ٱلنَّبِيُّ أَوۡلَىٰ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ مِنۡ أَنفُسِهِمۡۖ وَأَزۡوَٰجُهُۥٓ أُمَّهَٰتُهُمۡۗ وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٖ فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ إِلَّآ أَن تَفۡعَلُوٓاْ إِلَىٰٓ أَوۡلِيَآئِكُم مَّعۡرُوفٗاۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَسۡطُورٗا
ผู้เผยวจนะ (นบี) มีสิทธิ์ในบรรดาผู้ศรัทธายิ่งกว่าตัวพวกเขาเอง และบรรดาภรรยาของเขา (มีฐานะ) เป็นแม่ของพวกเขา และบรรดาเครือญาติบางคนมีสิทธิ์กว่าอีกบางคนในบันทึกของอัลลอฮ์ ยิ่งกว่าบรรดาผู้ศรัทธาและบรรดาผู้อพยพ นอกจากการที่พวกเจ้าจะทำดีต่อสหายสนิทของพวกเจ้า นั่นในบันทึกนั้นเป็นสิ่งที่ถูกจารึกไว้