وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلٗا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ
และครั้นเมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉัน! โปรดทำให้ (เมือง) นี้เป็นเมืองที่ปลอดภัย และโปรดจัดสรรผลไม้ต่าง ๆ แก่ชาวเมืองของมัน แก่คนในหมู่พวกเขาที่ศรัทธาในอัลลอฮ์และวันสุดท้าย พระองค์ตรัสว่า และผู้ใดปฏิเสธศรัทธา ฉันก็จะให้เขาได้รับความสำราญชั่วเวลาเล็กน้อย จากนั้นฉันจะคุมตัวเขามาสู่การลงโทษแห่งไฟ (นรก) และมันช่างเป็นปลายทางที่เลวร้ายยิ่ง