إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ
ครั้นเมื่อพี่สาวของเจ้าเดิน (ตาม) ไป แล้วนางได้กล่าวว่า จะให้ฉันแนะนำแก่พวกท่านถึงคนที่จะดูแลเขาไหม แล้วเราก็ได้คืนเจ้าแก่แม่ของเจ้า เพื่อจะได้เป็นที่ชื่นตาแก่นาง และนางจะได้ไม่เศร้าโศก และเจ้าได้สังหารชีวิตหนึ่ง แล้วเราก็ช่วยเจ้าให้พ้นจากความทุกข์นั้น และเราได้ทดสอบเจ้าต่าง ๆ นานา แล้วเจ้าได้พักอยู่กับชาวมัดยันหลายปี หลังจากนั้นเจ้าได้มาตามกำหนด มูซาเอ๋ย