ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 1852
التحذير

การเตือนภัย

Warning · 122 อายะฮ์ จาก 50 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 50 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
พวกผู้ปฏิเสธ (*ผู้ปฏิเสธการศรัทธา) นั้น (มีผลลัพธ์) เท่ากันแก่พวกเขา ไม่ว่าเจ้าจะเตือนพวกเขา หรือไม่เตือนพวกเขา พวกเขาไม่ศรัทธา
فَجَعَلۡنَٰهَا نَكَٰلٗا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهَا وَمَا خَلۡفَهَا وَمَوۡعِظَةٗ لِّلۡمُتَّقِينَ
แล้วเราได้ทำมัน (เมืองนี้) ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้คนในยุคนั้น และในยุคต่อมา และให้มันเป็นข้อเตือนใจสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง
إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ بَشِيرٗا وَنَذِيرٗاۖ وَلَا تُسۡ‍َٔلُ عَنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡجَحِيمِ
เรานั้นส่งเจ้ามาพร้อมด้วยความจริง ในฐานะผู้แจ้งข่าวดี (เกี่ยวกับสวรรค์) และผู้เตือน (เกี่ยวกับนรก) และเจ้าจะไม่ถูก (สอบ) ถามถึงชาวเปลวเพลิงทั้งหลาย
كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّ‍ۧنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِۚ وَمَا ٱخۡتَلَفَ فِيهِ إِلَّا ٱلَّذِينَ أُوتُوهُ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۖ فَهَدَى ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لِمَا ٱخۡتَلَفُواْ فِيهِ مِنَ ٱلۡحَقِّ بِإِذۡنِهِۦۗ وَٱللَّهُ يَهۡدِي مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٍ
มนุษย์เคยเป็นชนชาติเดียวกัน (*คืออยู่ในศาสนาเดียวกัน แล้วต่อมาเกิดขัดแย้งกัน) อัลลอฮ์จึงทรงตั้งบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ขึ้น เป็นผู้แจ้งข่าวดี (เกี่ยวกับสวรรค์) และผู้เตือน (เกี่ยวกับนรก) และได้ทรงประทานคัมภีร์พร้อมด้วยความจริงลงมาพร้อมกับพวกเขา เพื่อมันจะได้ (ถูกใช้) ตัดสินระหว่างผู้คนในข้อที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งในเรื่องนั้น (ศาสนา หรือมุฮัมมัด) เว้นแต่บรรดาผู้ที่ได้รับมัน หลังจากได้มีบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว เพราะความริษยาระหว่างพวกเขา อัลลอฮ์จึงทรงนำทางบรรดาผู้ศรัทธาที่พวกเขาขัดแย้งกันบนความจริงด้วยอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่ทางอันเที่ยงตรง
وَمَآ أَنفَقۡتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوۡ نَذَرۡتُم مِّن نَّذۡرٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُهُۥۗ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٍ
และการบริจาคอันใดที่พวกเจ้าบริจาค หรือการบนบานอันใดที่พวกเจ้าบนบาน อัลลอฮ์นั้นก็ทรงรู้มันดี และบรรดาผู้อธรรมจะไม่มีผู้ช่วยเหลือใด
ٱلَّذِينَ يَأۡكُلُونَ ٱلرِّبَوٰاْ لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ ٱلَّذِي يَتَخَبَّطُهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ مِنَ ٱلۡمَسِّۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّمَا ٱلۡبَيۡعُ مِثۡلُ ٱلرِّبَوٰاْۗ وَأَحَلَّ ٱللَّهُ ٱلۡبَيۡعَ وَحَرَّمَ ٱلرِّبَوٰاْۚ فَمَن جَآءَهُۥ مَوۡعِظَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ فَٱنتَهَىٰ فَلَهُۥ مَا سَلَفَ وَأَمۡرُهُۥٓ إِلَى ٱللَّهِۖ وَمَنۡ عَادَ فَأُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ
บรรดาผู้กินดอกเบี้ย จะทรงตัวยืน (*เช่นคนทั่วไป) ไม่ได้ (ในวันฟื้นขึ้น) เว้นแต่เหมือนกับผู้ที่มารทำให้เขาเดินโซเซ จากการสัมผัส (เข้าสิง) นั่นเพราะพวกเขากล่าวว่า การค้าขายก็เหมือนกับดอกเบี้ย ขณะที่อัลลอฮ์ทรงอนุมัติการค้าขาย และทรงห้ามการดอกเบี้ย ดังนั้นผู้ใดที่ข้อตักเตือนจากพระผู้อภิบาลของเขามีมายังเขา แล้วเขาได้ยุติ สิ่งที่ผ่านพ้นไปแล้วก็เป็นของเขา และกิจการ (ต่อไป) ของเขาอยู่ที่อัลลอฮ์ และผู้ใดหวนกลับ (ไปกินดอกเบี้ยอีก) ชนเหล่านั้นเป็นชาวนรก พวกเขาเป็นผู้อยู่ถาวรในนั้น

ซูเราะฮ์ที่ 3 آلِ عِمْرَان آل عمران

إِذۡ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ عِمۡرَٰنَ رَبِّ إِنِّي نَذَرۡتُ لَكَ مَا فِي بَطۡنِي مُحَرَّرٗا فَتَقَبَّلۡ مِنِّيٓۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
ครั้นเมื่อผู้หญิง (ภรรยา) ของอิมรอนกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันนั้นบนบานต่อพระองค์ (อุทิศ) สิ่งที่อยู่ในท้องของฉันให้เป็นผู้รับใช้ (ดูแลบัยตุลมักดิส) ดังนั้นโปรดตอบรับจากฉันด้วยเถิด พระองค์นั้น คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَعِظۡهُمۡ وَقُل لَّهُمۡ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَوۡلَۢا بَلِيغٗا
ชนเหล่านั้นอัลลอฮ์ทรงรู้ดีสิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเขา ดังนั้นจงหลีกห่างพวกเขา และจงตักเตือนพวกเขา และจงพูดกับพวกเขาเป็นการส่วนตัว ซึ่งคำพูดอันลึกซึ้งกินใจ
رُّسُلٗا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى ٱللَّهِ حُجَّةُۢ بَعۡدَ ٱلرُّسُلِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمٗا
เป็นศาสนทูต ผู้แจ้งข่าวดี และเป็นผู้เตือน เพื่อมนุษย์จะได้ไม่มีข้อโต้แย้งใดต่ออัลลอฮ์หลังจากศาสนทูตเหล่านั้น (*ได้มายังพวกเขาแล้ว) และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ قَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمۡ عَلَىٰ فَتۡرَةٖ مِّنَ ٱلرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَآءَنَا مِنۢ بَشِيرٖ وَلَا نَذِيرٖۖ فَقَدۡ جَآءَكُم بَشِيرٞ وَنَذِيرٞۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
โอ้ ชาวคัมภีร์ทั้งหลาย แน่แท้ได้มีศาสนทูตของเรามายังพวกเจ้าแล้ว เขาอธิบายแก่พวกเจ้า ในช่วงว่างเว้นจากบรรดาศาสนทูต มิให้พวกเจ้ากล่าวว่า ไม่ได้มีผู้แจ้งข่าวดี หรือผู้เตือนมายังพวกเราเลย แน่แท้ได้มีผู้แจ้งข่าวดีและผู้เตือนมายังพวกเจ้าแล้ว และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงปรีชาสามารถเหนือทุกสิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

قُلۡ أَيُّ شَيۡءٍ أَكۡبَرُ شَهَٰدَةٗۖ قُلِ ٱللَّهُۖ شَهِيدُۢ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡۚ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ وَمَنۢ بَلَغَۚ أَئِنَّكُمۡ لَتَشۡهَدُونَ أَنَّ مَعَ ٱللَّهِ ءَالِهَةً أُخۡرَىٰۚ قُل لَّآ أَشۡهَدُۚ قُلۡ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ وَإِنَّنِي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُشۡرِكُونَ
จงกล่าว สิ่งใดเล่าใหญ่ยิ่งในการเป็นพยาน จงกล่าว อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานระหว่างฉันและระหว่างพวกท่าน และอัลกุรอานนี้ได้ถูกประทานแก่ฉันเพื่อฉันใช้มันเตือนพวกท่านและผู้ที่มันไปถึง พวกท่านยังจะยืนยันว่ามีพระเจ้าอื่น ๆ เคียงข้างกับอัลลอฮ์อีกหรือ? จงกล่าว ฉันจะไม่ยืนยัน จงกล่าว อันที่จริงพระองค์คือพระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น และแท้จริงฉันไม่เกี่ยวข้องใดกับสิ่งที่พวกท่านตั้งภาคี
وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۖ فَمَنۡ ءَامَنَ وَأَصۡلَحَ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
และเราไม่ได้ส่งบรรดาผู้นำสาส์นมา เว้นแต่ในฐานะผู้แจ้งข่าวดีและผู้เตือนข่าวร้าย ดังนั้นผู้ใดศรัทธาและปรับปรุงตัว ก็ไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ
وَأَنذِرۡ بِهِ ٱلَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحۡشَرُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ لَيۡسَ لَهُم مِّن دُونِهِۦ وَلِيّٞ وَلَا شَفِيعٞ لَّعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
และจงใช้มันเตือนบรรดาผู้ที่กลัวการถูกชุมนุมยังพระผู้อภิบาลของพวกเขา พวกเขาไม่มีผู้ปกครอง และไม่มีผู้ขอความอนุเคราะห์ใดอื่นจากพระองค์ หวังว่าพวกเขาจะยำเกรง
وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ مُبَارَكٞ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَاۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۖ وَهُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
และนี้คือคัมภีร์ที่เราได้ประทานมันลงมา ยืนยันสิ่งที่มีมาก่อนมัน และเพื่อเจ้าจะได้เตือน (มักกะฮ์) แม่ของเมือง และผู้ที่อยู่รอบ ๆ มัน และบรรดาผู้ศรัทธาในโลกสุดท้าย พวกเขาย่อมศรัทธาในมัน (อัลกุรอาน) ขณะเดียวกันพวกเขารักษาการละหมาดของพวกเขา
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَقُصُّونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِي وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ شَهِدۡنَا عَلَىٰٓ أَنفُسِنَاۖ وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَشَهِدُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَنَّهُمۡ كَانُواْ كَٰفِرِينَ
หมู่ญินและมนุษย์เอ๋ย ไม่ได้มีบรรดาศาสนทูตจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้าหรือ? พวกเขาบอกเล่าโองการต่าง ๆ ของฉันแก่พวกเจ้า และเตือนสำทับพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นพยานต่อตัวของพวกเราเอง ชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขา และพวกเขาได้ยืนยันแก่ตัวของพวกเขาเองว่าพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธ

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

كِتَٰبٌ أُنزِلَ إِلَيۡكَ فَلَا يَكُن فِي صَدۡرِكَ حَرَجٞ مِّنۡهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ
(นี่คือ) คัมภีร์ ที่ถูกประทานแก่เจ้า ดังนั้นอย่าได้มีความอึดอัดใดจากมันในอกของเจ้าเลย เพื่อให้เจ้าใช้มันเตือน และเพื่อเป็นข้อเตือนรำลึกสำหรับผู้ศรัทธาทั้งหลาย
أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡ وَلِتَتَّقُواْ وَلَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
พวกท่านแปลกใจหรือ? ที่มีข้อรำลึกจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านมีมายังคน ๆ หนึ่งจากหมู่พวกท่าน เพื่อเขาจะได้เตือนพวกท่าน และเพื่อพวกท่านจะยำเกรง และเพื่อว่าพวกท่านจะถูกเมตตา
أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ قَوۡمِ نُوحٖ وَزَادَكُمۡ فِي ٱلۡخَلۡقِ بَصۜۡطَةٗۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ
พวกท่านแปลกใจหรือ? ที่มีข้อรำลึกจากพระผู้อภิบาลของพวกท่านมีมายังคน ๆ หนึ่งจากหมู่พวกท่าน เพื่อเขาจะได้เตือนพวกท่าน และจงรำลึกเมื่อพระองค์ทรงตั้งให้พวกท่านเป็นผู้ครอง (แผ่นดิน) ต่อจากหมู่ชนของนูห์ และได้เพิ่มร่างกายที่ใหญ่โตแก่พวกท่าน และจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกท่านจะบรรลุความสำเร็จ
أَوَلَمۡ يَتَفَكَّرُواْۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٌ
และพวกเขาไม่เคยขบคิดหรือ หาได้มีความบ้าใดไม่ในตัวสหายของพวกเขา เขามิใช่อื่นใดเว้นแต่เป็นผู้เตือนอันชัดแจ้ง
قُل لَّآ أَمۡلِكُ لِنَفۡسِي نَفۡعٗا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ وَلَوۡ كُنتُ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ لَٱسۡتَكۡثَرۡتُ مِنَ ٱلۡخَيۡرِ وَمَا مَسَّنِيَ ٱلسُّوٓءُۚ إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ
จงกล่าว ฉันไม่อำนาจให้คุณใดและไม่ (มีอำนาจ) ให้โทษใดแก่ตัวฉันเอง เว้นแต่ตามที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ และถ้าว่าฉันรู้เรื่องเร้นลับ แน่นอนฉันจะตักตวงแต่สิ่งดีงาม และจะไม่ให้ความเลวร้ายประสบแก่ฉัน ฉันไม่ได้เป็น (ผู้ใด) เว้นแต่ผู้เตือนและเป็นผู้แจ้งข่าวดีแก่หมู่ชนที่ศรัทธา

ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ رَجُلٖ مِّنۡهُمۡ أَنۡ أَنذِرِ ٱلنَّاسَ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنَّ لَهُمۡ قَدَمَ صِدۡقٍ عِندَ رَبِّهِمۡۗ قَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٞ مُّبِينٌ
เป็นเรื่องประหลาดสำหรับมนุษย์หรือ ในการที่เราได้ดลใจแก่ชายคนหนึ่งจากหมู่พวกเขา ว่าเจ้าจงเตือนผู้คนทั้งหลาย และจงแจ้งข่าวดีบรรดาผู้ศรัทธา ว่าพวกเขาจะได้รับฐานะอันสูงส่ง ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา บรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า แท้จริงชายคนนี้ป็นนักเวทมนตร์อย่างแน่ชัด
فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ وَجَعَلۡنَٰهُمۡ خَلَٰٓئِفَ وَأَغۡرَقۡنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِ‍َٔايَٰتِنَاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ
แล้วพวกเขาไม่เชื่อเขา แล้วเราได้ช่วยนูห์และผู้ที่อยู่กับเขาให้รอดพ้นในเรือ โดยเราได้ให้พวกเขาเป็นผู้ครองแผ่นดิน และเราได้จมน้ำบรรดาผู้ที่ไม่เชื่อในสัญญาณต่าง ๆ ของเรา ดังนั้นจงดูเถิดว่าผลสุดท้ายของผู้ที่ถูกเตือนแล้วนั้นเป็นเช่นใด
قُلِ ٱنظُرُواْ مَاذَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَا تُغۡنِي ٱلۡأٓيَٰتُ وَٱلنُّذُرُ عَن قَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ
จงกล่าว พวกท่านจง (พิจารณา) ดูเถิดถึงสิ่งที่มีในชั้นฟ้าต่าง ๆ และแผ่นดิน และสัญญาณและข้อเตือนทั้งหลายไม่อำนวยผลแก่หมู่ชนที่ไม่ศรัทธา

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۚ إِنَّنِي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ
เพื่อพวกท่านจะได้ไม่สักการะ (ผู้ใด) เว้นแต่อัลลอฮ์ แท้จริงฉันนั้นสำหรับพวกท่านเป็นผู้เตือน และเป็นผู้แจ้งข่าวดีจาก ณ ที่พระองค์
فَلَعَلَّكَ تَارِكُۢ بَعۡضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيۡكَ وَضَآئِقُۢ بِهِۦ صَدۡرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٞۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٌ
และเจ้าแทบจะเป็นผู้ปล่อยบางสิ่งที่ถูกโองการมายังเจ้า และอกของเจ้าอึดอัดต่อมัน ในการที่พวกเขากล่าวว่า ไฉนจึงไม่มีขุมทรัพย์ถูกประทานลงมาแก่เขา หรือให้มีมลาอิกะฮ์มาพร้อมกับเขาด้วย อันที่จริงเจ้าเป็นเพียงผู้เตือน และอัลลอฮ์เป็นผู้รับผิดชอบต่อทุกสิ่ง
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ
และโดยแน่นอนยิ่ง เราได้ส่งนูห์ไปยังหมู่ชนของเขา แท้จริงฉันเป็นผู้เตือนอันชัดแจ้งสำหรับพวกท่าน

ซูเราะฮ์ที่ 13 الرَّعْد الرعد

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦٓۗ إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٞۖ وَلِكُلِّ قَوۡمٍ هَادٍ
และบรรดาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า ไฉนจึงไม่มีโองการจากพระผู้อภิบาลของเขาถูกประทานลงมาแก่เขาเล่า? อันที่จริงเจ้าเป็นเพียงผู้เตือน และทุกหมู่ชนนั้นมีผู้ชี้แนะ

ซูเราะฮ์ที่ 14 إِبْرَاهِيم إبراهيم

وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوۡمَ يَأۡتِيهِمُ ٱلۡعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَآ أَخِّرۡنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖ نُّجِبۡ دَعۡوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَۗ أَوَ لَمۡ تَكُونُوٓاْ أَقۡسَمۡتُم مِّن قَبۡلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٖ
และจงเตือนมนุษย์เถิด ถึงวันที่การลงโทษจะมายังพวกเขา แล้วบรรดาผู้อธรรมจะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดประวิงเวลาแก่พวกเราจนถึงกำหนดอันใกล้เถิด พวกเราจะตอบรับคำเชิญชวนของพระองค์ และพวกเราจะปฏิบัติตามบรรดาศาสนทูต พวกเจ้าไม่เคยได้สาบานมาแต่ก่อนหรือ? พวกเจ้าจะไม่มีการสูญสลาย
هَٰذَا بَلَٰغٞ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُواْ بِهِۦ وَلِيَعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا هُوَ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ وَلِيَذَّكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ
นี่เป็นการประกาศแก่มนุษย์ และเพื่อพวกเขาจะได้ถูกเตือนด้วยมัน และเพื่อพวกเขาจะได้รู้ว่า พระองค์เป็นพระเจ้าเพียงองค์เดียวเท่านั้น และผู้มีสติปัญญาทั้งหลายจงไตร่ตรองเถิด

ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر

وَقُلۡ إِنِّيٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلۡمُبِينُ
และจงกล่าว แท้จริงฉันนั้นเป็นผู้เตือนอันชัดแจ้ง

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

يُنَزِّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ بِٱلرُّوحِ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرُوٓاْ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱتَّقُونِ
พระองค์ทรงให้บรรดามลาอิกะฮ์ลงมาพร้อมด้วยจิตวิญญาณ (วะฮีย์) ตามพระบัญชาของพระองค์ แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากหมู่บ่าวของพระองค์ ว่าพวกเจ้าจงเตือนว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากฉัน ดังนั้นจงยำเกรงฉันเถิด
۞إِنَّ ٱللَّهَ يَأۡمُرُ بِٱلۡعَدۡلِ وَٱلۡإِحۡسَٰنِ وَإِيتَآيِٕ ذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَيَنۡهَىٰ عَنِ ٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِ وَٱلۡبَغۡيِۚ يَعِظُكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
อัลลอฮ์นั้นทรงบัญชาให้มีความยุติธรรม ประพฤติดี และบริจาคแก่ญาติใกล้ชิด และพระองค์ทรงห้ามการลามก ความชั่วช้า และการอธรรม พระองค์ทรงตักเตือนพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะใคร่ครวญ

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

وَبِٱلۡحَقِّ أَنزَلۡنَٰهُ وَبِٱلۡحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا
และด้วยความจริง เราได้ประทานมันลงมา และด้วยความจริงมันได้ลงมา และเราไม่ได้ส่งเจ้ามาเว้นแต่ในฐานะผู้แจ้งข่าวดี และผู้เตือน

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

قَيِّمٗا لِّيُنذِرَ بَأۡسٗا شَدِيدٗا مِّن لَّدُنۡهُ وَيُبَشِّرَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرًا حَسَنٗا
(เป็นคัมภีร์) ที่เที่ยงตรง เพื่อให้เขา (มุฮัมมัด) เตือนสำทับถึงการลงโทษอันสาหัสจากณ ที่พระองค์ และให้เขาแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาที่ทำความดีต่าง ๆ ว่าพวกเขาจะได้รับรางวัลอันดีงาม
وَيُنذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدٗا
และให้เขาเตือนบรรดาผู้ที่กล่าวว่าอัลลอฮ์ทรงตั้งพระบุตร
وَمَا نُرۡسِلُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلۡبَٰطِلِ لِيُدۡحِضُواْ بِهِ ٱلۡحَقَّۖ وَٱتَّخَذُوٓاْ ءَايَٰتِي وَمَآ أُنذِرُواْ هُزُوٗا
และเราไม่ได้ส่งบรรดาผู้นำสาส์นมาเพื่ออื่นใด เว้นแต่เป็นผู้แจ้งข่าวดีและเป็นผู้เตือน และบรรดาผู้ปฏิเสธจะโต้แย้วด้วยความเท็จ เพื่อใช้มันทำให้สัจธรรมเป็นโมฆะ และยึดเอาโองการต่าง ๆ ของฉันและสิ่งที่พวกเขาถูกเตือนเป็นที่เย้ยหยัน

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

فَكُلِي وَٱشۡرَبِي وَقَرِّي عَيۡنٗاۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلۡبَشَرِ أَحَدٗا فَقُولِيٓ إِنِّي نَذَرۡتُ لِلرَّحۡمَٰنِ صَوۡمٗا فَلَنۡ أُكَلِّمَ ٱلۡيَوۡمَ إِنسِيّٗا
ดังนั้น จงกิน จงดื่ม และจงชื่นตาสบายใจเถิด แล้วหากเธอพบเห็นคน ๆ ใด ก็จงบอก (ใบ้ไป) ว่า แท้จริงฉันได้บนถือศีล (เงียบ) ต่อผู้ทรงเมตตาอยู่ ดังนั้นฉันจะไม่พูดกับผู้ใดเลยในวันนี้
وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡحَسۡرَةِ إِذۡ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ وَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
และจงเตือนสำทับพวกเขาถึงวันแห่งความรันทดเถิด เมื่อกิจการทั้งปวงได้ถูกตัดสิน ขณะที่ (เวลานี้) พวกเขาอยู่ในการเผลอไผล และพวกเขาไม่ศรัทธา
فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلۡمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوۡمٗا لُّدّٗا
อันที่จริง เราได้ทำให้อัลกุรอานง่ายในภาษาของเจ้า เพื่อที่เจ้าจะได้นำมันไปแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ยำเกรง และนำมันไปเตือนสำทับหมู่ชนที่ดื้นด้าน

ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء

قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ
(มุฮัมมัด) จงกล่าวว่า ฉันเพียงเตือนสำทับพวกท่านด้วยวะฮีย์เท่านั้น และคนหูหนวกย่อมไม่ได้ยินเสียงเรียกเพื่อเขาถูกเตือน