إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَيۡءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۚ وَإِنِ ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ فَعَلَيۡكُمُ ٱلنَّصۡرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوۡمِۢ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ
แท้จริงผู้ที่ศรัทธา อพยพ และดิ้นรนต่อสู้ด้วยทรัพย์สินและชีวิตของพวกเขาในทางของอัลลอฮ์ (คือชาวมักกะฮฺที่อพยพมา) และบรรดาผู้ให้ที่พักอาศัย และช่วยเหลือ (คือชาวมะดีนะฮ์ที่ให้การต้อนรับ) ชนเหล่านั้นบางคนของพวกเขาเป็นผู้ช่วยเหลือของอีกบางคน ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาแต่ไม่ได้อพยพมา ไม่ได้เป็นหน้าที่สำหรับพวกเจ้าในการช่วยเหลือใดพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะอพยพ และถ้าพวกเขาขอความช่วยเหลือพวกเจ้าในเรื่องศาสนา จำเป็นที่พวกเจ้าต้องช่วยเหลือ เว้นแต่ต่อหมู่ชนที่ระหว่างพวกเจ้าและระหว่างพวเขามีสัญญากันอยู่ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ