66 - حديث: ((أنه عند معصية آدم في الجنة ناداه الله: يا آدم، لا تجزع من قولي لك: اخرج منها؛ فلك خلقتُها، ولكن انزل إلى الأرض، وذلَّ نفسك من أجلي، وانكسر في حبي، حتى إذا زاد شوقك إليَّ وإليها، تعال لأدخلك إليها مرة أخرى، يا آدم، كنت تتمنى أن أعصمك؟ قال آدم: نعم! فقال: يا آدم، إذا عصمتك وعصمت بنيك؛ فعَلَى مَن أجود برحمتي؟ وعلى من أتفضل بكرمي؟ وعلى من أتودَّد؟ ولِمَن أغفر؟ يا آدم، ذنب تذلُّ به إلينا، أحب إلينا من طاعة تُرائي بها علينا، يا آدم، أنين المذنبين أحبُّ إلينا من تسبيح المرائين)).
คำแปลภาษาไทย
ฮะดีษ: แท้จริงแล้วเมื่ออาดัมฝ่าฝืนในสวนสวรรค์ อัลลอฮฺได้เรียกเขาว่า: "โอ้ อาดัมเอ๋ย อย่าได้กังวลใจจากคำพูดของฉันที่บอกเจ้าว่า: จงออกไปจากมัน เพราะฉันได้สร้างมันเพื่อเจ้า แต่ทว่าจงลงไปยังแผ่นดิน และจงถ่อมตนเพื่อฉัน และจงยอมอ่อนน้อมในความรักต่อฉัน จนกระทั่งเมื่อความโหยหาของเจ้าเพิ่มพูนต่อฉันและต่อมัน จงมาเพื่อฉันจะได้นำเจ้าเข้าสู่มันอีกครั้งหนึ่ง โอ้ อาดัมเอ๋ย เจ้าเคยปรารถนาหรือไม่ว่าฉันจะคุ้มครองเจ้า?" อาดัมกล่าวว่า: "ใช่!" แล้วพระองค์ก็กล่าวว่า: "โอ้ อาดัมเอ๋ย หากฉันคุ้มครองเจ้าและคุ้มครองลูกหลานของเจ้า แล้วฉันจะมอบความเมตตาของฉันให้แก่ใครอย่างใจกว้าง? และฉันจะให้ความโปรดปรานด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ของฉันแก่ใคร? และฉันจะแสดงความรักแก่ใคร? และฉันจะให้อภัยแก่ใคร? โอ้ อาดัมเอ๋ย การกระทำบาปที่เจ้าได้ถ่อมตนมาหาเราเพราะมัน เป็นที่รักยิ่งแก่เรากว่าการภักดีที่เจ้าโอ้อวดต่อเราด้วยมัน โอ้ อาดัมเอ๋ย เสียงคร่ำครวญของบรรดาผู้กระทำบาป เป็นที่รักยิ่งแก่เรากว่าการสรรเสริญของบรรดาผู้โอ้อวด"
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่ใช่ฮะดีษ