73 - حديث: ((جلس رسول الله صلى الله عليه وسلم مع أصحابه رضي الله عنهم وسألهم مبتدئًا بأبي بكر الصديق: ماذا تحب من الدنيا؟ فقال أبو بكر رضي الله عنه: أحب من الدنيا ثلاثًا: الجلوس بين يديك، والنظر إليك، وإنفاق مالي عليك. وأنت يا عمر؟ قال عمر: أحب ثلاثًا: أمر بالمعروف ولو كان سرًّا، ونهي عن المنكر ولو كان جهرًا، وقول الحق ولو كان مرًّا. وأنت يا عثمان؟ قال عثمان: أحب ثلاثًا: إطعام الطعام، وإفشاء السلام، والصَّلاة بالليل والناس نيام. وأنت يا علي؟ قال علي: أحب ثلاثًا: إكرام الضيف، والصوم بالصيف، وضرب العدوِّ بالسيف، ثم سأل أبا ذر الغفاري: وأنت يا أبا ذر: ماذا تحب في الدنيا؟ قال أبو ذر: أحب في الدنيا ثلاثًا: الجوع، والمرض، والموت، فقال له ذاكرًا صلى الله عليه وسلم: ولم؟ فقال أبو ذر: أحبُّ الجوع؛ ليرقَّ قلبي، وأحب المرض؛ ليخف ذنبي، وأحب الموت؛ لألقى ربي، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: حُبِّب إلى من دنياكم ثلاث: الطِّيب، والنساء، وجُعلت قرة عيني في الصلاة، وحينئذ تنزل جبريل عليه السلام وأقرأهم السلام وقال: وأنا أحب من دنياكم ثلاثًا: تبليغ الرسالة؛ وأداء الأمانة؛ وحب المساكين؛ ثم صعِد إلى السماء، وتنزَّل مرة أخرى، وقال: الله عز وجل يُقرئكم السلام ويقول: إنه يحب من دنياكم ثلاثًا: لسانًا ذاكرًا؛ وقلبًا خاشعًا؛ وجسدًا على البلاءِ صابرًا)).
คำแปลภาษาไทย
73 - ฮะดีษ: ((ท่านศาสนทูตของอัลลอฮฺ (ขออัลลอฮฺทรงประทานพรและความศานติแก่ท่าน) นั่งอยู่กับบรรดาสหายของท่าน (ขออัลลอฮฺทรงพึงพอพระทัยพวกเขา) และถามพวกเขาโดยเริ่มต้นจาก อบูบักรฺ อัศ-ศิดดีก ว่า “ท่านชอบอะไรจากโลกดุนยาบ้าง?” อบูบักรฺ (ขออัลลอฮฺทรงพึงพอพระทัยท่าน) กล่าวว่า “ฉันชอบสามสิ่งจากโลกดุนยา: การนั่งอยู่เบื้องหน้าท่าน, การมองท่าน, และการใช้จ่ายทรัพย์สินของฉันเพื่อท่าน” “แล้วท่านล่ะ ยา อุมัรฺ?” อุมัรฺกล่าวว่า “ฉันชอบสามสิ่ง: การสั่งใช้ความดีงามแม้ว่าจะเป็นความลับ, การห้ามปรามความชั่วร้ายแม้ว่าจะเป็นที่เปิดเผย, และการกล่าวความจริงแม้ว่ามันจะขมขื่นก็ตาม” “แล้วท่านล่ะ ยา อุษมาน?” อุษมานกล่าวว่า “ฉันชอบสามสิ่ง: การให้อาหาร, การเผยแพร่สลาม, และการละหมาดในยามค่ำคืนขณะที่ผู้คนหลับใหล” “แล้วท่านล่ะ ยา อะลี?” อะลีกล่าวว่า “ฉันชอบสามสิ่ง: การให้เกียรติแขก, การถือศีลอดในฤดูร้อน, และการฟันศัตรูด้วยดาบ” จากนั้นท่านก็ถาม อบูซัรฺ อัล-ฆิฟารียฺ ว่า “แล้วท่านล่ะ ยา อบูซัรฺ ท่านชอบอะไรในโลกดุนยา?” อบูซัรฺ กล่าวว่า “ฉันชอบสามสิ่งในโลกดุนยา: ความหิว, ความเจ็บป่วย, และความตาย” ท่านนบีมุฮัมมัด (ขออัลลอฮฺทรงประทานพรและความศานติแก่ท่าน) จึงกล่าวถามเขาว่า “และเพราะอะไรเล่า?” อบูซัรฺ กล่าวว่า “ฉันชอบความหิวเพื่อที่หัวใจของฉันจะได้อ่อนโยน, และฉันชอบความเจ็บป่วยเพื่อที่บาปของฉันจะได้เบาบางลง, และฉันชอบความตายเพื่อที่ฉันจะได้พบพระเจ้าของฉัน” ท่านนบีมุฮัมมัด (ขออัลลอฮฺทรงประทานพรและความศานติแก่ท่าน) กล่าวว่า “สามสิ่งจากโลกดุนยาของพวกท่านได้เป็นที่รักแก่ฉัน: น้ำหอม, สตรี, และการละหมาดคือที่ชื่นชมยินดีของดวงตาฉัน” และในขณะนั้น ญิบรีล (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ก็ได้ลงมา และเขาได้กล่าวสลามแก่พวกเขาและกล่าวว่า “และฉันก็ชอบสามสิ่งจากโลกดุนยาของพวกท่าน: การส่งมอบสาร, การปฏิบัติอะมานะฮฺ, และการรักคนขัดสน” จากนั้นเขาก็ขึ้นไปบนฟากฟ้า และลงมาอีกครั้ง และกล่าวว่า “อัลลอฮฺ ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่ง ย่อมกล่าวสลามแก่พวกท่านและตรัสว่า แท้จริงพระองค์ทรงชอบสามสิ่งจากโลกดุนยาของพวกท่าน: ลิ้นที่รำลึกถึง (พระองค์), หัวใจที่นอบน้อม, และร่างกายที่อดทนต่อการทดสอบ”))
คำตัดสินโดยสรุป
ไม่ใช่ฮะดีษ