّ الذي أبكاك هو الذي أضحكَك)).
คำแปลภาษาไทย
229 - ฮะดีษ: แท้จริงอัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและทรงยิ่งใหญ่ ได้ส่งมะลักุลเมาต์เพื่อจะปลิดวิญญาณของสตรีคนหนึ่งจากมนุษย์ เมื่อมะลักุลเมาต์มาถึงเธอเพื่อจะปลิดวิญญาณของเธอ เขาก็พบเธออยู่คนเดียวกับลูกน้อยของเธอที่กำลังให้นมอยู่ และทั้งสองอยู่ในทะเลทรายที่แห้งแล้ง ไม่มีผู้ใดอยู่รอบตัวพวกเธอเลย เมื่อมะลักุลเมาต์ได้เห็นภาพของเธอและมีลูกน้อยอยู่กับเธอ และไม่มีผู้ใดอยู่รอบตัวพวกเธอ ในขณะที่เขาได้มาเพื่อปลิดวิญญาณของเธอ ณ ตรงนี้เขาก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ ดวงตาทั้งสองของเขาก็มีน้ำตาไหลออกมาจากภาพนั้น ด้วยความเมตตาต่อเด็กทารกนั้น แต่ทว่าเขาถูกสั่งให้ดำเนินตามสิ่งที่เขาถูกส่งมา ดังนั้นเขาก็ปลิดวิญญาณของผู้เป็นแม่แล้วเขาก็ไป ดังที่พระผู้อภิบาลของเขาสั่งเขาว่า: "พวกเขาจะไม่ฝ่าฝืนอัลลอฮฺในสิ่งที่พระองค์สั่งพวกเขา และพวกเขาจะกระทำในสิ่งที่พวกเขาถูกสั่ง" (ซูเราะฮ์ อัต-ตะฮฺรีม: 6)
หลังจากเหตุการณ์นี้สำหรับมะลักุลเมาต์ เป็นเวลาหลายปีผ่านไป อัลลอฮฺได้ส่งเขาเพื่อจะปลิดวิญญาณของชายคนหนึ่งจากมนุษย์ เมื่อมะลักุลเมาต์มาถึงชายผู้ที่ถูกสั่งให้ปลิดวิญญาณของเขา ก็พบเขาเป็นชายชราที่อายุมาก กำลังเท้าไม้เท้าของเขาอยู่ที่โรงตีเหล็ก และเขากำลังขอให้ช่างตีเหล็กทำฐานจากเหล็กให้เขา ที่เขาจะวางไว้ที่ปลายไม้เท้าด้านล่าง เพื่อไม่ให้พื้นดินกัดกร่อนมัน และเขากำลังกำชับช่างตีเหล็กว่าให้มันแข็งแรง เพื่อให้ไม้เท้าของเขาอยู่ได้อีกหลายปี เมื่อนั้นมะลักุลเมาต์ก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ โดยหัวเราะและประหลาดใจจากความยึดมั่นและหวงแหนอย่างมากของชายชราคนนี้ และความหวังอันยาวนานในการมีชีวิตอยู่หลังจากอายุที่ยืนยาวนี้แล้ว และเขาไม่รู้เลยว่าอายุของเขาเหลืออยู่ไม่มาก นอกจากช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาที ดังนั้นอัลลอฮฺจึงทรงวะฮีย์ไปยังมะลักุลเมาต์ ตรัสว่า: "ด้วยเกียรติของข้าและอำนาจอันยิ่งใหญ่ของข้า แท้จริงผู้ที่ทำให้เจ้าหลั่งน้ำตาคือผู้ที่ทำให้เจ้าหัวเราะ"
หลังจากเหตุการณ์นี้สำหรับมะลักุลเมาต์ เป็นเวลาหลายปีผ่านไป อัลลอฮฺได้ส่งเขาเพื่อจะปลิดวิญญาณของชายคนหนึ่งจากมนุษย์ เมื่อมะลักุลเมาต์มาถึงชายผู้ที่ถูกสั่งให้ปลิดวิญญาณของเขา ก็พบเขาเป็นชายชราที่อายุมาก กำลังเท้าไม้เท้าของเขาอยู่ที่โรงตีเหล็ก และเขากำลังขอให้ช่างตีเหล็กทำฐานจากเหล็กให้เขา ที่เขาจะวางไว้ที่ปลายไม้เท้าด้านล่าง เพื่อไม่ให้พื้นดินกัดกร่อนมัน และเขากำลังกำชับช่างตีเหล็กว่าให้มันแข็งแรง เพื่อให้ไม้เท้าของเขาอยู่ได้อีกหลายปี เมื่อนั้นมะลักุลเมาต์ก็ไม่อาจควบคุมตัวเองได้ โดยหัวเราะและประหลาดใจจากความยึดมั่นและหวงแหนอย่างมากของชายชราคนนี้ และความหวังอันยาวนานในการมีชีวิตอยู่หลังจากอายุที่ยืนยาวนี้แล้ว และเขาไม่รู้เลยว่าอายุของเขาเหลืออยู่ไม่มาก นอกจากช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาที ดังนั้นอัลลอฮฺจึงทรงวะฮีย์ไปยังมะลักุลเมาต์ ตรัสว่า: "ด้วยเกียรติของข้าและอำนาจอันยิ่งใหญ่ของข้า แท้จริงผู้ที่ทำให้เจ้าหลั่งน้ำตาคือผู้ที่ทำให้เจ้าหัวเราะ"
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องราวที่มุงกัร ซึ่งกุขึ้นโดยพวกนักเล่าเรื่อง