เป้าหมายของการส่งนบีมา

มนุษย์เคยเป็นชนชาติเดียวกัน (*คืออยู่ในศาสนาเดียวกัน แล้วต่อมาเกิดขัดแย้งกัน) อัลลอฮ์จึงทรงตั้งบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ขึ้น เป็นผู้แจ้งข่าวดี (เกี่ยวกับสวรรค์) และผู้เตือน (เกี่ยวกับนรก) และได้ทรงประทานคัมภีร์พร้อมด้วยความจริงลงมาพร้อมกับพวกเขา เพื่อมันจะได้ (ถูกใช้) ตัดสินระหว่างผู้คนในข้อที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งในเรื่องนั้น (ศาสนา หรือมุฮัมมัด) เว้นแต่บรรดาผู้ที่ได้รับมัน หลังจากได้มีบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว เพราะความริษยาระหว่างพวกเขา อัลลอฮ์จึงทรงนำทางบรรดาผู้ศรัทธาที่พวกเขาขัดแย้งกันบนความจริงด้วยอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่ทางอันเที่ยงตรง

และเราไม่ได้ส่งบรรดาผู้นำสาส์นมา เว้นแต่ในฐานะผู้แจ้งข่าวดีและผู้เตือนข่าวร้าย ดังนั้นผู้ใดศรัทธาและปรับปรุงตัว ก็ไม่มีความกลัวใดแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ

หมู่ญินและมนุษย์เอ๋ย ไม่ได้มีบรรดาศาสนทูตจากหมู่พวกเจ้ามายังพวกเจ้าหรือ? พวกเขาบอกเล่าโองการต่าง ๆ ของฉันแก่พวกเจ้า และเตือนสำทับพวกเจ้าถึงการพบกับวันนี้ของพวกเจ้า พวกเขากล่าวว่า พวกเราเป็นพยานต่อตัวของพวกเราเอง ชีวิตแห่งโลกนี้ได้ล่อลวงพวกเขา และพวกเขาได้ยืนยันแก่ตัวของพวกเขาเองว่าพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธ

และเราไม่ส่งศาสนทูตใด ๆ เว้นแต่มาด้วยภาษาของหมู่ชนของเขา เพื่อเขาจะได้อธิบายแก่พวกเขา แล้วอัลลอฮ์ทรงปล่อยให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงผิด และพระองค์ทรงนำทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา ว่า จงนำหมู่ชนของเจ้าออกจากความมืดมิดทั้งหลายสู่แสงสว่าง และจงเตือนพวกเขาให้รำลึกถึงวัน (แห่งความโปรดปรานและการลงโทษ) ต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ ในการนั้นแน่นอนมีสัญญาณต่าง ๆ แก่ทุก ๆ ผู้อดทนอย่างยิ่ง ผู้สนองคุณเสมอ

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขา จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีแก่พวกเจ้า ครั้นเมื่อพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากบริวารของฟาโรห์ ซึ่งพวกเขากดขี่พวกเจ้าด้วยบทลงโทษอันชั่วช้า พวกเขาเชือดลูกชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตผู้หญิงของพวกเจ้า และในการนั้นเป็นบททดสอบอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า