3 - ((دخل حُذيفة بن اليمان على عمر بن الخطاب فسأله: كيف أصبحتَ يا حذيفة؟ فأجاب حذيفة: أصبحت أحبُّ الفتنة، وأكره الحق، وأصلِّي بغير وضوء، ولي في الأرض ما ليس لله في السماء، فغضب عمرُ غضبًا شديدًا، وولَّى وجهه عنه، واتفق أنْ دخل عليُّ بن أبي طالب، فرآه على تلك الحال، فسأله عن السبب، فذكر له ما قاله ابن اليمان، فقال عليٌّ: لقد صدقك فيما قال يا عمر، فقال عمر: وكيف ذلك؟! قال عليٌّ: إنه يحب الفتنة؛ لقوله تعالى: إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ [التغابن: 15]، فهو يحب أمواله وأولاده، ويكره الحق بمعنى الموت؛ لقوله تعالى: وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ [الحجر: 99]، ويصلي بغير وضوء، يعني أنه يصلي على محمد صلى الله عليه وسلم، ومعنى أنَّ له في الأرض ما ليس لله في السماء، يعنى أنَّ له زوجة وأولادًا، والله تعالى هو الواحد الأحد، الفرد الصمد، الذي لم يلِد، ولم يُولد، فقال عمر: أحسنتَ يا أبا الحسن، لقد أزلتَ ما في قلبي على حذيفة)).
คำแปลภาษาไทย
3 - หุซัยฟะฮ์ อิบนุ อัล-ยะมาน ได้เข้าไปหา อุมัรฺ อิบนุ อัล-ค็อฏฏอบ แล้วเขาก็ถามว่า "ท่านเป็นอย่างไรบ้างในยามเช้า โอ้ หุซัยฟะฮ์?" หุซัยฟะฮ์ ตอบว่า "ฉันตื่นเช้ามาโดยรักความวุ่นวาย, และฉันเกลียดสัจธรรม, และฉันละหมาดโดยไม่มีน้ำละหมาด, และฉันมีสิ่งหนึ่งบนโลกที่อัลลอฮ์ไม่มีบนฟากฟ้า" อุมัรฺ โกรธจัดมาก และเขาหันหน้าหนีจากเขา และก็บังเอิญว่า อะลีย์ อิบนุ อะบี ฏอลิบ ได้เข้ามาหา แล้วเห็นเขาอยู่ในสภาพนั้น จึงถามถึงสาเหตุ เขาก็เล่าสิ่งที่ อิบนุ อัล-ยะมาน ได้พูดให้เขาฟัง อะลีย์ จึงกล่าวว่า "แท้จริงเขาพูดความจริงกับท่านในสิ่งที่เขาพูด โอ้ อุมัรฺ" อุมัรฺ จึงกล่าวว่า "เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร?!" อะลีย์ กล่าวว่า "แท้จริงเขาชอบความวุ่นวาย (อัล-ฟิตนะฮ์) เพราะคำกล่าวของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง ที่ว่า: แท้จริงทรัพย์สินของพวกเจ้าและลูกหลานของพวกเจ้านั้นคือสิ่งทดสอบ [อัต-ตะฆอบุน: 15] ดังนั้นเขาจึงรักทรัพย์สินและลูกหลานของเขา และเขาเกลียดสัจธรรม (อัล-ฮักก์) ในความหมายของความตาย เพราะคำกล่าวของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง ที่ว่า: และจงเคารพภักดีต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าจนกว่าความแน่นอน (คือความตาย) จะมายังเจ้า [อัล-ฮิจญร์: 99] และเขาละหมาดโดยไม่มีน้ำละหมาด คือเขาได้ศอละวาตแก่มุฮัมมัด ขออัลลอฮ์ทรงประทานความสุขและสันติแก่เขา และความหมายที่ว่า เขามีสิ่งหนึ่งบนโลกที่อัลลอฮ์ไม่มีบนฟากฟ้านั้น คือเขามีภรรยาและลูก ๆ แต่อัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง ทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียว ผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงเป็นที่พึ่งพิง ซึ่งไม่ทรงให้กำเนิดและไม่ทรงถูกให้กำเนิด" อุมัรฺ จึงกล่าวว่า "ท่านทำได้ดีมาก โอ้ อะบุล-ฮะซัน แท้จริงท่านได้ขจัดสิ่งที่อยู่ในใจของฉันที่มีต่อหุซัยฟะฮ์ออกไปจนหมดสิ้นแล้ว"
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องโกหกที่ถูกกุขึ้น ไม่พบในตำราฮะดีษ มีลักษณะคล้ายปริศนา และมีร่องรอยของการกุขึ้นอย่างชัดเจน