12:100
يُوسُف อายะฮ์ที่ 100
يوسف
وَرَفَعَ أَبَوَيۡهِ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ وَخَرُّواْ لَهُۥ سُجَّدٗاۖ وَقَالَ يَٰٓأَبَتِ هَٰذَا تَأۡوِيلُ رُءۡيَٰيَ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَعَلَهَا رَبِّي حَقّٗاۖ وَقَدۡ أَحۡسَنَ بِيٓ إِذۡ أَخۡرَجَنِي مِنَ ٱلسِّجۡنِ وَجَآءَ بِكُم مِّنَ ٱلۡبَدۡوِ مِنۢ بَعۡدِ أَن نَّزَغَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بَيۡنِي وَبَيۡنَ إِخۡوَتِيٓۚ إِنَّ رَبِّي لَطِيفٞ لِّمَا يَشَآءُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ
และเขา (ยูซุฟ) ได้ยกพ่อแม่ของเขาขึ้นบนแท่นที่นั่ง และเขาทั้งหลายได้ก้มลงกราบ (ให้เกียรติ) เขา และเขากล่าวว่า พ่อของฉัน! นี่คือคำทำนายความฝันของฉันแต่ครั้งก่อน แน่แท้พระผู้อภิบาลของฉันได้ทำให้มันเป็นจริงแล้ว และแน่นอนพระองค์ทรงปฏิบัติดีต่อฉัน ครั้นที่พระองค์ทรงนำฉันออกมาจากคุก และพระองค์ทรงนำพวกท่านออกมาจากเมืองไกลหลังจากที่มารได้สร้างความระหองระแหงระหว่างฉันและระหว่างพี่น้องของฉัน แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงอ่อนโยนในสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ