86 - حديث: ((عندما بلغ النبي سِدرة المنتهى، ودار بينه وبين الله حوار، فقال له ربُّ العزة: اسألْ تُجب، واشفع تشفع، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: اللهم لا أسألك خديجة التي هي زوجتي، ولا فاطمة التي هي ابنتي، ولكني أسألك أمَّتي أمَّتي، فرد المولى عز وجل: يا محمد، أنت نبي شريف، وأنا ربٌّ لطيف، وأمتك خلق ضعيف، ولا يضيع الضعيف بين الشريف واللطيف، وعزتي وجلالي، لأقسمن القيامة بيني وبينك، أنت تقول: أمتي أمتي، وأنا أقول: رحمتي رحمتي)).
คำแปลภาษาไทย
86 - ฮะดีษ: ((เมื่อนบีไปถึงซิดเราะตุลมนุตะฮา, และเกิดการสนทนาระหว่างท่านกับอัลลอฮฺ, แล้วพระเจ้าผู้ทรงเกียรติกล่าวแก่ท่านว่า: "จงขอ แล้วเจ้าจะได้รับการตอบรับ, และจงขอความช่วยเหลือ แล้วเจ้าจะได้รับความช่วยเหลือ," แล้วนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม กล่าวว่า: "โอ้อัลลอฮฺ ข้าพเจ้าไม่ขอคอดีญะฮฺผู้เป็นภรรยาของข้าพเจ้า, และไม่ขอฟาฏิมะฮฺผู้เป็นบุตรีของข้าพเจ้า, แต่ข้าพเจ้าขอต่อพระองค์ซึ่งประชาชาติของข้าพเจ้า, ประชาชาติของข้าพเจ้า," แล้วพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสูงส่งและทรงเกียรติได้ตอบกลับว่า: "โอ้ มุฮัมมัด, เจ้าเป็นนบีผู้ทรงเกียรติ, และฉันคือพระเจ้าผู้ทรงเมตตา, และประชาชาติของเจ้าคือสรรพสิ่งที่อ่อนแอ, และผู้อ่อนแอจะไม่สูญหายไประหว่างผู้ทรงเกียรติและผู้ทรงเมตตา, ขอสาบานด้วยเกียรติและความยิ่งใหญ่ของฉัน, ฉันจะแบ่งวันกิยามะฮฺระหว่างฉันกับเจ้า, เจ้าจะกล่าวว่า: 'ประชาชาติของข้าพเจ้า, ประชาชาติของข้าพเจ้า,' และฉันจะกล่าวว่า: 'ความเมตตาของฉัน, ความเมตตาของฉัน.'"))
คำตัดสินโดยสรุป
เราไม่พบด้วยถ้อยคำนี้ และมีฮะดีษเรื่องการชะฟาอะฮ์ (การช่วยเหลือ) ในหนังสือเศาะฮีฮ์ทั้งสอง (บุคอรีและมุสลิม) ที่เพียงพอแล้ว