467 - ((عن عبد الله بن حوالة الأزدي رضي الله عنه أنه قال: يا رسول الله خِر لي بلدًا أكون فيه، فلو علمتُ أنك تبقى لم أختر على قربك، قال: عليك بالشام ثلاثًا، فلمَّا رأى النبي صلى الله عليه وسلم كراهيته إياها قال: هل تدري ما يقول الله في الشام؟ إن الله يقول: يا شام، أنت صفوتي من بلادي، أُدخل فيك خِيرتي من عبادي، أنت سوط نقمتي، وسوط عذابي، أنتِ الذي لا تُبقي ولا تذر، أنت الأندر، وإليك (عليك) المحشَر، ورأيت ليلة أُسري بي عمودًا أبيض كأنه لؤلؤة تحمله الملائكة، قلت: ما تحملون؟ قال: عمود الإسلام، أُمرنا أن نضعه بالشام، وبينا أنا نائم إذ رأيت الكتاب اختُلس من تحت وسادتي، فظننت أن الله قد تخلى من أهل الأرض، فأتبعته بصري، فإذا هو نور بين يدي، حتى وُضِع بالشام؛ فمن أبى فليلحق بيمنه، وليستقِ من غُدُره؛ فإن الله قد تكفَّل لي بالشام)).
คำแปลภาษาไทย
จาก อับดุลลอฮฺ อิบนุ ฮะวาละฮ์ อัล-อัซดี ขออัลลอฮฺทรงพอพระทัยเขา เขาบอกว่า: โอ้ท่านเราะซูลุลลอฮฺ โปรดเลือกประเทศหนึ่งให้แก่ฉันที่ฉันจะอาศัยอยู่ หากฉันรู้ว่าท่านจะยังคงอยู่ ฉันจะไม่เลือกสิ่งใดนอกจากการอยู่ใกล้ท่าน ท่านกล่าวว่า: เจ้าจงไปยังอัช-ชามสามครั้ง เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะ ซัลลัม เห็นว่าเขาไม่ชอบที่นั่น ท่านจึงกล่าวว่า: เจ้ารู้ไหมว่าอัลลอฮฺตรัสอะไรเกี่ยวกับอัช-ชาม? แท้จริงอัลลอฮฺตรัสว่า: โอ้ อัช-ชาม เจ้าคือดินแดนที่ฉันคัดเลือกจากบรรดาประเทศของฉัน ฉันจะให้ผู้ถูกคัดเลือกของฉันจากปวงบ่าวของฉันเข้าไปในเจ้า เจ้าคือแส้แห่งความกริ้วของฉัน และแส้แห่งการลงโทษของฉัน เจ้าคือผู้ที่ไม่ปล่อยให้เหลือและไม่ทอดทิ้งสิ่งใด เจ้าคือลานนวดข้าว และที่เจ้า (คือที่) สำหรับการรวมชุมนุม (ในวันกิยามะฮ์) และฉันเห็นในคืนที่ฉันถูกนำไปบำเพ็ญบุญ (อิสรออฺ) เสาต้นหนึ่งสีขาวราวกับไข่มุกที่บรรดามลาอิกะฮฺกำลังแบกมันอยู่ ฉันถามว่า: พวกท่านแบกอะไรอยู่? พวกเขาตอบว่า: เสาหลักของอิสลาม เราถูกสั่งให้วางมันไว้ที่อัช-ชาม และขณะที่ฉันนอนหลับอยู่ ทันใดนั้นฉันก็เห็นคัมภีร์ถูกหยิบไปจากใต้หมอนของฉัน ฉันจึงคิดว่าอัลลอฮฺได้ทอดทิ้งชาวโลกแล้ว ฉันจึงติดตามมันด้วยสายตาของฉัน และทันใดนั้นมันก็เป็นแสงสว่างอยู่เบื้องหน้าฉัน จนกระทั่งมันถูกวางลงที่อัช-ชาม ดังนั้นผู้ใดปฏิเสธ ก็จงตามไปที่เยเมนของเขา และจงตักน้ำจากบ่อน้ำของเขา แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงรับรองอัช-ชามให้แก่ฉันแล้ว
คำตัดสินโดยสรุป
ใช้ไม่ได้ด้วยถ้อยคำนี้ ซึ่งฮะดีษเกี่ยวกับความประเสริฐของเมืองชามนั้นมีมาก แต่บทนี้ไม่ใช่หนึ่งในนั้น