พระองค์กล่าวว่า: แท้จริงฉัน มนุษย์ และญิน อยู่ในข่าวคราวอันยิ่งใหญ่ ฉันสร้าง แต่ผู้อื่นกลับถูกกราบไหว้ ฉันประทานปัจจัยยังชีพ แต่ผู้อื่นกลับถูกขอบคุณ ความดีของฉันกำลังลงมายังปวงบ่าว และความชั่วของพวกเขากำลังขึ้นมาหาฉัน ฉันมอบความเมตตาแก่พวกเขาด้วยความโปรดปราน ในขณะที่ฉันมั่งมีโดยไม่อาศัยพวกเขา และพวกเขากลับสร้างความชิงชังแก่ฉันด้วยการฝ่าฝืน ในขณะที่พวกเขาเป็นผู้ที่ยากไร้ที่สุดต่อฉัน ผู้ที่กล่าวรำลึกถึงฉัน คือผู้ที่อยู่ร่วมสภาของฉัน ผู้ใดประสงค์ที่จะอยู่ร่วมสภาของฉัน ก็จงรำลึกถึงฉัน ผู้ที่เชื่อฟังฉัน คือผู้ที่ฉันรัก ผู้ที่ฝ่าฝืนฉัน ฉันไม่ทำให้พวกเขาสิ้นหวังจากความเมตตาของฉัน หากพวกเขากลับเนื้อกลับตัวมาหาฉัน แท้จริงฉันคือผู้เป็นที่รักของพวกเขา และหากพวกเขายืนกรานไม่กลับตัว แท้จริงฉันคือผู้เยียวยาพวกเขา ฉันจะทดสอบพวกเขาด้วยภัยพิบัติ เพื่อที่ฉันจะชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์จากความมัวหมอง ผู้ใดในหมู่พวกเขาที่มาหาฉันในสภาพผู้กลับเนื้อกลับตัว ฉันจะต้อนรับเขาจากที่ไกล และผู้ใดที่หันเหจากฉัน ฉันจะเรียกเขาจากที่ใกล้ ฉันจะกล่าวแก่เขาว่า เจ้าจะไปที่ใด? เจ้ามีพระเจ้าอื่นนอกจากฉันหรือ? การทำความดี ณ ที่ฉันนั้นมีค่าเท่ากับสิบเท่าของมัน และฉันจะเพิ่มให้อีก และการทำความชั่ว ณ ที่ฉันนั้นมีค่าเท่ากับมัน และฉันจะอภัยให้ ขอสาบานด้วยเกียรติและความยิ่งใหญ่ของฉัน หากพวกเขาวิงวอนขออภัยโทษจากฉันสำหรับความผิดนั้น แท้จริงฉันจะอภัยโทษให้แก่พวกเขา