มูซา

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราได้นัดหมายกับมูซาสี่สิบคืน จากนั้นพวกเจ้าได้นับถือลูกวัว (ที่หล่อขึ้นเป็นสิ่งสักการะ) หลังจากเขา (ไปตามนัดหมาย) โดยพวกเจ้าเป็นผู้อธรรม

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อเราประทานคัมภีร์ และข้อจำแนก (ระหว่างความจริงกับความเท็จ) แก่มูซา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับการนำทาง

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า หมู่ชนของฉัน พวกท่านนั้นได้อธรรมต่อตัวของพวกท่านเอง ที่พวกท่านไปนับถือลูกวัวนั้น (ไว้บูชา) ดังนั้น พวกท่านจงกลับตัวสู่ผู้ทรงสร้างพวกท่านเถิด แล้วจงประหัตประหารกันเอง (*คือให้แบ่งเป็นสองฝ่ายและห้ำหั่นกันเองจนกว่าจะให้ยุติ ผู้ที่ตายจะตายอย่างชะฮีด ส่วนผู้ที่รอดจะได้รับการอภัย) นั่นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกท่าน ณ ที่ผู้ทรงสร้างพวกท่าน ภายหลังพระองค์ทรงอภัยโทษแก่พวกเจ้า พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงรับการกลับตัว ผู้ทรงปรานีเสมอ

และ (จงรำลึกถึง) ครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวแก่มูซาว่า พวกเราจะไม่ศรัทธาในท่านจนกว่าพวกเราจะได้เห็นอัลลอฮ์โดยประจักษ์ (แก่สายตา) แล้วสายฟ้าก็ได้คร่า (ชีวิต) พวกเจ้า โดยที่พวกเจ้ามองเห็น (ต่อหน้าต่อตา)

และครั้นเมื่อมูซาขอให้ประทานน้ำแก่หมู่ชนของเขา แล้วเรากล่าวว่า จงฟาดศิลานั้นด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วได้มีตาน้ำสิบสองสายพุ่งออกมาจากมัน แน่นอนคนแต่ละกลุ่มรู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา พวกเจ้าจงกินและจงดื่มจากส่วนจัดสรรของอัลลอฮ์ และจงอย่าตระเวนก่อความวุ่นวายในแผ่นดินอย่างผู้ก่อความเสียหาย

และครั้นเมื่อพวกเจ้ากล่าวว่า มูซา เราจะไม่ฝืนทนต่ออาหารชนิดเดียวอีกต่อไป โปรดขอพระผู้อภิบาลของท่านให้ทรงนำออกมาแก่เรา จากสิ่งที่แผ่นดินให้งอกเงยออกมา ได้แก่ พืชผัก พวกฟักแตง พวกเมล็ดข้าว พวกถั่ว และพวกหัวหอมของมัน เขา (มูซา) กล่าวว่า พวกท่านจะขอเปลี่ยนเอาสิ่งที่ด้อยกว่ามาแทนสิ่งที่ดีกว่าหรือ? พวกท่านจงเข้าเมืองไปเถิด แล้วพวกท่านจะได้ตามที่พวกท่านขอ และความอดสูและความขัดสนได้ถูกฟาดลงบนพวกเขา และพวกเขากลับไปพร้อมโทสะจากอัลลอฮ์ นั่นเพราะพวกเขาปฏิเสธโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ และสังหารผู้เผยวจนะ (นบี) ต่าง ๆ โดยมิชอบธรรม นั่นเนื่องด้วยที่พวกเขาดื้อด้าน และคอยละเมิด

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า อัลลอฮ์นั้นทรงบัญชาพวกท่านให้เชือดโคตัวเมียตัวหนึ่ง พวกเขากล่าวว่า ท่านเอาพวกเรามาล้อเล่นหรือ? เขากล่าวว่า ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ให้พ้นจากการที่ฉันจะอยู่ในหมู่คนสิ้นคิด

และแน่นอนเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา และเราให้มีศาสนทูตหลายคนต่อมาจากเขา และเราได้ประทานหลักฐานอันชัดแจ้งแก่อีซาบุตรแห่งมัรยัม และหนุนเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) แล้วทุกครั้งที่มีศาสนทูตคนใดมายังพวกเจ้านำสิ่งที่ใจของพวกเจ้าไม่ปรารถนามา พวกเจ้าก็จะโอหัง แล้ว (ศาสนทูต) กลุ่มหนึ่งพวกเจ้าก็หาว่าโกหก และ (ศาสนทูต) อีกกลุ่มหนึ่งพวกเจ้าก็เข่นฆ่าน่ะหรือ!?

และแน่แท้มูซาได้มายังพวกเจ้าพร้อมหลักฐานอันชัดแจ้ง จากนั้นพวกเจ้ายังไปนับถือลูกวัว (เป็นที่สักการะ) หลังจากเขา (ไปตามนัดหมายของอัลลอฮ์) โดยพวกเจ้าเป็นผู้อธรรม

หรือว่าพวกเจ้าต้องการร้องขอศาสนทูตของพวกเจ้า เช่นที่มูซาเคยถูกร้องขอมาก่อน (*คือขอให้อัลลอฮ์ปรากฏให้เห็น) และผู้ใดที่เอาศรัทธาไปแลกกับการปฏิเสธ แน่แท้เขาหลงจากทางอันเที่ยงธรรมแล้ว

พวกเจ้าจงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเรา และในสิ่งที่ถูกประทานแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (*คือเหล่าผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และในสิ่งที่ถูกประทานแก่มูซาและอีซา และในสิ่งที่ถูกประทานแก่บรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) ทั้งหลายที่มาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และพวกเราเป็นผู้สวามิภักดิ์ต่อพระองค์

(มุฮัมมัด) เจ้าไม่เห็นหรือ? พวกชนชั้นนำจากวงศ์วานอิสรออีลหลัง (สมัย) มูซา เมื่อครั้งที่พวกเขากล่าวแก่ผู้เผยวจนะ (นบีชัมวีล) ของพวกเขาว่า โปรดตั้งกษัตริย์องค์หนึ่งแก่พวกเราเถิด (เพื่อ) พวกเราจะได้ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ เขากล่าวว่า อาจเป็นได้ว่า ถ้าการต่อสู้ถูกกำหนดแก่พวกท่านแล้วพวกท่านจะไม่ต่อสู้ พวกเขากล่าวว่า และไฉนเล่าที่พวกเราจะไม่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ ในเมื่อพวกเราถูกขับจากบ้านเรือนและจากลูก ๆ ของพวกเรา ครั้นเมื่อการต่อสู้ได้ถูกกำหนดแก่พวกเขาแล้ว พวกเขาก็ผินหลังให้ เว้นแต่จำนวนน้อยจากหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรม

และผู้เผยวจนะ (นบี) ของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า สัญญาณแห่งอำนาจของเขานั้นคือจะมีหีบใบหนึ่งมายังพวกท่าน ในนั้นมีความสุขสงบจากพระผู้อภิบาลของพวกท่าน และมีสิ่งหลงเหลือจากสิ่งที่วงศ์วานแห่งมูซาและวงศ์วานแห่งฮารูนทิ้งไว้ โดยมีบรรดามลาอิกะฮ์แบกมันมา ในเรื่องดังกล่าวนั้น แน่นอนมีสัญญาณสำหรับพวกท่าน ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธา

จงกล่าวว่า เราศรัทธาในอัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอฺกูบ และวงศ์วานเหล่านั้น (คือบรรดาผู้เผยวจนะที่เป็นลูกหลานของยะอฺกูบ) และสิ่งที่ถูกนำมาให้แก่มูซา อีซา และบรรดาผู้เผยวจนะ (นบี) จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่แบ่งแยกระหว่างคนใดในหมู่พวกเขา และเราเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์

ชาวคัมภีร์ขอร้องเจ้าให้เจ้านำคัมภีร์ฉบับหนึ่งจากฟ้าลงมาแก่พวกเขา แน่แท้พวกเขาเคยขอมูซาที่ใหญ่กว่านั้น พวกเขากล่าวว่า จงให้เราเห็นอัลลอฮ์โดยเปิดเผย แล้วสายฟ้าได้คร่า (ชีวิต) พวกเขาเนื่องด้วยการละเมิดของพวกเขา จากนั้นพวกเขายึดเอาลูกวัว (เป็นเจว็ด) หลังจากมีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว แล้วเราได้ให้อภัยในการนั้น และเราได้ประทานหลักฐานเด็ดขาดอันชัดแจ้งแก่มูซา

และ (เราได้ส่ง) ศาสนทูตทั้งหลายที่เราได้เล่าถึงพวกเขาแก่เจ้ามาก่อน และศาสนทูตทั้งหลายเราที่ไม่ได้เล่าถึงพวกเขาแก่เจ้า และอัลลอฮ์ได้ตรัสแก่มูซาด้วยการตรัสอย่างแท้จริง

และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า นี่หมู่ชนของฉัน จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกท่าน ที่พระองค์ทรงแต่งตั้งบรรดาผู้เผยวจนะขึ้นในหมู่พวกท่าน และตั้งพวกท่านเป็นกษัตริย์ และพระองค์ประทานสิ่งที่ไม่เคยประทานให้คนใดจากมนุษย์ทั้งปวงมาก่อนแก่พวกท่าน

โอ้ หมู่ชนของฉัน จงเข้าไปในแผ่นดินอันบริสุทธิ์นั้นเถิด ที่อัลลอฮ์กำหนดให้แก่พวกเจ้า และจงอย่าหันหลังของพวกเจ้ากลับ จะทำให้พวกเจ้ากลายเป็นผู้ขาดทุน

พวกเขากล่าวว่า โอ้ มูซา ใน (เมือง) นั้นมีหมู่คนผู้เหี้ยมโหด และพวกเรานั้นจะไม่เข้าไปในนั้นจนกว่าพวกเขาจะออกจากมัน และถ้าพวกเขาออกจากมันแล้ว พวกเราจึงจะเป็นผู้เข้าไป

พวกเขากล่าวว่า โอ้ มูซา พวกเราจะไม่เข้าไปในนั้นโดยเด็ดขาด ตราบที่พวกเขายังอยู่ในนั้น ดังนั้นท่านและพระผู้อภิบาลของท่านจงไปเถิด แล้วจงต่อสู้ พวกเรานั้นจะอยู่ตรงนี้เป็นผู้นั่ง (คอย)

และเราได้ประทานอิสฮาก และยะอฺกูบแก่เขา ทั้งหมดเราได้ให้ทางนำ และนูห์เราได้ให้ทางนำมาก่อนแล้ว และจากลูกหลานของเขา ดาวูด สุสัยมาน อัยยูบ ยูนุส มูซา และฮารูน และเช่นนั้นเองเราตอบแทนแก่บรรดาผู้ประพฤติดี

และพวกเขาไม่ได้เถิดทูนอัลลอฮ์อย่างสมเกียรติของพระองค์ ครั้นเมื่อพวกเขากล่าวว่า อัลลอฮ์ไม่ได้ประทานสิ่งใดแก่มนุษย์ จงกล่าว ผู้ใดเล่าประทานคัมภีร์ที่มูซานำมา เป็นแสงสว่างและทางนำสำหรับมนุษย์ พวกท่านจดบันทึกมันไว้ในแผ่นกระดาษ โดยพวกท่านแสดงมัน (บางส่วน) และซ่อนไว้อีกมากมาย และพวกท่านถูกสอนในสิ่งที่พวกท่านและบรรพบุรุษของพวกท่านไม่เคยรู้ จงกล่าว คืออัลลอฮ์ จากนั้นจงปล่อยให้พวกเขาละเล่นในการพูดคุยของพวกเขาต่อไปเถิด

จากนั้นเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา ครบถ้วน (ในความโปรดปราน) แก่ผู้ประพฤติดี เป็นการแจกแจงแก่ทุกสิ่ง เป็นทางนำ และเป็นความเมตตา หวังว่าพวกเขาจะศรัทธาในการพบพระผู้อภิบาลของพวกเขา

มันยังไม่ชี้แนะแก่บรรดาผู้ที่สืบทอดแผ่นดินหลังจากเจ้าของแผ่นดิน (รุ่นก่อน) หรือ ว่าถ้าเราประสงค์ เราจะให้พวกเขาพบกับภัยพิบัติเนื่องด้วยบาปกรรมของพวกเขา และเราจะผนึกบนหัวใจของพวกเขา แล้วพวกเขาจะไม่ได้ยิน (คำตักเตือนใด)

แล้วหลังจากพวกเขา เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรายังฟาโรห์และเหล่าขุนนางชั้นสูงของเขา แล้วพวกเขาได้อธรรมต่อมัน ดังนั้นจงดูเถิดว่าผลสุดท้ายของบรรดาผู้ก่อความเสียหายเป็นเช่นใด

และมูซากล่าวว่า ฟาโรห์เอ๋ย แท้จริงฉันเป็นศาสนทูตจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

เขาปรารถนาให้พวกท่านออกไปจากแผ่นดินของพวกท่าน แล้วพวกท่านเห็นให้สั่งการอันใด?

พวกเขากล่าวว่า ถ่วงเวลาให้เขาและพี่ชายของเขาไปก่อน และจงส่งบรรดาผู้รวบรวมไปในเมืองต่าง ๆ

พวกเขากล่าวว่า มูซาเอ๋ย ท่านจะโยนก่อน หรือจะให้พวกเราเป็นผู้โยนก่อน

และเราได้ดลใจแก่มูซาว่า จงโยนไม้เท้าของเจ้าเถิด ทันใดนั้นมันได้กลืนกินสิ่งที่พวกเขาลวงขึ้น

และบรรดานักเวทมนตร์ได้ทรุดตัวลงกราบ

พวกเขากล่าวว่า พวกเราศรัทธาแล้วในพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

พระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน

และพวกชนชั้นนำจากหมู่ชนของฟาโรห์กล่าวว่า ท่านจะปล่อยมูซาและพวกของเขา เพื่อให้พวกเขาก่อความวุ่นวายในแผ่นดิน และเขาละทิ้งท่าน และบรรดาพระเจ้าของท่านหรือ? เขา (ฟาโรห์) กล่าวว่า เราจะฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเขา และไว้ชีวิตบรรดาหญิงของพวกเขา และแท้จริงเราเป็นผู้มีอำนาจเหนือพวกเขา

มูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า พวกท่านจงขอความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ และจงอดทนเถิด แท้จริงแผ่นดินเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงสืบทอดมันแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และผลสุดท้ายที่ดีนั้นจะเป็นของบรรดาผู้ยำเกรง

และแน่นอนเราได้จัดการวงศ์วานฟาโรห์ด้วยความแห้งแล้ง และขาดแคลนผลไม้ต่าง ๆ หวังว่าพวกเขาจะได้สติ

แล้วเมื่อมีสิ่งดีงามมายังพวกเขา พวกเขากล่าวว่า นี่เป็นเพราะพวกเรา และถ้ามีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้น แก่พวกเขา พวกเขาโทษว่าเป็นเคราะห์ของมูซาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขา พึงรู้เถิดว่า โชคของพวกเขานั้นอยู่ ณ ที่อัลลอฮ์เท่านั้น แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่ตระหนักรู้

และเมื่อเกิดการภัยพิบัติขึ้นแก่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า มูซาเอ๋ย จงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของท่านแก่พวกเราตามที่พระองค์ทรงสัญญา ณ ที่ท่านไว้ แน่นอนถ้าท่านปลดเปลื้องภัยพิบัติจากพวกเราได้ แน่นอนยิ่งเราจะศรัทธาในท่าน และแน่นอนยิ่งเราจะปล่อยวงศ์วานอิสรออีลให้ไปกับท่าน

และเราได้พาวงศ์วานอิสรออีลข้ามทะเล แล้วพวกเขาได้มาถึงชนกลุ่มหนึ่ง เขาทั้งหลายคอยปลีกเวลาอยู่กับบรรดาเจว็ดของเขาทั้งหลาย พวกเขากล่าวว่า มูซาเอ๋ย โปรดทำสิ่งสักการะแก่พวกเรา เหมือนที่เขาทั้งหลายมีสิ่งสักการะหลายองค์ เขากล่าวว่า แท้จริงพวกท่านเป็นหมู่ชนที่โง่เขลานัก

เขากล่าวว่า อื่นจากอัลลอฮ์หรือที่ฉันจะแสวงหาเป็นสิ่งสักการะแก่พวกท่าน ทั้ง ๆ พระองค์ทรงโปรดปรานพวกท่านเหนือมนุษย์ทั้งปวง