ข้ามไปยังเนื้อหา
สารบัญอัลกุรอาน ค้นอายะฮ์ตามหมวดหมู่
หัวข้อที่ 2346

ลูกหลานอิสราเอลปฏิเสธที่จะเข้าสู่เยรูซาเล็ม

Israelites refuse to enter Jerusalem · 7 อายะฮ์ จาก 1 ซูเราะฮ์

ซูเราะฮ์ที่ 5 الْمَائِدَة المائدة

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَٰقَوۡمِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَعَلَ فِيكُمۡ أَنۢبِيَآءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكٗا وَءَاتَىٰكُم مَّا لَمۡ يُؤۡتِ أَحَدٗا مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ
และครั้นเมื่อมูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า นี่หมู่ชนของฉัน จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ต่อพวกท่าน ที่พระองค์ทรงแต่งตั้งบรรดาผู้เผยวจนะขึ้นในหมู่พวกท่าน และตั้งพวกท่านเป็นกษัตริย์ และพระองค์ประทานสิ่งที่ไม่เคยประทานให้คนใดจากมนุษย์ทั้งปวงมาก่อนแก่พวกท่าน
يَٰقَوۡمِ ٱدۡخُلُواْ ٱلۡأَرۡضَ ٱلۡمُقَدَّسَةَ ٱلَّتِي كَتَبَ ٱللَّهُ لَكُمۡ وَلَا تَرۡتَدُّواْ عَلَىٰٓ أَدۡبَارِكُمۡ فَتَنقَلِبُواْ خَٰسِرِينَ
โอ้ หมู่ชนของฉัน จงเข้าไปในแผ่นดินอันบริสุทธิ์นั้นเถิด ที่อัลลอฮ์กำหนดให้แก่พวกเจ้า และจงอย่าหันหลังของพวกเจ้ากลับ จะทำให้พวกเจ้ากลายเป็นผู้ขาดทุน
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ فِيهَا قَوۡمٗا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدۡخُلَهَا حَتَّىٰ يَخۡرُجُواْ مِنۡهَا فَإِن يَخۡرُجُواْ مِنۡهَا فَإِنَّا دَٰخِلُونَ
พวกเขากล่าวว่า โอ้ มูซา ใน (เมือง) นั้นมีหมู่คนผู้เหี้ยมโหด และพวกเรานั้นจะไม่เข้าไปในนั้นจนกว่าพวกเขาจะออกจากมัน และถ้าพวกเขาออกจากมันแล้ว พวกเราจึงจะเป็นผู้เข้าไป
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ ٱلَّذِينَ يَخَافُونَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمَا ٱدۡخُلُواْ عَلَيۡهِمُ ٱلۡبَابَ فَإِذَا دَخَلۡتُمُوهُ فَإِنَّكُمۡ غَٰلِبُونَۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَتَوَكَّلُوٓاْ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ
ชายสองคนจากบรรดาผู้มีความยำเกรง -อัลลอฮ์ทรงให้ความโปรดปรานแก่ทั้งสอง- ได้กล่าวว่า พวกท่านจงเข้าประตูนั้นไปหาพวกเขาเถิด และเมื่อพวกท่านเข้ามันไปแล้ว พวกท่านจะเป็นผู้ชนะ และจงยำเกรงอัลลอฮ์ถ้าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธา
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّا لَن نَّدۡخُلَهَآ أَبَدٗا مَّا دَامُواْ فِيهَا فَٱذۡهَبۡ أَنتَ وَرَبُّكَ فَقَٰتِلَآ إِنَّا هَٰهُنَا قَٰعِدُونَ
พวกเขากล่าวว่า โอ้ มูซา พวกเราจะไม่เข้าไปในนั้นโดยเด็ดขาด ตราบที่พวกเขายังอยู่ในนั้น ดังนั้นท่านและพระผู้อภิบาลของท่านจงไปเถิด แล้วจงต่อสู้ พวกเรานั้นจะอยู่ตรงนี้เป็นผู้นั่ง (คอย)
قَالَ رَبِّ إِنِّي لَآ أَمۡلِكُ إِلَّا نَفۡسِي وَأَخِيۖ فَٱفۡرُقۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ
เขา (มูซา) กล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันนั้นไม่มีอำนาจ (บังคับผู้ใด) นอกจากตัวของฉันเองและพี่ชายของฉัน ดังนั้นโปรดแยกระหว่างเราและระหว่างหมู่ชนผู้ละเมิดด้วยเถิด
قَالَ فَإِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيۡهِمۡۛ أَرۡبَعِينَ سَنَةٗۛ يَتِيهُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ فَلَا تَأۡسَ عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ
พระองค์ตรัสว่า มันนั้นจะเป็นที่ต้องห้ามแก่พวกเขาสี่สิบปี พวกเขาจะระเหเร่ร่อนไปในแผ่นดิน ดังนั้นเจ้าจงอย่าเสียใจกับหมู่ชนผู้ละเมิดเลย