ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 268
الإنسان

มนุษย์

Human · 93 อายะฮ์ จาก 53 ซูเราะฮ์

กระจายอยู่ใน 53 ซูเราะฮ์

กดแท่งเพื่อดูเฉพาะซูเราะฮ์นั้น

หัวข้อย่อย (5)

ซูเราะฮ์ที่ 2 الْبَقَرَة البقرة

۞وَإِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ فَقُلۡنَا ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنفَجَرَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۖ كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ مِن رِّزۡقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ
และครั้นเมื่อมูซาขอให้ประทานน้ำแก่หมู่ชนของเขา แล้วเรากล่าวว่า จงฟาดศิลานั้นด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วได้มีตาน้ำสิบสองสายพุ่งออกมาจากมัน แน่นอนคนแต่ละกลุ่มรู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา พวกเจ้าจงกินและจงดื่มจากส่วนจัดสรรของอัลลอฮ์ และจงอย่าตระเวนก่อความวุ่นวายในแผ่นดินอย่างผู้ก่อความเสียหาย

ซูเราะฮ์ที่ 4 النِّسَاء النساء

وَٱبۡتَلُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُواْ ٱلنِّكَاحَ فَإِنۡ ءَانَسۡتُم مِّنۡهُمۡ رُشۡدٗا فَٱدۡفَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَأۡكُلُوهَآ إِسۡرَافٗا وَبِدَارًا أَن يَكۡبَرُواْۚ وَمَن كَانَ غَنِيّٗا فَلۡيَسۡتَعۡفِفۡۖ وَمَن كَانَ فَقِيرٗا فَلۡيَأۡكُلۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِذَا دَفَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡ فَأَشۡهِدُواْ عَلَيۡهِمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبٗا
และจงทดสอบ (ไหวพริบ) เด็กกำพร้า จนเมื่อพวกเขาถึงวัยแต่งงาน ถ้าพวกเจ้ารับรู้ถึงความเฉลียวฉลาดจากพวกเขาแล้ว ดังนั้นจงมอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขา และจงอย่ากินมันโดยฟุ่มเฟือย และรีบร้อนก่อนพวกเขาจะเติบโต และผู้ใดเป็นผู้มั่งมี เขาจงงดเว้น และผู้ใดเป็นคนขัดสน เขาจงกินแต่พอเหมาะ ครั้นเมื่อพวกเจ้ามอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขา จงให้มีพยานต่อพวกเขา และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงชำระสอบสวน
يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُخَفِّفَ عَنكُمۡۚ وَخُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ ضَعِيفٗا
อัลลอฮ์ปรารถนาผ่อนปรนแก่พวกเจ้า และมนุษย์ถูกสร้างมาในสภาพที่อ่อนแอ

ซูเราะฮ์ที่ 6 الْأَنْعَام الأنعام

وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّٗا شَيَٰطِينَ ٱلۡإِنسِ وَٱلۡجِنِّ يُوحِي بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٖ زُخۡرُفَ ٱلۡقَوۡلِ غُرُورٗاۚ وَلَوۡ شَآءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُۖ فَذَرۡهُمۡ وَمَا يَفۡتَرُونَ
และเช่นนั้นเอง เราได้ให้มีศัตรูแก่ทุก ๆ ผู้เผยวจนะ เป็นมารมนุษย์และญิน บางคนในหมู่พวกเขากระซิบกระซาบแก่อีกบางคน ด้วยถ้อยคำเคลือบแฝงเป็นการหลอกลวง และถ้าว่าพระผู้อภิบาลของเจ้าประสงค์ พวกเขาจะไม่กระทำมัน ดังนั้นจงปล่อยพวกเขา และสิ่งที่พวกเขากุไว้เถิด
يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَقُصُّونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِي وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ شَهِدۡنَا عَلَىٰٓ أَنفُسِنَاۖ وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا وَشَهِدُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَنَّهُمۡ كَانُواْ كَٰفِرِينَ
หมู่ญินและมนุษย์เอ๋ย ไม่ได้มีบรรดาศาสนทูตจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้าหรือ? พวกเขาบอกเล่าโองการต่าง ๆ ของฉันแก่พวกเจ้า และเตือนสำทับพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นพยานต่อตัวของพวกเราเอง ชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขา และพวกเขาได้ยืนยันแก่ตัวของพวกเขาเองว่าพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธ

ซูเราะฮ์ที่ 7 الْأَعْرَاف الأعراف

قَالَ ٱدۡخُلُواْ فِيٓ أُمَمٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِكُم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ فِي ٱلنَّارِۖ كُلَّمَا دَخَلَتۡ أُمَّةٞ لَّعَنَتۡ أُخۡتَهَاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا ٱدَّارَكُواْ فِيهَا جَمِيعٗا قَالَتۡ أُخۡرَىٰهُمۡ لِأُولَىٰهُمۡ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ أَضَلُّونَا فَ‍َٔاتِهِمۡ عَذَابٗا ضِعۡفٗا مِّنَ ٱلنَّارِۖ قَالَ لِكُلّٖ ضِعۡفٞ وَلَٰكِن لَّا تَعۡلَمُونَ
พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้าจงเข้าไปยังหมู่คนทั้งหลาย ที่ล่วงหน้าไปก่อนพวกเจ้าจากหมู่ญินและมนุษย์ในนรกเถิด ทุกครั้งที่กลุ่มหนึ่งเข้าไป มันจะสาปแช่งอีกกลุ่มของมัน จนกระทั่งพวกเขาได้ไปทันกันทั้งหมดในนั้น กลุ่มหลังพวกเขากล่าวแก่กลุ่มก่อนพวกเขาว่า พระผู้อภิบาลของพวกเรา! พวกเหล่านี้ทำให้พวกเราหลงผิด โปรดนำการลงโทษจากไฟนรกอีกเท่าตัวแก่พวกเขาด้วยเถิด พระองค์ตรัสว่า แต่ละกลุ่มนั้นจะได้รับโทษอีกเท่าตัว แต่พวกเจ้าไม่รู้
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوهُم مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
และคำตอบของหมู่ชนของเขามิใช่อื่นใดเว้นแต่ กล่าวว่า จงขับไล่พวกเขาออกจากเมืองของเราเสีย แท้จริงพวกเขาเป็นคนสะอาดนัก
وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ
และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง
وَلَقَدۡ ذَرَأۡنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ لَهُمۡ قُلُوبٞ لَّا يَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡيُنٞ لَّا يُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانٞ لَّا يَسۡمَعُونَ بِهَآۚ أُوْلَٰٓئِكَ كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡغَٰفِلُونَ
และแน่นอนยิ่งเราได้สร้างจำนวนมากจากหมู่ญินและมนุษย์ไว้สำหรับ (นรก) ญะฮันนัม พวกเขามีหัวใจที่ไม่ใช้มันทำความเข้าใจ มีตาที่ไม่ใช้มันมอง และมีหูทีไม่ใช้มันฟัง ชนเหล่านั้นประหนึ่งปศุสัตว์ ทว่าพวกเขาหลงยิ่งกว่า ชนเหล่านั้นนั่นเองเป็นผู้เผลอไผล

ซูเราะฮ์ที่ 10 يُوْنِس يونس

وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوۡ قَاعِدًا أَوۡ قَآئِمٗا فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمۡ يَدۡعُنَآ إِلَىٰ ضُرّٖ مَّسَّهُۥۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلۡمُسۡرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
และเมื่อความทุกข์ประสบแก่มนุษย์ เขาจะพร่ำวิงวอนบนสีข้างของเขา หรือยามนั่ง หรือยามยืน แล้วเมื่อเราได้ปลดเปลื้องความทุกข์ของเขาแล้ว เขาผ่านไปเหมือนว่าเขาไม่เคยวิงวอนเราในเรื่องทุกข์ที่ประสบแก่เขาเลย เช่นนั้นเอง สิ่งที่พวกเขาได้เคยกระทำไว้ถูกตกแต่งให้ดูงดงามแก่พวกที่ใช้ชีวิตเลยเถิด

ซูเราะฮ์ที่ 11 هُود هود

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِنَّا رَحۡمَةٗ ثُمَّ نَزَعۡنَٰهَا مِنۡهُ إِنَّهُۥ لَيَ‍ُٔوسٞ كَفُورٞ
และแน่นอนถ้าเราให้มนุษย์ลิ้มความเมตตาจากเรา จากนั้นเราดึงมันออกจากเขา จริงแน่นอนเขาจะเป็นผู้หมดหวัง (ในความเมตตา) เป็นผู้ปฏิเสธ (ในความโปรดปราน)

ซูเราะฮ์ที่ 12 يُوسُف يوسف

قَالَ يَٰبُنَيَّ لَا تَقۡصُصۡ رُءۡيَاكَ عَلَىٰٓ إِخۡوَتِكَ فَيَكِيدُواْ لَكَ كَيۡدًاۖ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لِلۡإِنسَٰنِ عَدُوّٞ مُّبِينٞ
เขากล่าวว่า ลูกรักของฉัน เธอจงอย่าเล่าความฝันของเจ้าแก่พี่น้องของเจ้า หาไม่แล้วพวกเขาจะวางอุบายต่อเจ้า แท้จริงมารเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับมนุษย์

ซูเราะฮ์ที่ 14 إِبْرَاهِيم إبراهيم

وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلۡتُمُوهُۚ وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَآۗ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَظَلُومٞ كَفَّارٞ
และพระองค์ประทานแก่พวกเจ้า จากทุกสิ่งที่พวกเจ้าขอต่อพระองค์ และถ้าพวกเจ้านับความโปรดปรานของอัลลอฮ์ พวกเจ้าจะไม่อาจนับมันได้ถ้วน แท้จริงมนุษย์นั้น แน่นอนเป็นผู้มักอธรรม ผู้มักเนรคุณ

ซูเราะฮ์ที่ 15 الْحِجْر الحجر

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ
และโดยแน่นอนเราได้สร้างมนุษย์จากดินแห้งจากดินดำเป็นตม (*ระยะของดินที่ถูกนำมาสร้างมนุษย์ จากดินธรรมดา (ตุรอบ) ถูกน้ำจนชุ่มกลายเป็นดินเปียก (ฏีน) ปล่อยทิ้งไว้นานหลายปีจนเป็นเปลี่ยนสีดำและมีกลิ่นกลายเป็นดินดำเป็นตม (ฮะมะอ์ มัสนูน) แล้วปล่อยให้แห้งกลายเป็นดินแห้ง (ศ็อลศอล) )

ซูเราะฮ์ที่ 16 النَحْل النحل

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن نُّطۡفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞ
พระองค์ทรงสร้างมนุษย์จากน้ำอสุจิ แล้วทันใดเขาก็เป็นผู้ต่อล้อต่อเถียงอันชัดแจ้ง

ซูเราะฮ์ที่ 17 الْإِسْرَاء الإسراء

وَيَدۡعُ ٱلۡإِنسَٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلۡخَيۡرِۖ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ عَجُولٗا
และมนุษย์วิงวอนสิ่งชั่วเหมือนที่เขาวิงวอนสิ่งดี และมนุษย์นั้นเป็นผู้ที่ใจร้อนนัก
وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلۡزَمۡنَٰهُ طَٰٓئِرَهُۥ فِي عُنُقِهِۦۖ وَنُخۡرِجُ لَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ كِتَٰبٗا يَلۡقَىٰهُ مَنشُورًا
และมนุษย์แต่ละคนนั้น เราได้ให้การงานของเขาแขวนติดอยู่ที่ต้นคอของเขา และเราจะนำมันออกมาในวันฟื้นขึ้นเป็นบันทึกที่เขาจะพบมันในสภาพที่ถูกกางออก
وَقُل لِّعِبَادِي يَقُولُواْ ٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ يَنزَغُ بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلۡإِنسَٰنِ عَدُوّٗا مُّبِينٗا
และจงกล่าวแก่บรรดาบ่าวของฉันเถิด (ให้) พวกเขากล่าวคำพูดที่ดีที่สุด แท้จริงมารมันยั่งยุระหว่างพวกเจ้า แท้จริงมารนั้นเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับมนุษย์
وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِي ٱلۡبَحۡرِ ضَلَّ مَن تَدۡعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمۡ إِلَى ٱلۡبَرِّ أَعۡرَضۡتُمۡۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ كَفُورًا
และเมื่อความทุกข์ทางทะเลประสบแก่พวกเจ้า ผู้ที่พวกเจ้าวิงวอนสูญหายไปเว้นแต่พระองค์เท่านั้น แล้วเมื่อพระองค์ทรงช่วยให้พวกเจ้ารอดพ้นถึงบกแล้ว พวกเจ้าก็ผินหลังอีก และมนุษย์นั้นเป็นผู้เนรคุณเสมอ
يَوۡمَ نَدۡعُواْ كُلَّ أُنَاسِۢ بِإِمَٰمِهِمۡۖ فَمَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَقۡرَءُونَ كِتَٰبَهُمۡ وَلَا يُظۡلَمُونَ فَتِيلٗا
วันที่เราเรียกมนุษย์ทุกกลุ่มพร้อมกับหัวหน้าของพวกเขา ดังนั้นผู้ใดได้รับบันทึกของเขาด้วยมือขวาของเขา แล้วชนเหล่านั้นจะได้อ่านบันทึกของพวกเขา และพวกเขาไม่ถูกอธรรม (แม้เพียง) ใยเมล็ดอินทผาลัม
وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَ‍َٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَ‍ُٔوسٗا
และเมื่อเราได้ให้สิ่งดีงามแก่มนุษย์ พวกเขาเหินห่างและปลีกตัวไปด้านข้างเขา (เมื่อหาความสุข) และเมื่อความเลวร้ายประสบแก่เขา เขาก็เป็นผู้หมดอาลัย
قُل لَّئِنِ ٱجۡتَمَعَتِ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأۡتُواْ بِمِثۡلِ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لَا يَأۡتُونَ بِمِثۡلِهِۦ وَلَوۡ كَانَ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٖ ظَهِيرٗا
จงกล่าว แน่นอนถ้ามนุษย์และญินรวมตัวกัน เพื่อจะนำมาเช่นอัลกุรอานนี้ พวกเขาไม่สามารถนำเช่นมันมาได้ และแม้ว่าพวกเขาต่างฝ่ายต่างเป็นผู้ช่วยเหลือกันก็ตาม
قُل لَّوۡ أَنتُمۡ تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ إِذٗا لَّأَمۡسَكۡتُمۡ خَشۡيَةَ ٱلۡإِنفَاقِۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ قَتُورٗا
จงกล่าว ถ้าพวกเจ้าได้ครอบครองคลังต่าง ๆ ของเมตตาของพระผู้อภิบาลของฉัน เมื่อนั้นแน่นอนพวกเจ้าจะกำมันไว้ เพราะกลัวการบริจาค และมนุษย์นั้นเป็นผู้ตระหนี่นัก

ซูเราะฮ์ที่ 18 الْكَهْف الكهف

وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَا فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٖۚ وَكَانَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَكۡثَرَ شَيۡءٖ جَدَلٗا
และแน่นอนยิ่ง เราได้จัดสรรอุปมาทั้งหมดไว้ในอัลกุรอานนี้แล้วแก่มนุษย์ และมนุษย์นั้นเป็นสิ่งที่ชอบโต้เถียงมากที่สุด

ซูเราะฮ์ที่ 19 مَرْيَم مريم

فَكُلِي وَٱشۡرَبِي وَقَرِّي عَيۡنٗاۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلۡبَشَرِ أَحَدٗا فَقُولِيٓ إِنِّي نَذَرۡتُ لِلرَّحۡمَٰنِ صَوۡمٗا فَلَنۡ أُكَلِّمَ ٱلۡيَوۡمَ إِنسِيّٗا
ดังนั้น จงกิน จงดื่ม และจงชื่นตาสบายใจเถิด แล้วหากเธอพบเห็นคน ๆ ใด ก็จงบอก (ใบ้ไป) ว่า แท้จริงฉันได้บนถือศีล (เงียบ) ต่อผู้ทรงเมตตาอยู่ ดังนั้นฉันจะไม่พูดกับผู้ใดเลยในวันนี้
وَيَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَءِذَا مَا مِتُّ لَسَوۡفَ أُخۡرَجُ حَيًّا
และมนุษย์ (ผู้ปฏิเสธศรัทธา) กล่าวว่า เมื่อฉันตายแล้ว ฉันจะถูกนำออกมามีชีวิตอีกจริง ๆ หรือ?
أَوَ لَا يَذۡكُرُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ يَكُ شَيۡ‍ٔٗا
และมนุษย์คิดไม่ได้หรือว่า เราได้สร้างเขามาแต่ก่อน โดยที่เขายังไม่เป็นอันใดเลย

ซูเราะฮ์ที่ 20 طه طه

إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى
ครั้นเมื่อเขาเห็นไฟ แล้วเขากล่าวแก่ครอบครัวของเขาว่า พวกเธอจงหยุดรอ แท้จริงฉันเห็นไฟ บางที ฉันจะนำคบเพลิงจากที่นั่นมาให้พวกเธอ หรือฉันอาจพบการชี้นำที่ (กอง) ไฟนั้น

ซูเราะฮ์ที่ 21 الْأَنْبِيَاء الأنبياء

خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ
มนุษย์ถูกสร้างจากความรีบร้อน ฉันจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นสัญญาณทั้งหลายของฉันแน่ ดังนั้นพวกเจ้าก็อย่าได้เร่งฉัน

ซูเราะฮ์ที่ 22 الْحَجّ الحج

وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَحۡيَاكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يُحۡيِيكُمۡۗ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَكَفُورٞ
และพระองค์คือผู้ที่ให้พวกเจ้ามีชีวิตขึ้นมา จากนั้นจะทรงทำให้พวกเจ้าตาย จากนั้นจะทรงทำให้พวกเจ้ามีชีวิตขึ้นอีก แท้จริงมนุษย์แน่นอนเป็นผู้เนรคุณยิ่ง

ซูเราะฮ์ที่ 23 الْمُؤْمِنُون المؤمنون

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن سُلَٰلَةٖ مِّن طِينٖ
และแน่นอนยิ่ง เราได้สร้างมนุษย์จากชนิดต่าง ๆ ของดินเหนียว

ซูเราะฮ์ที่ 24 النُّور النور

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ بُيُوتِكُمۡ حَتَّىٰ تَسۡتَأۡنِسُواْ وَتُسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَهۡلِهَاۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ
ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเข้าบ้านใด ๆ อื่นจากบ้านของพวกเจ้า จนกว่าพวกเจ้าจะขออนุญาตและให้สลามแก่คนในบ้านนั้นเสียก่อน นั่นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้ใคร่ครวญ

ซูเราะฮ์ที่ 25 الْفُرْقَان الفرقان

لَّقَدۡ أَضَلَّنِي عَنِ ٱلذِّكۡرِ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَنِيۗ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِلۡإِنسَٰنِ خَذُولٗا
แน่นอน เขาทำให้ฉันหลงออกจากการรำลึกหลังจากที่มันมายังฉัน และมารนั้นเป็นผู้หนีเอาตัวรอดจากมนุษย์
لِّنُحۡـِۧيَ بِهِۦ بَلۡدَةٗ مَّيۡتٗا وَنُسۡقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقۡنَآ أَنۡعَٰمٗا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرٗا
เพื่อเราจะใช้มันพลิกฟื้นแผ่นดินที่แห้งแล้ง และให้มันเป็นเครื่องดื่มแก่สิ่งที่เราสร้าง ทั้งปศุสัตว์ และคนมากมาย

ซูเราะฮ์ที่ 26 الشُّعَرَاء الشعراء

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ
พวกท่านสร้างประติมากรรมไว้เล่น ๆ บนที่สูง ๆ ทุกแห่งหรือ?

ซูเราะฮ์ที่ 27 النَّمْل النمل

إِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهۡلِهِۦٓ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا سَ‍َٔاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ ءَاتِيكُم بِشِهَابٖ قَبَسٖ لَّعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ
เมื่อครั้งที่มูซากล่าวแก่ครอบครัวของเขา แท้จริงฉันเห็นไฟ ฉันจะมาพวกเธอจากที่นั่น พร้อมข่าวสาร หรือเป็นผู้มายังพวกเธอพร้อมคบเพลิง เพื่อพวกเธอจะได้ผิงไฟ
وَحُشِرَ لِسُلَيۡمَٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ وَٱلطَّيۡرِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ
และไพร่พลของเขาทั้งจากญิน มนุษย์ และนกได้ถูกให้มาชุมนุมต่อหน้าสุลัยมาน และพวกเขาถูกจัดเป็นระเบียบ
۞فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٖ مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ
ดังนั้น คำตอบของหมู่ชนของเขาหาเป็นอื่นใดไม่ นอกจากกล่าวว่า จงให้ตระกูลของลูฏออกไปจากเมืองของพวกท่านเถิด แท้จริงพวกเขาเป็นพวกคนที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง

ซูเราะฮ์ที่ 28 الْقَصَص القصص

۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارٗاۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ
ครั้นเมื่อมูซาได้ปฏิบัติครบกำหนดแล้ว และได้ออกเดินทางไปพร้อมกับครอบครัวของเขา เขาเห็นไฟจากทางด้านข้างของ (ภูเขา) ฏูร เขากล่าวแก่ครอบครัวของเขาว่า อยู่ที่นี่กันก่อน แท้จริงฉันเห็นไฟ บางทีฉันจะนำข่าวสารจากที่นั่นมายังพวกเธอ หรือคบเพลิงพวกเธอจะได้ผิงไฟกัน

ซูเราะฮ์ที่ 29 الْعَنْكَبُوت العنكبوت

وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حُسۡنٗاۖ وَإِن جَٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٞ فَلَا تُطِعۡهُمَآۚ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
และเรากำชับมนุษย์ให้ทำดีต่อบิดามารดาของเขา และถ้าเขาทั้งสองเคี่ยวเข็ญเจ้าให้ตั้งภาคีต่อฉัน ในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ จงอย่าเชื่อฟังเขาทั้งสอง ยังฉันคือที่ (ต้อง) กลับของพวกเจ้า แล้วฉันจะบอกพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำไว้