مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادٗا لِّي مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُواْ رَبَّٰنِيِّۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ
ไม่บังควรแก่มนุษย์คนใดที่อัลลอฮ์ได้ประทานคัมภีร์ ข้อวินิจฉัย และการเป็นผู้เผยวจนะแก่เขา แล้วจากนั้นเขากล่าวแก่คนทั้งหลายว่า พวกท่านจงเป็นบ่าวของฉันอื่นนอกจากอัลลอฮ์ หากแต่ (จะกล่าวว่า) จงเป็นปราชญ์ผู้ภักดีเถิด เนื่องด้วยที่พวกท่านสอนคัมภีร์ และเนื่องด้วยที่พวกท่านได้ร่ำเรียนมา