ไม้เท้า

และครั้นเมื่อมูซาขอให้ประทานน้ำแก่หมู่ชนของเขา แล้วเรากล่าวว่า จงฟาดศิลานั้นด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วได้มีตาน้ำสิบสองสายพุ่งออกมาจากมัน แน่นอนคนแต่ละกลุ่มรู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา พวกเจ้าจงกินและจงดื่มจากส่วนจัดสรรของอัลลอฮ์ และจงอย่าตระเวนก่อความวุ่นวายในแผ่นดินอย่างผู้ก่อความเสียหาย

มีพวกเจ้าคนใดชอบหรือ ที่จะให้ตนเองมีสวนอินทผลัมและองุ่น มีลำน้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน ผลไม้ทั้งหมดในนั้นเป็นของเขา และวัยชราได้ประสบแก่เขา โดยเขามีลูกหลานอ่อนแอ แล้วได้มีพายุโหม (กระหน่ำ) มัน ในพายุนั้นมีไฟ แล้วมันก็ได้มอดไหม้ (สิ้น) เช่นนั้นเอง อัลลอฮ์ทรงทำให้โองการต่าง ๆ ของพระองค์แจ่มแจ้งแก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ขบคิด

แล้วเขาได้โยนไม้เท้าของเขา ทันใดมันก็เป็นงูอย่างชัดแจ้ง

และเราได้ดลใจแก่มูซาว่า จงโยนไม้เท้าของเจ้าเถิด ทันใดนั้นมันได้กลืนกินสิ่งที่พวกเขาลวงขึ้น

และเราได้แบ่งพวกเขาเป็นสิบสองเหล่า เป็นเผ่าต่าง ๆ และเราได้มีโองการแก่มูซา ขณะที่หมู่ชนของเขาขอน้ำจากเขา ว่าจงฟาดไม้เท้าของเจ้าที่ก้อนศิลานั้น แล้วน้ำก็พวยพุ่งออกมาจากมันสิบสองตา แน่นอนคนแต่ละเหล่ารู้ถึงแหล่งดื่มน้ำของพวกเขา และเราได้ให้มีเมฆให้ร่มเงาแก่พวกเขา และเราได้ประทานมันน์ (อาหารชนิดหนึ่งคล้ายก้อนน้ำตาลรสชาติคล้ายน้ำผึ้ง) และนกคุ่มแก่พวกเขา จงกินจากสิ่งดี ๆ ที่เราได้ให้เป็นปัจจัยแก่พวกเขา และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเรา แต่พวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

พระผู้อภิบาลของฉัน! แท้จริงพวกมันทำให้จำนวนมากจากมนุษย์หลงผิด ดังนั้นผู้ใดปฏิบัติตามฉัน แท้จริงเขาเป็นพวกของฉัน และผู้ใดดื้อรั้นต่อฉัน ดังนั้นพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

เขา (มูซา) กล่าวว่า มันคือไม้เท้าของฉัน ฉันใช้มันค้ำยัน และฉันใช้มันเขย่า (ต้นไม้เพื่อเป็นอาหาร) สำหรับแพะแกะของฉัน และมันยังมีประโยชน์อื่น ๆ อีกสำหรับฉัน

แล้วมูซาได้โยนไม้เท้าของเขา พลันมันได้กลายเป็นงูอย่างชัดแจ้ง

แล้วมูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขา ทันใดนั้นมันได้กลืนกินสิ่งที่พวกเขาลวงขึ้น

แล้วเราได้มีโองการยังมูซาว่า เจ้าจงฟาดทะเลด้วยไม้เท้าของเจ้า แล้วมันก็แยกออกเป็นทาง แต่ละทางเป็นเช่นภูเขาใหญ่

และเจ้าจงโยนไม้เท้าของเจ้า แล้วเมื่อเขาเห็นมันเคลื่อนไหวราวว่ามันเป็นงู ก็หันหลังหนี และไม่หันกลับมามอง โอ้ มูซา จงเข้ามาและอย่าได้กลัว แท้จริงเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ปลอดภัย