487 - มีเรื่องเล่าว่า สหายของท่านนบีท่านหนึ่ง ชื่อ อับดุลลาฮฺ อิบนุ มุฆ็อฟฟัล รอดิยัลลอฮุอันฮุ เมื่อเขานั่งอยู่กับท่านเราะซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ใบหน้าของเขาจะปรากฏความโศกเศร้าและซึมเศร้าอย่างมาก ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม จึงถามเขาถึงสาเหตุของความเศร้าที่ไม่เคยจางหายนั้น เขากล่าวว่า: ผมอยู่ในยุคญาฮิลียะฮฺ ผมออกจากภรรยาของผมในขณะที่เธอกำลังตั้งครรภ์ และออกเดินทางไกลจนกระทั่งผมกลับมาอีกครั้งหลังจากหลายปี ผมกลับมาก็พบว่าเธอได้ให้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่งกำลังเล่นอยู่ท่ามกลางเด็กชาย เป็นเด็กที่สวยงามที่สุดเท่าที่เด็กจะพึงเป็นได้ เขากล่าวว่า: ผมจึงรับเด็กคนนั้นมาแล้วบอกกับแม่ของเธอว่า: แต่งตัวให้เธอ แต่งตัวให้เธอ เธอก็รู้ว่าผมจะฝังและฆ่าเธอ แม่ของเธอก็ลุกขึ้นแต่งตัวให้เธอทั้งๆ ที่มีความกังวลมากมาย เธอบอกพ่อของเด็กว่า: โอ้ ท่านผู้ชาย อย่าทำให้ความไว้วางใจสูญเสียไป โอ้ ท่านผู้ชาย อย่าทำให้ความไว้วางใจสูญเสียไป เขากล่าวว่า: แล้วผมก็พาเด็กคนนั้นไป ซึ่งเป็นเด็กที่บริสุทธิ์และสวยงามที่สุดเท่าที่เด็กจะพึงเป็นได้ ผมพาเธอออกไปยังหุบเขาแห่งหนึ่ง เขากล่าวว่า: ผมอยู่ในหุบเขานั้นมองหาบ่อน้ำที่ผมรู้จักอยู่ที่นั่น บ่อนั้นลึกมากและไม่มีน้ำแม้แต่หยดเดียว เขากล่าวว่า: ผมยืนอยู่ริมบ่อน้ำนั้นมองไปยังเด็กน้อยคนนั้น หัวใจของผมอ่อนลงเพราะความบริสุทธิ์ที่อยู่ในตัวเธอ เธอไม่มีความผิดใดๆ เลย แล้วผมก็นึกถึงการแต่งงานและการคบชู้ของเธอ หัวใจของผมก็แข็งกระด้างขึ้นกับเธอ ผมใช้ชีวิตอยู่ระหว่างสองความรู้สึกนี้ เขากล่าวว่า: แล้วผมก็รวบรวมพละกำลังทั้งหมด รับตัวเธอแล้วโยนลงไปในบ่อน้ำนั้น ผมยังคงรออยู่ว่าเธอตายแล้วหรือยัง แล้วเธอก็พูดว่า: โอ้ ท่านพ่อ ท่านทำให้ความไว้วางใจสูญเสียไป โอ้ ท่านพ่อ ท่านทำให้ความไว้วางใจสูญเสียไป เธอย้ำคำพูดนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งเสียงของเธอหายไป โอ้ ท่านเราะซูลุลลอฮฺ สาบานด้วยอัลลอฮฺ ผมไม่เคยนึกถึงเหตุการณ์นั้นเลยเว้นแต่ความกังวลและความเศร้าจะครอบงำผม และผมปรารถนาเหลือเกินว่าอยากจะเป็นคนที่ถูกลืมไปเลย หากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นในศาสนาอิสลาม แล้วเขามองไปยังท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็พบว่าน้ำตาของท่านเปียกชุ่มเคราของท่าน และท่านก็กล่าวว่า: โอ้ อับดุลลาฮฺ สาบานด้วยอัลลอฮฺ หากผมจะต้องลงโทษชายคนหนึ่งที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งในยุคญาฮิลียะฮฺ ผมก็จะลงโทษคุณ แต่ศาสนาอิสลามจะลบล้างสิ่งที่อยู่ก่อนหน้ามัน