714 - ((حينما وصل النبي صلى الله عليه وسلم إلى سِدرة المنتهى، وأوحى إليه ربُّه: يا محمد، ارفع رأسك، وسل تُعطَ، قال: يا ربِّ، إنك عذبت قومًا بالخسف، وقومًا بالمسخ، فماذا أنت فاعل بأمتي؟ قال الله تعالى: أُنزل عليهم رحمتي، وأبدِّل سيئاتهم حسنات، ومَن دعاني أجبته، ومن سألني أعطيته، ومن توكَّل علي كفيته، وأستر على العصاة منهم في الدنيا، وأُشفِّعك فيهم في الآخرة، ولولا أن الحبيب يحب معاتبة حبيبه لما حاسبتهم، يا محمد، إذا كنتُ أنا الرحيم، وأنت الشفيع؛ فكيف تضيع أمتك بين الرحيم والشفيع؟!)).
คำแปลภาษาไทย
714 - ((เมื่อท่านนบีมาถึงซิดเราะตุล-มุนตะฮา และพระผู้อภิบาลของท่านได้ทรงวะฮีย์แก่ท่านว่า "โอ้ มุฮัมมัด จงเงยศีรษะของเจ้า และจงขอ เจ้าจะได้รับ" ท่านกล่าวว่า "โอ้ พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ แท้จริงพระองค์ได้ทรงลงโทษกลุ่มชนหนึ่งด้วยการให้พื้นดินถล่ม และกลุ่มชนหนึ่งด้วยการแปลงร่าง แล้วพระองค์จะทรงกระทำอย่างไรแก่อุมมะฮ์ของข้าพระองค์?" อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งตรัสว่า "ข้าจะประทานความเมตตาของข้าลงมาแก่พวกเขา และข้าจะเปลี่ยนแปลงความชั่วของพวกเขาให้เป็นความดี และผู้ใดวิงวอนขอต่อข้า ข้าก็จะตอบรับเขา และผู้ใดขอจากข้า ข้าก็จะให้แก่เขา และผู้ใดมอบหมายต่อข้า ข้าก็จะพอเพียงแก่เขา และข้าจะปกปิดบรรดาผู้กระทำบาปจากพวกเขาในโลกดุนยา และข้าจะให้เจ้าวิงวอนขอแก่พวกเขาในโลกอาคิเราะฮ์ และหากมิใช่ว่าผู้เป็นที่รักชอบที่จะตักเตือนผู้เป็นที่รักของเขาแล้ว แน่นอนข้าคงไม่สอบสวนพวกเขา โอ้ มุฮัมมัด เมื่อข้าเป็นผู้ทรงเมตตา และเจ้าเป็นผู้ให้ชะฟาอะฮ์ แล้วอุมมะฮ์ของเจ้าจะสูญหายไปได้อย่างไรเล่าระหว่างผู้ทรงเมตตาและผู้ให้ชะฟาอะฮ์?!"))
คำตัดสินโดยสรุป
เป็นเรื่องโกหก ไม่ใช่ฮะดีษ